Jak prawidłowo dawkować lek Zenofor SR?
Lek Zenofor SR jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Zenofor SR jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą, gdy za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych nie można uzyskać odpowiedniej kontroli glikemii. Może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub z insuliną[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Zenofor SR zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:
Dorośli z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥ 90 ml/min)
- Monoterapia w leczeniu cukrzycy typu 2: Zazwyczaj dawka początkowa to jedna tabletka leku Zenofor SR zawierająca 500 mg metforminy stosowana raz na dobę, przyjmowana z wieczornym posiłkiem. Po 10-15 dniach leczenia należy dostosować dawkę na podstawie pomiaru stężenia glukozy we krwi. Stopniowe zwiększanie dawki może poprawić tolerancję produktu leczniczego w przewodzie pokarmowym. Maksymalna dawka to 2000 mg raz na dobę[1].
- Leczenie skojarzone z insuliną: Początkowa dawka to jedna tabletka zawierająca 500 mg raz na dobę przyjmowana z wieczornym posiłkiem. Dawka insuliny dostosowywana jest na podstawie wyników badania stężenia glukozy we krwi[1].
Pacjenci w podeszłym wieku
Ze względu na ryzyko zaburzenia czynności nerek, dawkę metforminy należy ustalić na podstawie parametrów czynności nerek. Regularna kontrola czynności nerek jest konieczna[1].
Zaburzenie czynności nerek
Wartość GFR należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co najmniej raz na rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem dalszego pogorszenia czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek należy oceniać częściej, np. co 3–6 miesięcy[1].
Dzieci i młodzież
Ze względu na brak odpowiednich danych, metforminy nie należy stosować u dzieci[1].
Przeciwwskazania
Lek Zenofor SR nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na metforminę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
- Każdy rodzaj ostrej kwasicy metabolicznej (np. kwasica mleczanowa, cukrzycowa kwasica ketonowa)
- Stan przedśpiączkowy w cukrzycy
- Ciężka niewydolność nerek (GFR < 30 ml/min)
- Ostre stany chorobowe mogące prowadzić do zaburzenia czynności nerek (np. odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs)
- Choroby, które mogą być przyczyną niedotlenienia tkanek (np. niewyrównana niewydolność serca, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał serca, wstrząs)
- Niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm[1]
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku Zenofor SR należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach:
- Kwasica mleczanowa: Bardzo rzadkie, ale ciężkie powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w przypadku nagłego pogorszenia czynności nerek, chorób układu krążenia lub układu oddechowego, lub posocznicy. W przypadku wystąpienia objawów kwasicy mleczanowej (np. duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermia) należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem[1].
- Czynność nerek: Regularna kontrola czynności nerek jest konieczna, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku[1].
- Czynność mięśnia sercowego: Pacjenci z niewydolnością serca są bardziej narażeni na wystąpienie niedotlenienia i niewydolności nerek. Metformina może być stosowana u pacjentów ze stabilną, przewlekłą niewydolnością serca, jeżeli regularnie kontroluje się czynność serca i nerek[1].
- Podawanie środków kontrastowych zawierających jod: Należy przerwać stosowanie metforminy przed badaniem lub podczas badania obrazowego i nie stosować jej przez co najmniej 48 godzin po badaniu[1].
- Zabiegi chirurgiczne: Podawanie metforminy musi być przerwane bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach po zabiegu chirurgicznym[1].
Słownik pojęć
- Cukrzyca typu 2 – Przewlekła choroba metaboliczna charakteryzująca się wysokim poziomem glukozy we krwi z powodu oporności na insulinę lub niewystarczającej produkcji insuliny.
- Kwasica mleczanowa – Rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne, które może wystąpić w wyniku nagromadzenia kwasu mlekowego we krwi.
- GFR (Wskaźnik filtracji kłębuszkowej) – Miara czynności nerek, która ocenia, jak dobrze nerki filtrują krew.
- Hiperglikemia – Stan, w którym poziom glukozy we krwi jest zbyt wysoki.
- Insulina – Hormon produkowany przez trzustkę, który reguluje poziom glukozy we krwi.
| Grupa pacjentów | Dawkowanie |
| Dorośli z prawidłową czynnością nerek | 500 mg raz na dobę, maksymalnie 2000 mg raz na dobę |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Dawkowanie na podstawie czynności nerek |
| Zaburzenie czynności nerek | Regularna kontrola GFR, dostosowanie dawki |
| Dzieci i młodzież | Nie stosować |


















