Konsekwencje przedawkowania leku Zalasta
Przedawkowanie leku, takiego jak olanzapina, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie, jakie objawy mogą wystąpić oraz jakie działania należy podjąć w przypadku przedawkowania. Informacje te pochodzą z dokumentu “Charakterystyka produktu leczniczego” dotyczącego leku Zalasta[1].
Spis treści
- Dawkowanie i przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie w przypadku przedawkowania
- Słownik pojęć
Dawkowanie i przedawkowanie
Olanzapina jest lekiem stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii. Dawki terapeutyczne wahają się od 5 mg do 20 mg na dobę, w zależności od stanu pacjenta. Przedawkowanie występuje, gdy dawka przekracza 450 mg, co może prowadzić do poważnych objawów[1].
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie olanzapiny może prowadzić do szeregu objawów, w tym:
- Tachykardia – przyspieszenie akcji serca, które może prowadzić do uczucia niepokoju i duszności.
- Pobudzenie/agresywność – pacjent może stać się nadmiernie pobudzony, co może prowadzić do zachowań agresywnych.
- Dyzartria – trudności w mówieniu, co może być wynikiem osłabienia mięśni kontrolujących mowę.
- Objawy pozapiramidowe – mogą obejmować drżenie, sztywność mięśni oraz trudności w poruszaniu się.
- Obniżony poziom świadomości – od sedacji do śpiączki, co może zagrażać życiu pacjenta.
- Delirium – stan dezorientacji, który może prowadzić do halucynacji i zaburzeń myślenia.
- Drgawki – mogą wystąpić w wyniku nadmiernego działania leku na ośrodkowy układ nerwowy.
- Depresja oddechowa – spowolnienie oddechu, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
- Nadciśnienie lub niedociśnienie – zmiany ciśnienia krwi, które mogą prowadzić do zawrotów głowy lub omdleń.
- Zatrzymanie krążenia i oddychania – w skrajnych przypadkach może prowadzić do zgonu.
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku podejrzenia przedawkowania olanzapiny, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Postępowanie może obejmować:
- Monitorowanie stanu pacjenta – regularne sprawdzanie parametrów życiowych, takich jak ciśnienie krwi, tętno i poziom świadomości.
- Płukanie żołądka – w przypadku niedawnego przyjęcia leku, aby zminimalizować jego wchłanianie.
- Podawanie węgla aktywowanego – może pomóc w zmniejszeniu wchłaniania leku w przewodzie pokarmowym.
- Leczenie objawowe – w zależności od występujących objawów, może być konieczne podanie leków wspomagających funkcje życiowe.
- Unikanie stosowania adrenaliny i innych sympatykomimetyków – mogą one nasilić niedociśnienie[1].
Słownik pojęć
- Olanzapina – lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
- Tachykardia – przyspieszenie akcji serca, które może prowadzić do uczucia niepokoju.
- Dyzartria – trudności w mówieniu spowodowane osłabieniem mięśni kontrolujących mowę.
- Objawy pozapiramidowe – zaburzenia ruchowe, takie jak drżenie i sztywność mięśni, związane z działaniem leków przeciwpsychotycznych.
- Delirium – stan dezorientacji, który może prowadzić do halucynacji i zaburzeń myślenia.
| Objaw | Opis |
|---|---|
| Tachykardia | Przyspieszenie akcji serca, które może prowadzić do uczucia niepokoju i duszności. |
| Pobudzenie/agresywność | Nadmierne pobudzenie, które może prowadzić do zachowań agresywnych. |
| Dyzartria | Trudności w mówieniu, co może być wynikiem osłabienia mięśni kontrolujących mowę. |
| Obniżony poziom świadomości | Od sedacji do śpiączki, co może zagrażać życiu pacjenta. |


















