Węgiel leczniczy VP: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

Węgiel leczniczy VP to preparat zawierający węgiel aktywny, który jest szeroko stosowany w leczeniu różnych dolegliwości i schorzeń. W artykule omówimy, jakie są wskazania do stosowania tego leku oraz jakie schorzenia i dolegliwości można nim leczyć.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Węgiel leczniczy VP jest stosowany w leczeniu następujących dolegliwości:

• Biegunki – Węgiel aktywny wiąże toksyny bakteryjne i inne substancje, które mogą powodować biegunkę, uniemożliwiając ich wchłonięcie z przewodu pokarmowego^[1].
• Niestrawność – Lek pomaga w łagodzeniu objawów niestrawności poprzez adsorpcję nadmiaru kwasów i gazów w przewodzie pokarmowym^[1].
• Wzdęcia – Węgiel aktywny adsorbuje gazy jelitowe, co pomaga w redukcji wzdęć i uczucia pełności^[1].
• Zatrucia lekami i innymi związkami chemicznymi – Po porozumieniu z lekarzem, węgiel leczniczy może być stosowany w leczeniu zatruć, adsorbując toksyczne substancje i uniemożliwiając ich wchłonięcie^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie węgla leczniczego VP zależy od rodzaju dolegliwości:

• Niestrawność i wzdęcia – Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 4 do 6 kapsułek kilka razy na dobę, aż do ustąpienia objawów. Kapsułki można połykać w całości lub stosować w postaci zawiesiny powstałej po wsypaniu zawartości kapsułek do niewielkiej ilości wody^[1].
• Biegunki – Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: jednorazowo około 4,0 g (20 kapsułek), najlepiej w postaci zawiesiny. Dawkę można powtarzać co kilka godzin, jeśli to konieczne^[1].
• Zatrucia lekami i związkami chemicznymi – Dorośli oraz dzieci powyżej 1 roku: jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle około 12,5 g (około 62 kapsułek). Dzieci poniżej 1 roku: jednorazowa dawka doustna wynosi zwykle 1 g/kg mc. W razie potrzeby dawkę można powtarzać co 4 – 6 godzin^[1].

Przeciwwskazania

Węgiel leczniczy VP nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość – Uczulenie na węgiel aktywny lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Nieprzytomność – Leku nie należy stosować u pacjentów nieprzytomnych, u których nie zabezpieczono dróg oddechowych^[2].

Środki ostrożności

Podczas stosowania węgla leczniczego VP należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

• Interakcje z innymi lekami – Węgiel aktywny może osłabiać działanie innych leków, dlatego należy je stosować co najmniej 2 godziny przed lub po przyjęciu węgla^[1].
• Specyficzne antidotum – Nie należy stosować węgla, kiedy niezbędne jest podanie doustne specyficznego antidotum, np. metioniny^[1].
• Zatrucia specyficznymi substancjami – Węgiel aktywny jest mało skuteczny w zatruciu m.in. kwasem borowym, siarczanem żelaza(II), cyjankami, etanolem, metanolem, glikolem etylenowym, produktami rafinacji ropy naftowej, kwasami i zasadami nieorganicznymi^[1].

Działania niepożądane

Podczas stosowania węgla leczniczego VP mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

• Zaburzenia żołądka i jelit – Rzadko mogą wystąpić wymioty, zaparcia, biegunki, czarne zabarwienie stolca^[1].
• Aspiracja leku – Odnotowano przypadki aspiracji leku do płuc^[1].

Słownik pojęć

• Węgiel aktywny – Substancja o dużej zdolności adsorpcyjnej, stosowana w leczeniu zatruć i dolegliwości przewodu pokarmowego.
• Biegunka – Stan charakteryzujący się częstymi, luźnymi stolcami.
• Niestrawność – Zespół objawów związanych z zaburzeniami trawienia, takich jak ból brzucha, wzdęcia, uczucie pełności.
• Wzdęcia – Nadmierne gromadzenie się gazów w przewodzie pokarmowym, powodujące uczucie pełności i dyskomfort.
• Antidotum – Substancja stosowana w celu neutralizacji działania trucizny.

Węgiel leczniczy VP jest skutecznym lekiem stosowanym w leczeniu biegunek, niestrawności, wzdęć oraz zatruć lekami i innymi związkami chemicznymi. Należy jednak pamiętać o przeciwwskazaniach i środkach ostrożności związanych z jego stosowaniem.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku