Szczepionka VARIVAX jest stosowana w celu ochrony przed ospą wietrzną. W artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić optymalną ochronę. Informacje te są oparte na dokumentach dotyczących charakterystyki produktu leczniczego oraz ulotki dla pacjenta.

Spis treści

• Dawkowanie dla niemowląt w wieku od 9 do 12 miesięcy
• Dawkowanie dla dzieci w wieku od 12 miesięcy do 12 lat
• Dawkowanie dla dzieci z bezobjawowym zakażeniem wirusem HIV
• Dawkowanie dla nastolatków w wieku 13 lat i starszych oraz dorosłych
• Sposób podawania szczepionki
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie dla niemowląt w wieku od 9 do 12 miesięcy

W szczególnych okolicznościach, takich jak dostosowanie się do obowiązującego w kraju kalendarza szczepień lub w przypadku wybuchu epidemii, szczepionkę VARIVAX można podawać niemowlętom w wieku od 9 do 12 miesięcy. Aby zapewnić optymalną ochronę przed ospą wietrzną, konieczne jest podanie dwóch dawek szczepionki w odstępie wynoszącym co najmniej trzy miesiące^[1].

Dawkowanie dla dzieci w wieku od 12 miesięcy do 12 lat

Dzieciom w wieku od 12 miesięcy do 12 lat należy podać dwie dawki szczepionki VARIVAX, aby zapewnić optymalną ochronę przed ospą wietrzną. Między terminami podania pierwszej i drugiej dawki musi upłynąć co najmniej jeden miesiąc^[1]. W przypadku dzieci w wieku od 12 miesięcy do 12 lat z bezobjawowym zakażeniem wirusem HIV, szczepionkę należy podać w dwóch dawkach w odstępie wynoszącym 12 tygodni^[2].

Dawkowanie dla dzieci z bezobjawowym zakażeniem wirusem HIV

Dzieci w wieku od 12 miesięcy do 12 lat z bezobjawowym zakażeniem wirusem HIV powinny otrzymać dwie dawki szczepionki VARIVAX w odstępie 12 tygodni. Jest to szczególnie ważne, aby zapewnić odpowiednią ochronę przed ospą wietrzną^[1].

Dawkowanie dla nastolatków w wieku 13 lat i starszych oraz dorosłych

Nastolatkom w wieku 13 lat i starszym oraz dorosłym należy podać dwie dawki szczepionki VARIVAX w odstępie 4–8 tygodni. Jeśli odstęp pomiędzy dawkami przekracza 8 tygodni, drugą dawkę należy podać możliwie jak najszybciej^[1]. Liczbę i terminy podania dawek powinien określić lekarz, stosując się do oficjalnych zaleceń^[2].

Sposób podawania szczepionki

Szczepionkę VARIVAX podaje się we wstrzyknięciu domięśniowym (im.) lub podskórnym (sc.). Preferowane miejsca wstrzyknięć to przednio-boczna część uda u młodszych dzieci i mięsień naramienny u starszych dzieci, młodzieży i dorosłych. Szczepionkę należy podawać podskórnie u pacjentów z małopłytkowością lub z jakimikolwiek zaburzeniami krzepnięcia krwi. NIE NALEŻY WSTRZYKIWAĆ DONACZYNIOWO^[1].

Przedawkowanie

Przedawkowanie szczepionki VARIVAX jest bardzo mało prawdopodobne, ponieważ szczepionka dostępna jest w fiolkach jednodawkowych i podaje ją lekarz lub fachowy personel medyczny. W przypadkach przypadkowego podania większej dawki, mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie, zapalenie, drażliwość, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, kaszel oraz infekcja wirusowa. W żadnym z tych przypadków nie stwierdzono długotrwałych następstw^[1].

Słownik pojęć

• Ospa wietrzna – choroba zakaźna wywołana przez wirus Varicella zoster, charakteryzująca się gorączką i wysypką pęcherzykową.
• Immunosupresja – stan, w którym układ odpornościowy jest osłabiony i nie działa prawidłowo, co może być spowodowane chorobą lub leczeniem.
• Neomycyna – antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, który może występować w śladowych ilościach w szczepionkach.
• CDC – Centers for Disease Control and Prevention, amerykańska agencja rządowa zajmująca się ochroną zdrowia publicznego.
• Salicylany – grupa leków, do której należy kwas acetylosalicylowy (aspiryna), stosowana w leczeniu bólu, gorączki i stanów zapalnych.

Podsumowanie

Szczepionka VARIVAX jest stosowana w celu ochrony przed ospą wietrzną. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i stanu zdrowia. Niemowlęta w wieku od 9 do 12 miesięcy powinny otrzymać dwie dawki w odstępie co najmniej trzech miesięcy. Dzieci w wieku od 12 miesięcy do 12 lat powinny otrzymać dwie dawki w odstępie co najmniej jednego miesiąca. Dzieci z bezobjawowym zakażeniem wirusem HIV powinny otrzymać dwie dawki w odstępie 12 tygodni. Nastolatki w wieku 13 lat i starsze oraz dorośli powinni otrzymać dwie dawki w odstępie 4–8 tygodni. Szczepionkę podaje się we wstrzyknięciu domięśniowym lub podskórnym. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, a możliwe działania niepożądane obejmują gorączkę, zaczerwienienie skóry, ból i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia oraz inne objawy.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku