Jak prawidłowo dawkować lek Urotrim?

Urotrim to lek o silnym działaniu bakteriostatycznym, stosowany w leczeniu zakażeń dróg moczowych i oddechowych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie
• Przeciwwskazania
• Sposób podawania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Urotrim jest stosowany w leczeniu:

• Ostrych niepowikłanych zakażeń dróg moczowych wywołanych przez wrażliwe szczepy bakterii, takie jak Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniae i koagulazo-ujemne Staphylococcus spp., w tym Staphylococcus saprophyticus^[1].
• Zapobieganie nawracającym zakażeniom dróg moczowych^[1].
• Leczenie zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez szczepy wrażliwe na trimetoprim^[1].

Dawkowanie

Dawkowanie leku Urotrim zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:

Dawkowanie w leczeniu ostrych niepowikłanych zakażeń dróg moczowych

• Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 6 mg/kg masy ciała na dobę, w dwóch dawkach podzielonych, rano i wieczorem. Leczenie zazwyczaj trwa 5 dni, nie dłużej niż dwa tygodnie^[1].
• Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: 200 mg 2 razy na dobę, rano i wieczorem. Leczenie zazwyczaj trwa 5 dni, nie dłużej niż dwa tygodnie. Pierwszą dawkę pierwszego dnia leczenia można podwoić^[1].

Dawkowanie w zapobieganiu nawracającym zakażeniom dróg moczowych

• Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: od 1 do 2 mg/kg masy ciała raz na dobę, wieczorem^[1].
• Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: 100 mg raz na dobę, wieczorem. Produkt stosuje się zazwyczaj przez 3-6 miesięcy, w razie konieczności nawet 2 lata. Produkt można również stosować w postaci jednorazowej dawki postkoitalnej 100 mg^[1].

Dawkowanie w leczeniu zakażeń dróg oddechowych

• Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 6 mg/kg masy ciała na dobę, w dwóch dawkach podzielonych, rano i wieczorem przez 7-10 dni^[1].
• Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: 200 mg 2 razy na dobę, rano i wieczorem przez 7-10 dni. Pierwszą dawkę pierwszego dnia leczenia można podwoić^[1].

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Dawkę leku należy dostosować w zależności od klirensu kreatyniny:

• Jeśli klirens kreatyniny wynosi od 15 do 30 ml/min, dawkę należy zmniejszyć o połowę. W leczeniu ostrych zakażeń przez pierwsze 3 dni można podawać dawkę zazwyczaj stosowaną, a następnie należy ją zmniejszyć o połowę^[1].
• Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 15 ml/min, produktu leczniczego nie należy podawać^[1].

Przeciwwskazania

Urotrim nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Niedokrwistość megaloblastyczna spowodowana niedoborem folianów^[1].
• Granulocytopenia^[1].
• Polekowa małopłytkowość immunologiczna po zastosowaniu trimetoprimu w wywiadzie^[1].
• Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 15 ml/min)^[1].
• Trimetoprimu nie należy stosować u niemowląt w wieku do 3. miesiąca życia^[1].

Sposób podawania

Urotrim jest przeznaczony do podawania doustnego. Tabletki należy przyjmować z niewielką ilością płynu, nie rozgryzać ani nie ssać^[1].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Urotrim może powodować działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka^[1].
• Zmiany skórne, takie jak wysypka, pęcherze^[1].
• Objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, biegunka^[1].
• Zmiany w morfologii krwi, takie jak małopłytkowość, leukopenia, neutropenia^[1].

Słownik pojęć

• Trimetoprim – substancja czynna leku Urotrim, działająca bakteriostatycznie.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik funkcji nerek, określający zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
• Niedokrwistość megaloblastyczna – rodzaj niedokrwistości spowodowany niedoborem kwasu foliowego lub witaminy B12.
• Granulocytopenia – zmniejszenie liczby granulocytów we krwi, co może prowadzić do zwiększonej podatności na infekcje.
• Małopłytkowość – zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień.
• Rumień wielopostaciowy – reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem czerwonych plam i pęcherzy.
• Zespół Stevensa-Johnsona – ciężka reakcja skórna, która może być zagrażająca życiu.
• Toksyna martwicza oddzielanie się naskórka – ciężka reakcja skórna, prowadząca do oddzielania się naskórka.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku