Sumilar to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera dwie substancje czynne: ramipryl i amlodypinę. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skuteczności terapii oraz minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Sumilar, bazując na informacjach zawartych w dokumentach źródłowych.

Spis treści

• Dawkowanie leku Sumilar
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie leku Sumilar

Dawkowanie leku Sumilar zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego reakcji na leczenie. Zalecana dawka dobowa to jedna kapsułka o określonej mocy. Lek Sumilar nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Dawkę poszczególnych substancji czynnych należy dostosować oddzielnie, w zależności od stanu pacjenta i uzyskiwanych wartości ciśnienia tętniczego^[1].

Jeśli konieczna okaże się zmiana dawkowania, należy indywidualnie dostosować dawkę amlodypiny i ramiprylu, a po określeniu nowych dawek można zastosować lek Sumilar w odpowiedniej mocy. Maksymalna dawka dobowa wynosi jedną kapsułkę o mocy 10 mg + 10 mg^[1].

Szczególne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, leczenie ramiprylem można rozpocząć wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza, a maksymalna dawka ramiprylu wynosi 2,5 mg na dobę. Leku Sumilar nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby^[1].

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawkę ramiprylu i amlodypiny należy dostosowywać oddzielnie. Sumilar jest zalecany wyłącznie u pacjentów, u których podczas ustalania dawki podtrzymującej ramiprylu optymalna okazała się dawka nie mniejsza niż 5 mg^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku powinni rozpoczynać leczenie od mniejszych dawek poszczególnych substancji czynnych, które należy dostosowywać bardziej stopniowo ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania leku Sumilar u pacjentów w bardzo podeszłym wieku lub wyniszczonych^[1].

Sposób podawania

Sumilar należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze, z posiłkiem lub bez posiłku. Kapsułek nie wolno żuć ani rozgryzać^[1]. W przypadku pominięcia dawki leku należy przyjąć następną dawkę o stałej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki^[2].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Sumilar w następujących przypadkach^[2]:

• Uczulenie na ramipryl, amlodypinę, inne leki z grupy dihydropirydynowych antagonistów wapnia, inne inhibitory ACE lub na którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Zaburzenia czynności wątroby.
• Niestabilna niewydolność serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.
• Wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny.
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory.
• Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie.
• Dializoterapia lub filtracja krwi innego typu.
• Zwężenie tętnicy nerkowej.
• Po 3. miesiącu ciąży.
• Niskie lub niestabilne ciśnienie tętnicze.
• Cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek i jednoczesne leczenie aliskirenem.
• Stosowanie leku złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Sumilar może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą^[2]:

• Kołatanie serca.
• Ból głowy, zawroty głowy, senność.
• Niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, omdlenie, nagłe zaczerwienienie.
• Suchy, męczący kaszel, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, duszność.
• Zapalenie żołądka i jelit, zaburzenia trawienia, ból brzucha, biegunka, nudności lub wymioty.
• Wysypka skórna.
• Ból w klatce piersiowej, zmęczenie, obrzęk.
• Ból mięśni, kurcze mięśni, obrzęk okolicy kostek.
• Zwiększenie stężenia potasu we krwi.

Słownik pojęć

• Inhibitory ACE – Leki hamujące działanie enzymu konwertującego angiotensynę, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego.
• Antagoniści wapnia – Leki blokujące kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozszerzenia i obniżenia ciśnienia tętniczego.
• Obrzęk naczynioruchowy – Ciężka reakcja alergiczna objawiająca się obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, mogąca prowadzić do trudności w oddychaniu i połykaniu.
• Niedociśnienie ortostatyczne – Spadek ciśnienia tętniczego krwi przy zmianie pozycji ciała z leżącej na stojącą, prowadzący do zawrotów głowy i omdleń.
• Dializoterapia – Leczenie polegające na usuwaniu toksyn i nadmiaru płynów z organizmu za pomocą specjalnych aparatów, stosowane u pacjentów z niewydolnością nerek.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku