Stygmistanon: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

Stygmistanon to lek zawierający pirydostygminy bromek, który jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z osłabieniem mięśni. W artykule omówimy, jakie dolegliwości leczy ten lek, jak go stosować oraz jakie są możliwe działania niepożądane.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Stygmistanon jest wskazany do stosowania u dzieci, młodzieży i dorosłych w leczeniu miastenii (myasthenia gravis)^[1]. Miastenia to choroba autoimmunologiczna, która powoduje osłabienie mięśni szkieletowych. Lek działa poprzez hamowanie rozkładu acetylocholiny, co zwiększa jej stężenie i poprawia siłę mięśni^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Stygmistanonu zależy od nasilenia choroby i odpowiedzi na leczenie. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania:

• Dorośli: Zalecana dawka wynosi od 120 do 720 mg pirydostygminy bromku na dobę, przyjmowana w dwóch do czterech dawkach podzielonych. Pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 180 mg lub być niższa niż 60 mg^[1].
• Dzieci: Początkowo zaleca się stosowanie dawki dobowej 30 mg pirydostygminy bromku u dzieci w wieku poniżej 6 lat oraz dawki dobowej 60 mg u dzieci w wieku 6-12 lat. Dawkę można stopniowo zwiększać o maksymalnie 30 mg pirydostygminy bromku na dobę^[1].
• Młodzież: Dawkowanie bazuje na nasileniu choroby, ze starannym uwzględnieniem zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci i dorosłych^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Mogą wymagać niższych dawek, ponieważ substancja czynna jest wydalana głównie przez nerki^[1].

Stygmistanon należy przyjmować doustnie, popijając wodą^[1].

Przeciwwskazania

Stygmistanon nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na pirydostygminę, bromki lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Niedrożność mechaniczna przewodu pokarmowego lub układu moczowego^[2].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Stygmistanon należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma:

• Niskie ciśnienie krwi
• Wagotonię (objawy takie jak niskie ciśnienie krwi, wolne tętno, zwężone źrenice)
• Chorobę wrzodową żołądka
• Epilepsję
• Chorobę Parkinsona
• Nadczynność tarczycy
• Zaburzenia czynności nerek
• Choroby układu oddechowego (np. astma oskrzelowa, POChP)
• Choroby serca (np. niewydolność serca, zaburzenia przewodzenia w sercu, zawał serca)^[2].

Interakcje z innymi lekami

Stygmistanon może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Oto niektóre z możliwych interakcji:

• Leki immunosupresyjne: Mogą zmniejszać zapotrzebowanie na pirydostygminę^[1].
• Metyloceluloza: Może zahamować wchłanianie pirydostygminy^[1].
• Leki antycholinergiczne: Atropina i skopolamina antagonizują muskarynergiczne działanie pirydostygminy^[1].
• Leki zwiotczające mięśnie: Pirydostygmina znosi działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie^[1].
• Antybiotyki aminoglikozydowe: Mogą wchodzić w interakcje z pirydostygminą^[1].

Możliwe działania niepożądane

Podczas leczenia lekiem Stygmistanon mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

• Rzadko: Wysypka skórna^[2].
• Częstość nieznana: Nadwrażliwość na lek, omdlenia, zwężenie źrenic, zwiększone wydzielanie łez, zaburzenia widzenia, arytmia, zaczerwienienie, niskie ciśnienie krwi, zwiększone wydzielanie oskrzeli, nudności, wymioty, biegunka, nadmiar śliny, nadmierne pocenie się, wzmożona wysypka, zwiększone osłabienie mięśni, zmniejszone napięcie mięśni, mimowolne drganie mięśni, drżenie mięśni, skurcze mięśni, zwiększona potrzeba oddawania moczu^[2].

Słownik pojęć

• Pirydostygmina – Substancja czynna leku Stygmistanon, inhibitor cholinoesterazy, który zwiększa stężenie acetylocholiny w płytce nerwowo-mięśniowej.
• Miastenia – Choroba autoimmunologiczna powodująca osłabienie mięśni szkieletowych.
• Acetylocholina – Naturalny przekaźnik impulsów nerwowych do mięśni.
• Wagotonia – Stan charakteryzujący się niskim ciśnieniem krwi, wolnym tętnem i zwężonymi źrenicami.
• Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) – Choroba układu oddechowego charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem oskrzeli i rozedmą płuc.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku