Jak prawidłowo dawkować lek Somatuline Autogel?
Somatuline Autogel to lek stosowany w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje, które pacjent powinien znać przed rozpoczęciem terapii.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania
Somatuline Autogel jest wskazany do stosowania w:
- Długotrwałym leczeniu akromegalii – stan, w którym organizm wytwarza zbyt wiele hormonu wzrostu (GH) i/lub insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1) po operacji i/lub radioterapii, oraz u pacjentów, u których nie jest możliwe przeprowadzenie operacji chirurgicznej i/lub zastosowanie radioterapii[1].
- Leczeniu objawów związanych z akromegalią – takich jak zmęczenie, bóle głowy, pocenie się, ból stawów, uczucie drętwienia stóp i dłoni[2].
- Leczeniu guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 i części guzów G2 (indeks Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami[1].
- Leczeniu objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi – takich jak uderzenia gorąca i biegunka[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Somatuline Autogel zależy od wskazania oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat dawkowania:
Akromegalia i leczenie objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi
Zalecana dawka początkowa wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni. Następnie dawkę leku należy modyfikować w zależności od odpowiedzi pacjenta (mierzonej złagodzeniem objawów i/lub obniżeniem stężeń GH i/lub IGF-1). W przypadku uzyskania pożądanej odpowiedzi, dawkę leku można zwiększyć lub zmniejszyć[1].
Leczenie guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET)
Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie produktu leczniczego Somatuline Autogel 120 mg podawane co 28 dni. Leczenie należy prowadzić tak długo, jak jest to konieczne w celu kontroli guza[1].
Sposób podawania
Somatuline Autogel należy wstrzykiwać głęboko podskórnie w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub w górną zewnętrzną część uda. W przypadku pacjentów, którzy otrzymują stabilną dawkę leku oraz po odpowiednim przeszkoleniu, produkt może być podany samodzielnie przez pacjenta lub przez przeszkoloną osobę[1]. Instrukcja podawania leku znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania[2].
Przeciwwskazania
Somatuline Autogel nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na lanreotyd, somatostatynę, pochodne peptydy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w ulotce[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Somatuline Autogel należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent:
- Choruje na cukrzycę, ponieważ lanreotyd może powodować wahania stężenia cukru we krwi[2].
- Ma zdiagnozowaną kamicę pęcherzyka żółciowego, ponieważ lanreotyd sprzyja tworzeniu kamieni w pęcherzyku żółciowym[2].
- Ma zaburzenia czynności tarczycy, ponieważ lanreotyd może nieznacznie zaburzać czynność tego narządu[2].
- Ma zaburzenia czynności serca, ponieważ podczas stosowania leku może wystąpić bradykardia zatokowa (wolny rytm serca)[2].
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Somatuline Autogel może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące działania niepożądane to:
- Bardzo często: biegunka, luźne stolce, ból brzucha, kamica żółciowa[2].
- Często: spadek masy ciała, brak energii, wolne bicie serca, silne zmęczenie, zmniejszenie apetytu, ogólne osłabienie, nadmiar tłuszczu w stolcu, zawroty i ból głowy, łysienie, ból mięśni, reakcje w miejscu podania zastrzyku[2].
- Niezbyt często: uderzenia gorąca, trudności w zasypianiu, zmiana zabarwienia stolca[2].
- Częstość nieznana: nagły, silny ból w podbrzuszu (może to być objaw zapalenia trzustki), objawy w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, ból, ciepło, obrzęk), nagły, silny ból w prawej górnej lub środkowej części brzucha (może to być objaw zapalenia pęcherzyka żółciowego)[2].
Słownik pojęć
- Akromegalia – Stan, w którym organizm wytwarza zbyt wiele hormonu wzrostu (GH).
- Guz neuroendokrynny (NET) – Rodzaj nowotworu, który wywodzi się z komórek neuroendokrynnych.
- Lanreotyd – Substancja czynna leku Somatuline Autogel, analog somatostatyny.
- Somatostatyna – Hormon hamujący wydzielanie innych hormonów, takich jak hormon wzrostu (GH).
- Bradykardia zatokowa – Wolny rytm serca, który może wystąpić podczas stosowania leku.
Podsumowanie
Somatuline Autogel jest lekiem stosowanym w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych. Dawkowanie leku zależy od wskazania oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Lek należy podawać głęboko podskórnie, a w niektórych przypadkach pacjent może samodzielnie podawać sobie lek po odpowiednim przeszkoleniu. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie przeciwwskazania oraz środki ostrożności. Najczęściej występujące działania niepożądane to biegunka, luźne stolce, ból brzucha oraz kamica żółciowa.


















