Wskazania do stosowania leku Sedival: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Lek Sedival, zawierający agomelatynę, jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u dorosłych. Depresja jest przewlekłym zaburzeniem nastroju, które wpływa na codzienne życie pacjenta. Objawy depresji mogą obejmować głęboki smutek, poczucie braku wartości, utratę zainteresowania ulubionymi czynnościami, zaburzenia snu, uczucie spowolnienia, niepokoju oraz zmiany masy ciała^[1][2].

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Sedival
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania leku Sedival

Lek Sedival jest wskazany do leczenia dużych epizodów depresyjnych u dorosłych. Depresja jest przewlekłym zaburzeniem nastroju, które wpływa na codzienne życie pacjenta. Objawy depresji mogą obejmować:

• Głęboki smutek – uczucie przygnębienia, które trwa przez dłuższy czas.
• Poczucie braku wartości – niskie poczucie własnej wartości i przekonanie, że jest się bezwartościowym.
• Utrata zainteresowania ulubionymi czynnościami – brak chęci do wykonywania czynności, które wcześniej sprawiały przyjemność.
• Zaburzenia snu – trudności w zasypianiu, przerywany sen lub nadmierna senność.
• Uczucie spowolnienia – brak energii i motywacji do działania.
• Niepokój – uczucie napięcia i lęku.
• Zmiany masy ciała – niezamierzona utrata lub przyrost masy ciała^[1][2].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka leku Sedival to 25 mg raz na dobę, zażywana doustnie wieczorem przed snem. W przypadku braku poprawy po dwóch tygodniach leczenia, dawka może być zwiększona do 50 mg raz na dobę, tj. do dwóch tabletek po 25 mg przyjmowanych przed snem. Ważne jest, aby monitorować czynność wątroby przed rozpoczęciem leczenia oraz okresowo podczas terapii^[1][2].

Przeciwwskazania

Leku Sedival nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na agomelatynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Zaburzenie czynności wątroby – marskość lub czynna choroba wątroby.
• Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina lub cyprofloksacyna^[1][2].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Sedival, należy omówić z lekarzem następujące kwestie:

• Zażywanie leków o znanym działaniu na wątrobę.
• Otyłość lub nadwaga.
• Cukrzyca.
• Choroba afektywna dwubiegunowa lub objawy manii.
• Otępienie^[1][2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Sedival może powodować działania niepożądane. Większość z nich jest łagodna lub umiarkowana i występuje w ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia. Do najczęstszych działań niepożądanych należą:

• Ból głowy – bardzo częste działanie niepożądane.
• Zawroty głowy, senność, trudności w zasypianiu, nudności, biegunka, zaparcie, ból brzucha, ból pleców, zmęczenie, lęk, nietypowe sny, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, wymioty, zwiększenie masy ciała – częste działania niepożądane.
• Migrena, parestezje, zamazane widzenie, zespół niespokojnych nóg, dzwonienie w uszach, nadmierne pocenie, wyprysk, swędzenie, pokrzywka, pobudzenie, drażliwość, niepokój, agresywne zachowanie, koszmary senne, mania lub hipomania, myśli samobójcze lub zachowania samobójcze, splątanie, zmniejszenie masy ciała – niezbyt częste działania niepożądane.
• Poważne wykwity skórne, obrzęk twarzy i obrzęk naczynioruchowy, zapalenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby, omamy, niezdolność do pozostawania w bezruchu, niezdolność do całkowitego opróżnienia pęcherza moczowego – rzadkie działania niepożądane^[1][2].

Słownik pojęć

• Agomelatyna – substancja czynna leku Sedival, stosowana w leczeniu dużych epizodów depresyjnych.
• Depresja – przewlekłe zaburzenie nastroju, które wpływa na codzienne życie pacjenta.
• Choroba afektywna dwubiegunowa – zaburzenie nastroju charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
• Mania – stan nadmiernego pobudzenia i rozemocjonowania, często występujący w chorobie afektywnej dwubiegunowej.
• Hipomania – łagodniejsza forma manii, charakteryzująca się podwyższonym nastrojem i zwiększoną aktywnością.
• Parestezje – uczucie kłucia i mrowienia w palcach rąk i nóg.
• Zespół niespokojnych nóg – zaburzenie charakteryzujące się niekontrolowanym przymusem poruszania nogami.
• Obrzęk naczynioruchowy – obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, co może powodować trudności z oddychaniem lub połykaniem.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku