Wskazania do stosowania leku Scandivin 30 mg/mL

Scandivin 30 mg/mL to lek miejscowo znieczulający, który jest szeroko stosowany w stomatologii. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten preparat, a także jakie są jego wskazania do stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania

Scandivin 30 mg/mL jest stosowany jako miejscowy środek znieczulający w zabiegach stomatologicznych. Jest przeznaczony do znieczulenia miejscowego i miejscowo-regionalnego u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 4 lat (około 20 kg masy ciała)^[1]. Lek ten jest szczególnie użyteczny w następujących przypadkach:

• Ekstrakcje zębów – Scandivin jest stosowany do znieczulenia miejscowego podczas usuwania zębów, co minimalizuje ból i dyskomfort pacjenta.
• Leczenie kanałowe – Lek ten jest używany do znieczulenia podczas procedur endodontycznych, takich jak leczenie kanałowe, aby zapewnić pacjentowi komfort.
• Chirurgia stomatologiczna – Scandivin jest stosowany w różnych zabiegach chirurgicznych w jamie ustnej, takich jak usuwanie torbieli czy resekcje korzeni.

Dawkowanie i sposób podawania

Scandivin 30 mg/mL powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem dentysty lub innego przeszkolonego lekarza. Przed rozpoczęciem znieczulenia zaleca się zapewnienie dostępności odpowiedniego sprzętu i leków do resuscytacji oraz obecności właściwie przeszkolonego personelu^[1]. Dawkowanie zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz rozległości zabiegu:

• Dorośli – Maksymalna zalecana dawka wynosi 4,4 mg/kg masy ciała, z najwyższą dopuszczalną dawką 300 mg u osoby o masie ciała powyżej 70 kg, co odpowiada 10 mL roztworu^[1].
• Dzieci – Maksymalna zalecana dawka wynosi 3 mg/kg masy ciała (0,1 mL mepiwakainy na kilogram masy ciała)^[1].

Przeciwwskazania

Scandivin 30 mg/mL nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość na mepiwakainę lub inne środki znieczulające typu amidowego.
• Dzieci w wieku poniżej 4 lat (około 20 kg masy ciała).
• Ciężkie zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego niewyrównane wszczepionym rozrusznikiem.
• Pacjenci ze źle kontrolowaną padaczką.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Scandivin 30 mg/mL może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to^[2]:

• Ból głowy – Częste działanie niepożądane, które może wystąpić u 1 na 10 pacjentów.
• Reakcje alergiczne – Wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, dziąseł, języka i gardła oraz trudności w oddychaniu.
• Zaburzenia czucia – Parestezje, niedoczulica, zaburzenia smaku.
• Zawroty głowy – Uczucie oszołomienia, drżenie, utrata przytomności, napady drgawek.
• Problemy z sercem – Zatrzymanie akcji serca, migotanie komór, dławica piersiowa.

Słownik pojęć

• Miejscowy środek znieczulający – Lek stosowany do znieczulenia określonego obszaru ciała, aby zapobiec lub zminimalizować ból.
• Ekstrakcje zębów – Zabieg polegający na usunięciu zęba z jamy ustnej.
• Leczenie kanałowe – Procedura endodontyczna polegająca na usunięciu zakażonej miazgi zęba i wypełnieniu kanałów korzeniowych.
• Chirurgia stomatologiczna – Różne zabiegi chirurgiczne wykonywane w jamie ustnej, takie jak usuwanie torbieli czy resekcje korzeni.
• Parestezje – Nieprawidłowe odczucia, takie jak pieczenie, kłucie, mrowienie, bez widocznej fizycznej przyczyny.
• Niedoczulica – Zmniejszone odczuwanie bodźców w określonym obszarze ciała.
• Migrena – Silny ból głowy, często towarzyszący nudnościom i wrażliwości na światło.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku