Jak prawidłowo dawkować lek Proxacin?

Proxacin to lek zawierający cyprofloksacynę, antybiotyk z grupy fluorochinolonów, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Proxacin, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie informacji zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
• Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek i wątroby
• Sposób podawania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Proxacin dla dorosłych zależy od rodzaju zakażenia, jego ciężkości oraz wrażliwości bakterii na cyprofloksacynę. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla różnych zakażeń:

• Zakażenia dolnych dróg oddechowych: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez 7 do 14 dni^[1].
• Zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez 7 do 14 dni^[1].
• Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez 7 do 14 dni^[1].
• Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 750 mg dwa razy na dobę przez 28 dni do 3 miesięcy^[1].
• Niepowikłane ostre zapalenie pęcherza moczowego: 250 mg dwa razy na dobę do 500 mg dwa razy na dobę przez 3 dni u kobiet przed menopauzą można zastosować 500 mg w dawce pojedynczej^[1].
• Powikłane zapalenie pęcherza moczowego, niepowikłane ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek: 500 mg dwa razy na dobę przez 7 dni^[1].
• Powikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez co najmniej 10 dni, w szczególnych przypadkach (np. ropnie) leczenie można kontynuować powyżej 21 dni^[1].
• Bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez 2 do 4 tygodni (ostre) lub od 4 do 6 tygodni (przewlekłe)^[1].
• Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy: 500 mg w jednej dawce^[1].
• Zapalenie jądra i najądrza oraz zapalenie narządów miednicy mniejszej: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez co najmniej 14 dni^[1].
• Biegunka wywołana przez bakterie chorobotwórcze: 500 mg dwa razy na dobę przez 1 dzień^[1].
• Dur brzuszny: 500 mg dwa razy na dobę przez 7 dni^[1].
• Zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez 5 do 14 dni^[1].
• Zakażenia skóry i tkanek miękkich: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez 7 do 14 dni^[1].
• Zakażenia kości i stawów: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez maksymalnie 3 miesiące^[1].
• Pacjenci z neutropenią z gorączką: 500 mg dwa razy na dobę do 750 mg dwa razy na dobę przez cały okres występowania neutropenii^[1].
• Zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis: 500 mg w jednej dawce^[1].
• Płucna postać wąglika: 500 mg dwa razy na dobę przez 60 dni od potwierdzenia kontaktu z Bacillus anthracis^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Dawkowanie leku Proxacin dla dzieci i młodzieży zależy od rodzaju zakażenia oraz masy ciała pacjenta. Poniżej przedstawiono zalecane dawki:

• Zakażenia płucno-oskrzelowe wywołane przez Pseudomonas aeruginosa u pacjentów z mukowiscydozą: 20 mg/kg masy ciała dwa razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę przez 10 do 14 dni^[1].
• Powikłane zakażenia układu moczowego oraz ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek: 10 mg/kg masy ciała dwa razy na dobę do 20 mg/kg masy ciała dwa razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę przez 10 do 21 dni^[1].
• Płucna postać wąglika: 10 mg/kg masy ciała dwa razy na dobę do 15 mg/kg masy ciała dwa razy na dobę, maksymalnie 500 mg na jedną dawkę przez 60 dni od potwierdzenia kontaktu z Bacillus anthracis^[1].
• Inne ciężkie zakażenia: 20 mg/kg masy ciała dwa razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę, zależnie od rodzaju zakażenia^[1].

Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku

Pacjentom w podeszłym wieku należy podawać dawkę dobraną do ciężkości zakażenia i klirensu kreatyniny^[1].

Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek i wątroby

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek zaleca się dostosowanie dawki w zależności od klirensu kreatyniny^[1]:

• Klirens kreatyniny >60 ml/min/1,73 m²: patrz typowe dawkowanie.
• Klirens kreatyniny 30-60 ml/min/1,73 m²: 250-500 mg co 12 godzin.
• Klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²: 250-500 mg co 24 godziny.
• Pacjenci poddawani hemodializie: 250-500 mg co 24 godziny (po dializie).
• Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej: 250-500 mg co 24 godziny.

U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby nie jest konieczna korekta dawki^[1].

Sposób podawania

Tabletki Proxacin należy popijać płynem – nie rozgryzać. Można je podawać z posiłkami lub bez. Substancja czynna wchłania się szybciej, jeśli lek jest przyjmowany na pusty żołądek. Cyprofloksacyny w tabletkach nie należy podawać z produktami nabiałowymi (np. mleko, jogurt) ani z sokami owocowymi wzbogacanymi minerałami (np. sok pomarańczowy z dodatkiem wapnia)^[1].

Słownik pojęć

• Cyprofloksacyna – antybiotyk z grupy fluorochinolonów, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych.
• Fluorochinolony – grupa antybiotyków działających na bakterie poprzez hamowanie enzymów niezbędnych do replikacji DNA.
• Neutropenia – stan, w którym liczba neutrofili (rodzaj białych krwinek) we krwi jest niższa niż normalnie, co zwiększa ryzyko zakażeń.
• Klirens kreatyniny – wskaźnik używany do oceny funkcji nerek, mierzący zdolność nerek do filtrowania kreatyniny z krwi.
• Odmiedniczkowe zapalenie nerek – infekcja nerek, która może być powikłaniem zakażenia dróg moczowych.

Podsumowanie

Proxacin to skuteczny antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia, jego ciężkości oraz wrażliwości bakterii na cyprofloksacynę. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać leczenia przedwcześnie, nawet jeśli objawy ustąpią. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących dawkowania lub działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku