Jak dawkować lek Priorix? Szczegółowy przewodnik
Spis treści
- Wstęp
- Dawkowanie leku Priorix
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wstęp
Szczepionka Priorix jest stosowana w celu zapobiegania odrze, śwince i różyczce u dzieci, młodzieży oraz dorosłych. W artykule przedstawimy szczegółowe informacje na temat dawkowania, sposobu podawania oraz przeciwwskazań związanych z tą szczepionką.
Dawkowanie leku Priorix
Dawkowanie szczepionki Priorix zależy od wieku pacjenta oraz sytuacji epidemiologicznej. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia:
- Osoby w wieku 12 miesięcy i starsze: Zaleca się podanie jednej dawki (0,5 ml) szczepionki. Druga dawka powinna zostać podana zgodnie z oficjalnymi zaleceniami[1].
- Niemowlęta w wieku od 9 do 12 miesięcy: Niemowlęta w pierwszym roku życia mogą nie wytworzyć wystarczającej odpowiedzi na składniki szczepionki. W przypadku, gdy sytuacja epidemiologiczna wymaga szczepienia niemowląt w pierwszym roku ich życia (np. wybuch epidemii lub podróż w rejony endemiczne), druga dawka szczepionki Priorix powinna zostać podana w drugim roku życia, najlepiej w ciągu 3 miesięcy od podania pierwszej dawki. W żadnym przypadku odstęp pomiędzy dawkami nie powinien być krótszy niż 4 tygodnie[1].
- Niemowlęta w wieku poniżej 9 miesięcy: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności szczepionki Priorix u niemowląt w wieku poniżej 9 miesięcy[1].
Sposób podawania
Szczepionka Priorix może być podawana podskórnie lub domięśniowo, w obszar mięśnia naramiennego lub w przednio-boczną część uda[1]. Szczepionka powinna zostać podana podskórnie u pacjentów z trombocytopenią lub u których występują zaburzenia krzepnięcia[1].
Przeciwwskazania
Szczepionki Priorix nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, lub neomycynę[1].
- Ciężki humoralny lub komórkowy (pierwotny lub nabyty) niedobór odporności, np. ciężki, złożony niedobór odporności, agammaglobulinemia lub AIDS lub objawowe zakażenie wirusem HIV[1].
- Ciąża. Ponadto, należy unikać zajścia w ciążę przez 1 miesiąc po zaszczepieniu[1].
Środki ostrożności
Przed podaniem szczepionki Priorix należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
- Pacjent cierpi na zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, drgawki z towarzyszącą wysoką gorączką lub jeśli w jego rodzinie kiedykolwiek wystąpiły drgawki[2].
- Pacjent kiedykolwiek miał ciężką reakcję alergiczną na białko jaja kurzego[2].
- Pacjent ma osłabiony układ immunologiczny (np. w przypadku zakażenia wirusem HIV)[2].
Słownik pojęć
- CCID50 – Wyznaczona statystycznie ilość wirusa mogąca w wyniku zaszczepienia zakazić 50% hodowli komórkowej.
- Neomycyna – Antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Trombocytopenia – Stan, w którym liczba płytek krwi jest niższa niż normalnie, co może prowadzić do łatwiejszego powstawania siniaków i krwawień.
- Fenyloketonuria (PKU) – Rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, ponieważ organizm nie usuwa jej w odpowiedni sposób.
Podsumowanie
Szczepionka Priorix jest skutecznym środkiem zapobiegającym odrze, śwince i różyczce. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i sytuacji epidemiologicznej. Szczepionka może być podawana podskórnie lub domięśniowo, a jej stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na składniki, ciężkiego niedoboru odporności oraz ciąży. Przed podaniem szczepionki należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku pacjentów z osłabionym układem immunologicznym lub historią drgawek.
| Osoby w wieku 12 miesięcy i starsze | Jedna dawka (0,5 ml), druga dawka zgodnie z zaleceniami |
| Niemowlęta w wieku od 9 do 12 miesięcy | Jedna dawka (0,5 ml), druga dawka w drugim roku życia |
| Niemowlęta w wieku poniżej 9 miesięcy | Nie określono bezpieczeństwa stosowania |



















