Wskazania do stosowania leku Oxylaxon: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Oxylaxon to lek stosowany w leczeniu silnego bólu, który można kontrolować jedynie za pomocą opioidowych leków przeciwbólowych. Lek ten zawiera dwie substancje czynne: oksykodon i nalokson. Oksykodon jest silnym środkiem przeciwbólowym, natomiast nalokson przeciwdziała zaparciom, które są typowym działaniem niepożądanym opioidów[1].
Wskazania do stosowania
Oxylaxon jest wskazany do stosowania w leczeniu silnego bólu, który może być leczony jedynie z zastosowaniem opioidowych leków przeciwbólowych. Nalokson, będący antagonistą receptora opioidowego, przeciwdziała występowaniu zaparć wywołanych przez opioidy poprzez hamowanie działania oksykodonu na receptory opioidowe zlokalizowane w ścianie jelita[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Oxylaxon zależy od nasilenia bólu oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Zazwyczaj stosowana dawka początkowa u pacjentów, którzy wcześniej nie stosowali opioidów, wynosi 10 mg oksykodonu chlorowodorku i 5 mg naloksonu chlorowodorku, co 12 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 160 mg oksykodonu chlorowodorku i 80 mg naloksonu chlorowodorku[1].
Przeciwwskazania
Leku Oxylaxon nie należy stosować w przypadku:
- nadwrażliwości na substancje czynne lub którąkolwiek z substancji pomocniczych
- ciężkiej depresji oddechowej
- ciężkiej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- serca płucnego
- ciężkiej astmy oskrzelowej
- porażennej niedrożności jelit niespowodowanej przez opioidy
- umiarkowanej do ciężkiej niewydolności wątroby[1]
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Oxylaxon należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą w przypadku:
- pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów osłabionych
- porażennej niedrożności jelit spowodowanej przez opioidy
- zaburzeń czynności nerek
- łagodnej niewydolności wątroby
- ciężkich zaburzeń płuc
- bezdechu sennego
- obrzęku śluzowatego
- niedoczynności tarczycy
- zaburzeń czynności nadnerczy
- choroby psychicznej z towarzyszącą (częściową) utratą poczucia rzeczywistości
- kamicy żółciowej
- przerostu gruczołu krokowego
- zapalenia trzustki
- niskiego ciśnienia krwi
- wysokiego ciśnienia krwi
- zaburzeń serca
- urazów głowy
- padaczki lub skłonności do drgawek
- przyjmowania leków zwanych inhibitorami MAO
- senności lub epizodów nagłego zasypiania[2]
Słownik pojęć
- Oksykodon – Silny środek przeciwbólowy należący do grupy opioidów.
- Nalokson – Antagonista receptora opioidowego, przeciwdziała zaparciom wywołanym przez opioidy.
- Depresja oddechowa – Stan, w którym oddech jest słabszy lub wolniejszy niż zazwyczaj.
- Serce płucne – Powiększenie prawej strony serca z powodu zwiększenia ciśnienia w naczyniach krwionośnych w płucach.
- Bezdech senny – Stan charakteryzujący się częstym zatrzymaniem oddechu podczas snu.
- Obrzęk śluzowaty – Zaburzenie tarczycy charakteryzujące się uczuciem suchości, zimna i obrzęku skóry obejmującego twarz i kończyny.
- Niedoczynność tarczycy – Stan, w którym tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów.
- Choroba Addisona – Zaburzenie czynności nadnerczy, w którym nadnercza nie działają prawidłowo.
- Porażenna niedrożność jelit – Stan, w którym jelita nie działają prawidłowo, co prowadzi do ich niedrożności.
- Inhibitory MAO – Leki stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.
Materiały źródłowe
| Wskazania do stosowania | Leczenie silnego bólu, który można kontrolować jedynie za pomocą opioidowych leków przeciwbólowych. |
| Dawkowanie | Zazwyczaj 10 mg oksykodonu chlorowodorku i 5 mg naloksonu chlorowodorku co 12 godzin. |
| Maksymalna dawka dobowa | 160 mg oksykodonu chlorowodorku i 80 mg naloksonu chlorowodorku. |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancje czynne, ciężka depresja oddechowa, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc, serce płucne, ciężka astma oskrzelowa, porażenna niedrożność jelit niespowodowana przez opioidy, umiarkowana do ciężkiej niewydolność wątroby. |
| Specjalne ostrzeżenia | Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci osłabieni, osoby z porażenną niedrożnością jelit, zaburzeniami czynności nerek, łagodną niewydolnością wątroby, ciężkimi zaburzeniami płuc, bezdechem sennym, obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy, zaburzeniami czynności nadnerczy, chorobą psychiczną, kamicą żółciową, przerostem gruczołu krokowego, zapaleniem trzustki, niskim ciśnieniem krwi, wysokim ciśnieniem krwi, zaburzeniami serca, urazami głowy, padaczką lub skłonnością do drgawek, przyjmowania leków zwanych inhibitorami MAO, sennością lub epizodami nagłego zasypiania. |


















