Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź

Menu

370-740 MBq/ml – wskazania – na co działa?

Wskazania do stosowania Metajodobenzyloguanidyny-131 I (MIBG-131 I)

Spis treści

Wprowadzenie

Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w terapii nowotworowej. Zawiera promieniotwórczy izotop jodu-131, który jest wykorzystywany do leczenia różnych typów nowotworów. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku oraz schorzenia, które można nim leczyć.

Wskazania do stosowania

Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest stosowana w leczeniu izotopowym guzów nowotworowych, które gromadzą jobenguan. Są to nowotwory wywodzące się embriologicznie z komórek grzebienia nerwowego, takie jak:

  • Guz chromochłonny (pheochromocytoma)
  • Nerwiak zarodkowy (neuroblastoma)
  • Inne nowotwory neuroendokrynne, w tym rak rdzeniasty tarczycy i rakowiak

Preparat jest podawany dożylnie w dawkach o różnej aktywności promieniotwórczej, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta[1].

Opis schorzeń i dolegliwości

Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest stosowana w leczeniu następujących schorzeń:

Guz chromochłonny (pheochromocytoma)

Guz chromochłonny to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek chromochłonnych nadnerczy. Objawia się nadmiernym wydzielaniem katecholamin, co prowadzi do nadciśnienia tętniczego, bólów głowy, pocenia się i kołatania serca. Leczenie MIBG-131 I pomaga w redukcji objawów i zmniejszeniu masy guza[1].

Nerwiak zarodkowy (neuroblastoma)

Nerwiak zarodkowy to nowotwór dziecięcy, który wywodzi się z komórek grzebienia nerwowego. Najczęściej występuje u dzieci poniżej 5 roku życia. Objawy mogą obejmować ból brzucha, guz w jamie brzusznej, utratę masy ciała i gorączkę. MIBG-131 I jest stosowany w terapii zaawansowanych przypadków, pomagając w zmniejszeniu masy guza i łagodzeniu objawów[1].

Rak rdzeniasty tarczycy

Rak rdzeniasty tarczycy to nowotwór wywodzący się z komórek C tarczycy, które produkują kalcytoninę. Objawy mogą obejmować guz w szyi, ból, trudności w połykaniu i zmiany głosu. MIBG-131 I jest stosowany w przypadkach, gdy nowotwór jest zaawansowany i nie reaguje na inne metody leczenia[1].

Rakowiak

Rakowiak to nowotwór neuroendokrynny, który może występować w różnych częściach ciała, najczęściej w przewodzie pokarmowym i płucach. Objawy mogą obejmować biegunkę, zaczerwienienie skóry, ból brzucha i trudności w oddychaniu. MIBG-131 I jest stosowany w leczeniu zaawansowanych przypadków, pomagając w kontrolowaniu objawów i zmniejszeniu masy guza[1].

Słownik pojęć

  • Jobenguan – Substancja czynna zawarta w MIBG-131 I, wykorzystywana w terapii nowotworowej.
  • Guz chromochłonny – Rzadki nowotwór nadnerczy, który wydziela nadmierne ilości katecholamin.
  • Nerwiak zarodkowy – Nowotwór dziecięcy wywodzący się z komórek grzebienia nerwowego.
  • Rak rdzeniasty tarczycy – Nowotwór wywodzący się z komórek C tarczycy.
  • Rakowiak – Nowotwór neuroendokrynny, który może występować w różnych częściach ciała.

Podsumowanie

Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest skutecznym radiofarmaceutykiem stosowanym w terapii nowotworowej. Jest wykorzystywana w leczeniu guzów chromochłonnych, nerwiaków zarodkowych, raka rdzeniastego tarczycy oraz rakowiaków. Preparat jest podawany dożylnie i wymaga ścisłej kontroli medycznej. Przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane powinny być dokładnie omówione z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

Materiały źródłowe

FAQ

Jakie są przeciwwskazania do stosowania MIBG-131 I?

Bezwzględne przeciwwskazania to nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą, ciąża, karmienie piersią, krótki oczekiwany czas przeżycia pacjenta (poniżej 3 miesięcy) oraz niewydolność nerek wymagająca dializoterapii[1].

Jakie są możliwe działania niepożądane?

Możliwe działania niepożądane to nudności, wymioty, napadowe zaczerwienienie skóry, uraz popromienny, niedoczynność lub nadczynność tarczycy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, trombocytopenia, neutropenia, białaczki, wtórne nowotwory złośliwe oraz wzrost podatności na zakażenia[2].

Jakie środki ostrożności należy zachować podczas leczenia?

Podczas leczenia należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko skażeń promieniotwórczych. Pacjenci powinni pić więcej płynów i częściej opróżniać pęcherz moczowy, aby zmniejszyć dawkę promieniowania pochłoniętą przez pęcherz[2].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.