Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie leku
- Przygotowanie leku
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to radiofarmaceutyk stosowany w terapii nowotworowej, szczególnie w leczeniu rozsianych zmian przerzutowych złośliwej postaci pheochromocytoma, paraganglioma, neuroblastoma, rakowiaków i niekiedy raka rdzeniastego tarczycy[1]. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, jak i kiedy go stosować oraz jakie są przeciwwskazania i możliwe działania niepożądane.
Dawkowanie leku
Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest podawana dożylnie w dawkach o różnej aktywności promieniotwórczej. Zalecana jednorazowa dawka wynosi około 3,7 GBq[2]. Dawkowanie leku zależy od kilku czynników, takich jak masa guza nowotworowego, stopień upośledzenia czynności szpiku kostnego i nerek oraz szybkość progresji guza[1].
- Indywidualnie dobrana dawka: Aktywność terapeutyczna jest dobierana na podstawie badań dozymetrycznych. Odstępy czasu pomiędzy kolejnymi podaniami zależą od masy guza oraz stanu zdrowia pacjenta.
- Stała dawka terapeutyczna: Zwykle wynosi od 3,7 do 11,1 GBq. Zalecane dawki są identyczne dla dzieci (nie wolno podawać wcześniakom i noworodkom) i dorosłych. U osób starszych nie jest wymagane specjalne dawkowanie[1].
Przygotowanie leku
Przed podaniem leku, fiolkę zawierającą jobenguan (131 I) należy rozmrozić poprzez umieszczenie jej w łaźni wodnej o temperaturze nieprzekraczającej 50°C. Po rozmrożeniu, bezpośrednio przed podaniem drogą wlewu dożylnego, zaleca się rozcieńczenie dawki za pomocą 50 ml jałowego roztworu soli fizjologicznej[1].
Przeciwwskazania
Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania MIBG-131 I obejmują:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
- Stwierdzona, podejrzewana lub nie wykluczona ciąża
- Karmienie piersią
- Krótki oczekiwany czas przeżycia pacjenta (poniżej 3 miesięcy)
- Niewydolność nerek wymagająca dializoterapii[2]
Względne przeciwwskazania obejmują:
- Szybko postępująca niewydolność nerek
- Postępujące uszkodzenie szpiku kostnego
- Nieakceptowane ryzyko medyczne związane z koniecznością izolacji chorego
- Ciężkie przypadki nietrzymania moczu[2]
Działania niepożądane
Podanie MIBG-131 I może powodować różne działania niepożądane, w tym:
- Nudności, wymioty
- Napadowe zaczerwienienie skóry
- Uraz popromienny
- Niedoczynność lub nadczynność tarczycy
- Zahamowanie czynności szpiku kostnego
- Niedokrwistość, trombocytopenia, neutropenia
- Białaczki, wtórne nowotwory złośliwe
- Wzrost podatności na zakażenia[2]
Słownik pojęć
- Radiofarmaceutyk – Lek zawierający substancję promieniotwórczą, stosowany w diagnostyce lub terapii.
- Jobenguan (131 I) – Substancja czynna w leku MIBG-131 I, zawierająca promieniotwórczy izotop jodu-131.
- GBq – Gigabekerel, jednostka miary aktywności promieniotwórczej.
- Dozymetria – Nauka zajmująca się pomiarem dawek promieniowania jonizującego.
- Scyntygrafia – Technika obrazowania medycznego wykorzystująca radioizotopy.
Podsumowanie
Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) to skuteczny radiofarmaceutyk stosowany w terapii nowotworowej. Prawidłowe dawkowanie leku zależy od wielu czynników, takich jak masa guza i stan zdrowia pacjenta. Przed podaniem leku należy go odpowiednio przygotować, a pacjenci powinni być świadomi przeciwwskazań i możliwych działań niepożądanych.
| Substancja czynna | Jobenguan (131 I) |
| Jednorazowa dawka | 3,7 GBq |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciąża, karmienie piersią, krótki oczekiwany czas przeżycia, niewydolność nerek |
| Działania niepożądane | Nudności, wymioty, uraz popromienny, niedoczynność/nadczynność tarczycy, zahamowanie czynności szpiku kostnego |


















