Przeciwwskazania do stosowania Metajodobenzyloguanidyny-131 I (MIBG-131 I)
Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w terapii nowotworowej. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania do jej stosowania, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem leczenia. W tym artykule omówimy, kiedy nie należy stosować tego leku oraz jakie są potencjalne ryzyka związane z jego użyciem.
Spis treści
- Bezwzględne przeciwwskazania
- Względne przeciwwskazania
- Ostrzeżenia i środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Bezwzględne przeciwwskazania
Bezwzględne przeciwwskazania to sytuacje, w których stosowanie leku jest absolutnie zabronione. Do takich przeciwwskazań dla Metajodobenzyloguanidyny-131 I (MIBG-131 I) należą:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Ciąża – stwierdzona, podejrzewana lub nie wykluczona[1].
- Karmienie piersią[1].
- Krótki oczekiwany czas przeżycia pacjenta (poniżej 3 miesięcy), z wyjątkiem chorych z nowotworowym bólem kości nie poddającym się innemu leczeniu[1].
- Niewydolność nerek wymagająca dializoterapii[1].
Względne przeciwwskazania
Względne przeciwwskazania to sytuacje, w których stosowanie leku może być ryzykowne, ale nie jest całkowicie zabronione. W takich przypadkach decyzja o podaniu leku powinna być dokładnie przemyślana. Do względnych przeciwwskazań dla MIBG-131 I należą:
- Szybko postępująca niewydolność nerek (GFR < 30ml/min)[1].
- Postępujące uszkodzenie szpiku kostnego i/lub upośledzenie czynności nerek w wyniku wcześniejszego leczenia[1].
- Supresja szpiku kostnego z leukocytozą poniżej 3,0×109/l lub trombocytozą poniżej 100×109/l[1].
- Nieakceptowane ryzyko medyczne związane z koniecznością izolacji chorego[1].
- Ciężkie przypadki nietrzymania moczu[1].
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania MIBG-131 I należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko skażeń promieniotwórczych. Oto kilka ważnych ostrzeżeń i środków ostrożności:
- U dzieci do 3 roku życia alkohol benzylowy może powodować reakcje rzekomoanafilaktyczne i toksyczne[1].
- Podawanie leku może prowadzić do uszkodzenia prawidłowych tkanek sąsiadujących z napromieniowaną tkanką nowotworową[1].
- U pacjentów leczonych chemioterapeutykami może dojść do sumowania działania toksycznego[1].
- U dzieci leczonych MIBG-131 I istnieje ryzyko rozwoju trwałej niedoczynności tarczycy, spowolnienia wzrostu i hipogonadyzmu hipergonadotropowego[1].
- Blokadę tarczycy za pomocą preparatów stabilnego jodu należy rozpocząć na 48-24 godziny przed podaniem MIBG-131 I i kontynuować przez 10-15 dni[1].
- Należy dbać o właściwe nawodnienie pacjenta przez co najmniej 24 h po podaniu radiofarmaceutyku[1].
- W pierwszym tygodniu należy przeprowadzać kontrolne badania krwi co dwa dni, następnie raz w tygodniu przez okres jednego miesiąca po podaniu leku[1].
Interakcje z innymi lekami
Niektóre leki mogą wpływać na wydłużenie retencji lub obniżenie wychwytu MIBG-131 I. Oto kilka przykładów:
- Nifedypina (bloker kanałów wapniowych) – powoduje wydłużenie retencji jobenguanu[2].
- Leki przeciwnadciśnieniowe: rezerpina, labetalol, blokery kanałów wapniowych (diltiazem, nifedypina, werapamil) – obniżają wychwyt jobenguanu[2].
- Leki sympatykomimetyczne (obecne w lekach donosowych obkurczających błonę śluzową, takie jak fenylefryna, efedryna lub fenylpropanolamina) – obniżają wychwyt jobenguanu[2].
- Kokaina – obniża wychwyt jobenguanu[2].
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak amitryptylina i pochodne, imipramina i pochodne, doksepina, amoksapine i loksapina – obniżają wychwyt jobenguanu[2].
- Leki przeciwnadciśnieniowe działające na drodze blokady neuronów adrenergicznych (betanidyna, debryzochina, bretylium and guanetydyna) – hamują gromadzenie jobenguanu[2].
- Leki przeciwdepresyjne, takie jak maprotylina i trazodon – hamują gromadzenie jobenguanu[2].
Słownik pojęć
- Radiofarmaceutyk – lek zawierający substancję promieniotwórczą, stosowany w diagnostyce lub terapii.
- Jobenguan – substancja czynna w MIBG-131 I, stosowana w terapii nowotworowej.
- Supresja szpiku kostnego – zahamowanie czynności szpiku kostnego, co może prowadzić do zmniejszenia liczby krwinek.
- Hipogonadyzm hipergonadotropowy – stan, w którym gonady (jajniki lub jądra) nie funkcjonują prawidłowo, mimo wysokiego poziomu hormonów gonadotropowych.
- Blokery kanałów wapniowych – leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i innych chorób sercowo-naczyniowych.
- Sympatykomimetyki – leki pobudzające układ współczulny, stosowane m.in. w leczeniu astmy i w niektórych lekach donosowych.
Podsumowanie
Metajodobenzyloguanidyna-131 I (MIBG-131 I) jest skutecznym lekiem stosowanym w terapii nowotworowej, jednak istnieją pewne przeciwwskazania do jej stosowania. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, ciążę, karmienie piersią, krótki oczekiwany czas przeżycia pacjenta oraz niewydolność nerek wymagającą dializoterapii. Względne przeciwwskazania obejmują szybko postępującą niewydolność nerek, postępujące uszkodzenie szpiku kostnego, supresję szpiku kostnego, nieakceptowane ryzyko medyczne związane z koniecznością izolacji chorego oraz ciężkie przypadki nietrzymania moczu. Należy również zachować ostrożność w przypadku interakcji z innymi lekami, takimi jak leki przeciwnadciśnieniowe, sympatykomimetyki, kokaina oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.


















