Wskazania do stosowania leku Letrox: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Letrox to lek zawierający lewotyroksynę sodową, syntetyczny hormon tarczycy, który jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z niedoczynnością tarczycy oraz innych zaburzeń tarczycy. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku Letrox, jego działanie oraz sposób dawkowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Letrox
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania leku Letrox

Letrox jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń i dolegliwości:

• Niedoczynność tarczycy – Letrox jest stosowany w terapii zastępczej i uzupełniającej w przypadku niedoczynności tarczycy, która może mieć różne przyczyny, takie jak choroba Hashimoto, operacyjne usunięcie tarczycy lub leczenie radioaktywnym jodem^[1].
• Zapobieganie wznowie wola tarczycy – Lek jest stosowany po operacyjnym leczeniu wola tarczycy u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza), aby zapobiec nawrotom^[1].
• Leczenie wola o charakterze łagodnym – Letrox jest stosowany u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza) w leczeniu łagodnego wola^[1].
• Terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy – Lek jest stosowany szczególnie po operacyjnym usunięciu tarczycy w celu zahamowania wzrostu guza oraz uzupełnienia niedoboru hormonów tarczycy^[1].
• Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy – Letrox jest stosowany w skojarzeniu z tyreostatykami (lekami hamującymi czynność tarczycy) po osiągnięciu eutyreozy^[1].
• Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy – Lek jest stosowany w badaniach oceniających czynność tarczycy^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Letrox jest indywidualnie dostosowywane przez lekarza na podstawie oceny klinicznej i wyników badań laboratoryjnych. Poniżej przedstawiono ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:

• Niedoczynność tarczycy – Początkowa dawka dla dorosłych wynosi 25-50 mikrogramów lewotyroksyny sodowej na dobę. Dawka może być stopniowo zwiększana o 25-50 mikrogramów co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej wynoszącej 100-200 mikrogramów na dobę^[1].
• Zapobieganie wznowie wola – Dawka dobowa wynosi 75-200 mikrogramów lewotyroksyny sodowej^[1].
• Leczenie wola o charakterze łagodnym – Dawka dobowa wynosi 75-200 mikrogramów lewotyroksyny sodowej^[1].
• Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy – Dawka dobowa wynosi 50-100 mikrogramów lewotyroksyny sodowej^[1].
• Po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworów złośliwych – Dawka dobowa wynosi 150-300 mikrogramów lewotyroksyny sodowej^[1].
• Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy – Dawka dobowa wynosi 200 mikrogramów lewotyroksyny sodowej przez 14 dni^[1].

Letrox należy przyjmować rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem, popijając odpowiednią ilością wody^[2].

Przeciwwskazania

Letrox nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na lewotyroksynę sodową lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1].
• Nieleczona nadczynność tarczycy – Stosowanie leku Letrox jest przeciwwskazane u pacjentów z nieleczoną nadczynnością tarczycy^[1].
• Nieleczona niedoczynność nadnerczy – Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nieleczoną niedoczynnością nadnerczy^[1].
• Nieleczona niedoczynność przysadki – Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nieleczoną niedoczynnością przysadki^[1].
• Ostry zawał mięśnia sercowego – Lek nie powinien być stosowany u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego^[1].
• Ostre zapalenie mięśnia sercowego – Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ostrym zapaleniem mięśnia sercowego^[1].
• Ostre zapalenie serca – Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ostrym zapaleniem serca^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Letrox, lekarz powinien wykluczyć lub leczyć następujące choroby lub stany:

• Choroba wieńcowa – Pacjenci z chorobą wieńcową powinni być leczeni ostrożnie, aby uniknąć nadczynności tarczycy indukowanej lekami^[1].
• Dusznica bolesna – Pacjenci z dusznicą bolesną powinni być monitorowani pod kątem stężenia hormonów tarczycy^[1].
• Nadciśnienie tętnicze – Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym powinni być leczeni ostrożnie^[1].
• Niedoczynność przysadki lub kory nadnerczy – Przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną, należy rozpocząć leczenie substytucyjne, aby zapobiec ostrej niewydolności nadnerczy^[1].
• Guzek autonomiczny – Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić dodatkowe badania w celu zbadania czynności tarczycy^[1].

Słownik pojęć

• Lewotyroksyna sodowa – Syntetyczny hormon tarczycy stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy.
• Niedoczynność tarczycy – Stan, w którym tarczyca nie produkuje wystarczającej ilości hormonów tarczycy.
• Eutyreoza – Prawidłowa czynność tarczycy.
• Wole – Powiększenie tarczycy.
• Tyreostatyki – Leki hamujące czynność tarczycy.
• Test supresyjny tarczycy – Badanie oceniające czynność tarczycy.
• Choroba Hashimoto – Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy prowadzące do jej niedoczynności.
• Guzek autonomiczny – Obszar tarczycy, który w sposób niekontrolowany wytwarza hormony tarczycy.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku