Bezpieczeństwo stosowania leku Imuran przez kobiety w ciąży i karmiące piersią

Spis treści

• Wprowadzenie
• Bezpieczeństwo stosowania leku Imuran w ciąży
• Bezpieczeństwo stosowania leku Imuran podczas karmienia piersią
• Alternatywne leki dla kobiet w ciąży i karmiących piersią
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Imuran, zawierający azatioprynę, jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym w celu zmniejszenia aktywności układu odpornościowego. Jest on używany w leczeniu różnych chorób autoimmunologicznych oraz w celu zapobiegania odrzutom przeszczepionych narządów^[1]. Jednakże, jego stosowanie przez kobiety w ciąży i karmiące piersią budzi pewne obawy dotyczące bezpieczeństwa zarówno dla matki, jak i dziecka.

Bezpieczeństwo stosowania leku Imuran w ciąży

Stosowanie leku Imuran w ciąży jest kontrowersyjne. Azatiopryna i jej metabolity przenikają przez łożysko i mogą wpływać na płód^[1]. Dowody na teratogenne działanie azatiopryny u ludzi są niejednoznaczne, co oznacza, że ryzyko wad wrodzonych nie jest jednoznacznie potwierdzone, ale również nie można go wykluczyć^[2]. W związku z tym, kobiety w ciąży powinny stosować Imuran tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

W przypadku wystąpienia cholestazy ciążowej, która objawia się silnym świądem, nudnościami i utratą apetytu, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem^[2]. Lekarz oceni, czy kontynuowanie leczenia jest bezpieczne.

Bezpieczeństwo stosowania leku Imuran podczas karmienia piersią

Azatiopryna przenika do mleka kobiecego w małych ilościach, co może stanowić ryzyko dla noworodka^[2]. Kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania Imuran, chyba że korzyści z karmienia piersią przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. W przypadku decyzji o karmieniu piersią, należy ściśle monitorować niemowlę pod kątem objawów immunosupresji, leukopenii, trombocytopenii, hepatotoksyczności i zapalenia trzustki^[2].

Alternatywne leki dla kobiet w ciąży i karmiących piersią

Istnieją alternatywne leki immunosupresyjne, które mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Oto kilka z nich:

• Cyklosporyna – Jest stosowana w zapobieganiu odrzutom przeszczepów i leczeniu chorób autoimmunologicznych. Badania sugerują, że jest bezpieczniejsza dla kobiet w ciąży i karmiących piersią w porównaniu do azatiopryny^[3].
• Takrolimus – Kolejny lek immunosupresyjny, który może być stosowany jako alternatywa dla azatiopryny. Badania wskazują na jego względne bezpieczeństwo w ciąży i podczas karmienia piersią^[3].
• Metotreksat – Choć jest skuteczny w leczeniu chorób autoimmunologicznych, nie jest zalecany w ciąży ze względu na wysokie ryzyko teratogenności^[3].

Słownik pojęć

• Azatiopryna – Lek immunosupresyjny stosowany w celu zmniejszenia aktywności układu odpornościowego.
• Cholestaza ciążowa – Stan, w którym dochodzi do zaburzeń przepływu żółci w wątrobie, co może prowadzić do silnego świądu i innych objawów.
• Immunosupresja – Zmniejszenie aktywności układu odpornościowego, co może być korzystne w leczeniu chorób autoimmunologicznych i zapobieganiu odrzutom przeszczepów.
• Leukopenia – Zmniejszenie liczby białych krwinek, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka zakażeń.
• Metotreksat – Lek stosowany w leczeniu nowotworów i chorób autoimmunologicznych, ale niezalecany w ciąży ze względu na ryzyko teratogenności.
• Pelagra – Choroba spowodowana niedoborem witaminy B3 (niacyny), objawiająca się zapaleniem skóry, biegunką i demencją.
• Tiopuryna – Grupa leków, do której należy azatiopryna, stosowana w leczeniu chorób autoimmunologicznych i zapobieganiu odrzutom przeszczepów.

Podsumowanie

Stosowanie leku Imuran przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wiąże się z pewnym ryzykiem, dlatego powinno być dokładnie ocenione przez lekarza. Istnieją alternatywne leki immunosupresyjne, które mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

Materiały źródłowe

• [1]: https://leki.pl/chpl/100030481
• [2]: https://ulotka.pl/pdf/100030481
• [3]: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3279097/