Jak prawidłowo dawkować lek Finlepsin retard?

Finlepsin retard to lek stosowany w leczeniu padaczki, nerwobólu oraz w profilaktyce zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, wskazania do jego stosowania oraz ważne informacje dotyczące jego przyjmowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Finlepsin retard jest stosowany w leczeniu:

• Padaczki: napady częściowe proste i złożone, napady uogólnione toniczno-kloniczne, napady mieszane^[1].
• Idiopatycznego nerwobólu nerwu trójdzielnego: ból w okolicy twarzy spowodowany uszkodzeniem nerwu trójdzielnego^[1].
• Idiopatycznego nerwobólu nerwu językowo-gardłowego: ból w okolicy gardła i języka^[1].
• Bólu w neuropatii cukrzycowej: ból spowodowany uszkodzeniem nerwów w wyniku cukrzycy^[1].
• Nerwobólu nerwu trójdzielnego w przebiegu stwardnienia rozsianego: ból twarzy związany z uszkodzeniem nerwu trójdzielnego w wyniku stwardnienia rozsianego^[1].
• Profilaktyki zaburzeń afektywnych dwubiegunowych: u pacjentów nie reagujących na leczenie litem^[1].
• Zapobiegania napadom drgawkowym w alkoholowym zespole abstynencyjnym: w warunkach szpitalnych^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie karbamazepiną należy rozpoczynać od małych dawek, które są dobierane indywidualnie w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Dawka jest następnie stopniowo zwiększana do uzyskania optymalnej dawki podtrzymującej^[1]. Poniżej przedstawiamy zalecane dawkowanie dla różnych wskazań:

• Padaczka: Dorośli: dawka początkowa wynosi 100-400 mg wieczorem, a dawka podtrzymująca 200-600 mg rano i 400-600 mg wieczorem. Dzieci (6-10 lat): 100 mg wieczorem, 200 mg rano i 200-400 mg wieczorem. Dzieci (11-15 lat): 100 mg wieczorem, 200-400 mg rano i 400-600 mg wieczorem^[1].
• Nerwoból nerwu trójdzielnego / nerwoból nerwu językowo-gardłowego: Dawka dobowa wynosi zwykle 200-400 mg, zwiększana do 400-800 mg na dobę w 1 lub 2 dawkach podzielonych^[1].
• Ból w neuropatii cukrzycowej: Zwykła dawka dobowa to 600 mg, w wyjątkowych przypadkach można zwiększyć do 1200 mg na dobę^[1].
• Nerwoból nerwu trójdzielnego w stwardnieniu rozsianym: Przeciętna dawka dobowa to 400-800 mg^[1].
• Zapobieganie napadom drgawkowym w alkoholowym zespole abstynencyjnym: Zwykła dawka dobowa wynosi 600 mg, w ciężkich przypadkach można zwiększyć do 1200 mg na dobę^[1].
• Profilaktyka zaburzeń afektywnych dwubiegunowych: Początkowa dawka wynosi 200-400 mg na dobę, dawka podtrzymująca może być zwiększona do 800 mg na dobę^[1].

Tabletki należy przyjmować z dostateczną ilością płynów (np. szklanką wody) podczas posiłku lub po posiłkach. Tabletkę można również rozpuścić w wodzie, zachowując właściwości przedłużonego uwalniania^[1].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Finlepsin retard w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość na karbamazepinę lub inne leki o podobnej budowie chemicznej (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne).
• Zaburzenia czynności szpiku kostnego lub supresja szpiku kostnego w wywiadzie.
• Blok przedsionkowo-komorowy.
• Ostra porfiria przerywana.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO oraz przez 14 dni po ich odstawieniu.
• Jednoczesne stosowanie worykonazolu.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Finlepsin retard należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby krwi, serca, wątroby, nerek, podwyższone ciśnienie śródgałkowe, zaburzenia psychiczne lub stosuje hormonalne środki antykoncepcyjne^[2].

Słownik pojęć

• Padaczka – Choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi.
• Nerwoból nerwu trójdzielnego – Ból w okolicy twarzy spowodowany uszkodzeniem nerwu trójdzielnego.
• Neuropatia cukrzycowa – Uszkodzenie nerwów spowodowane cukrzycą.
• Stwardnienie rozsiane – Choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje osłonki mielinowe nerwów.
• Profilaktyka zaburzeń afektywnych dwubiegunowych – Zapobieganie epizodom maniakalnym i depresyjnym u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową.
• Alkoholowy zespół abstynencyjny – Zespół objawów występujących po nagłym odstawieniu alkoholu u osób uzależnionych.

Podsumowanie