Febuxostat Aurovitas: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Febuxostat Aurovitas to lek stosowany głównie w leczeniu dny moczanowej oraz w zapobieganiu i leczeniu wysokiego stężenia kwasu moczowego we krwi podczas chemioterapii raka krwi. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, mechanizm jego działania oraz potencjalne skutki uboczne.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Mechanizm działania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Febuxostat Aurovitas jest stosowany w leczeniu dwóch głównych schorzeń:
- Dna moczanowa: Jest to choroba związana z nadmiarem kwasu moczowego w organizmie, który może tworzyć kryształy moczanu wewnątrz oraz wokół stawów i nerek, powodując ból, zaczerwienienie i obrzęk stawów[1].
- Hiperurykemia podczas chemioterapii raka krwi: Febuxostat Aurovitas jest również stosowany w zapobieganiu i leczeniu wysokiego stężenia kwasu moczowego we krwi, które może wystąpić podczas rozpoczynania chemioterapii raka krwi[2].
Mechanizm działania
Febuxostat Aurovitas działa poprzez zmniejszenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi. Jest to możliwe dzięki selektywnemu hamowaniu oksydazy ksantynowej (XO), enzymu odpowiedzialnego za przekształcanie hipoksantyny w ksantynę, a następnie w kwas moczowy[1]. Dzięki temu lek zapobiega tworzeniu się kryształów moczanu i zmniejsza objawy dny moczanowej oraz ryzyko powstawania guzków dnawych[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka Febuxostat Aurovitas to 80 mg raz na dobę, niezależnie od spożycia posiłku. W przypadku, gdy stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi nie spada poniżej 6 mg/dl po 2-4 tygodniach leczenia, dawkę można zwiększyć do 120 mg raz na dobę[1]. Lek należy przyjmować codziennie, nawet jeśli nie występują objawy dny moczanowej[2].
Przeciwwskazania
Febuxostat Aurovitas nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników leku[1]. Lek nie jest również zalecany dla pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek[2].
Możliwe działania niepożądane
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcje anafilaktyczne[1].
Słownik pojęć
- Dna moczanowa – Choroba związana z nadmiarem kwasu moczowego w organizmie, powodująca ból, zaczerwienienie i obrzęk stawów.
- Hiperurykemia – Stan, w którym stężenie kwasu moczowego we krwi jest zbyt wysokie.
- Oksydaza ksantynowa (XO) – Enzym odpowiedzialny za przekształcanie hipoksantyny w ksantynę, a następnie w kwas moczowy.
- Zespół Stevensa-Johnsona – Ciężka reakcja alergiczna charakteryzująca się wysypką, pęcherzami i złuszczaniem się skóry.
- Toksyna martwicza oddzielanie się naskórka – Ciężka reakcja alergiczna prowadząca do złuszczania się dużych obszarów skóry.
| Wskazania | Dna moczanowa, hiperurykemia podczas chemioterapii raka krwi |
| Mechanizm działania | Hamowanie oksydazy ksantynowej (XO) |
| Dawkowanie | 80 mg raz na dobę, możliwość zwiększenia do 120 mg |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek |
| Działania niepożądane | Ból głowy, biegunka, wysypka, nudności, zaostrzenie objawów dny, zawroty głowy, zmęczenie |


















