Jak prawidłowo dawkować lek Escitalopram Genoptim?

Escitalopram Genoptim to lek stosowany w leczeniu depresji oraz różnych zaburzeń lękowych. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować ten lek, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek i wątroby
• Reakcje odstawienia
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie dla dorosłych

Dawkowanie leku Escitalopram Genoptim dla dorosłych zależy od rodzaju leczonego zaburzenia:

• Depresja: Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta, dawka może być zwiększona maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].
• Zaburzenie lękowe z napadami lęku: Początkowa dawka wynosi 5 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień, a następnie zwiększa się do 10 mg na dobę. Dawka może być zwiększana maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].
• Fobia społeczna: Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Dawka może być zmniejszona do 5 mg lub zwiększona maksymalnie do 20 mg na dobę, w zależności od reakcji pacjenta^[1].
• Zaburzenie lękowe uogólnione: Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększana maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne: Zwykle zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Dawka może być zwiększana maksymalnie do 20 mg na dobę^[1].

Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta, dawka może być zwiększona do 10 mg na dobę^[1]. Skuteczność stosowania leku w fobii społecznej u osób starszych nie została zbadana^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Lek Escitalopram Genoptim nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia^[1]. W badaniach klinicznych obserwowano częstsze występowanie zachowań samobójczych oraz wrogości u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi w porównaniu do grupy placebo^[2].

Dawkowanie przy zaburzeniach czynności nerek i wątroby

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. Zaleca się ostrożność u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek^[1].

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby zaleca się stosowanie początkowej dawki 5 mg na dobę przez pierwsze dwa tygodnie leczenia. W zależności od reakcji pacjenta, dawka może być zwiększona do 10 mg na dobę^[1].

Reakcje odstawienia

Należy unikać nagłego odstawienia leku. Podczas kończenia leczenia dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres przynajmniej 1-2 tygodni, aby uniknąć wystąpienia objawów odstawienia^[1]. Do objawów odstawienia należą zawroty głowy, zaburzenia czuciowe, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenie, splątanie, pocenie się, bóle głowy, biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość oraz zaburzenia widzenia^[2].

Słownik pojęć

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu, co pomaga w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
• Agorafobia – Lęk przed miejscami lub sytuacjami, z których ucieczka może być trudna lub wstydliwa, lub w których pomoc może nie być dostępna w razie nagłego ataku paniki.
• Fobia społeczna – Silny lęk przed sytuacjami społecznymi, w których osoba może być oceniana przez innych.
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – Zaburzenie charakteryzujące się natrętnymi myślami (obsesjami) i powtarzającymi się zachowaniami (kompulsjami).
• Hiponatremia – Niskie stężenie sodu we krwi, które może prowadzić do objawów takich jak nudności, ból głowy, splątanie i drgawki.
• QT – Odstęp QT w elektrokardiogramie (EKG) to czas trwania repolaryzacji komór serca. Wydłużenie odstępu QT może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.

Podsumowanie