Bezpieczeństwo Stosowania Leki Depralin: Kluczowe Aspekty

Depralin, zawierający escytalopram, jest lekiem przeciwdepresyjnym należącym do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). W artykule omówimy profil bezpieczeństwa stosowania tego leku, koncentrując się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów, pacjentach z zaburzeniami czynności nerek oraz pacjentach z zaburzeniami czynności wątroby.

Kobieta Karmiąca

Escytalopram, substancja czynna leku Depralin, może przenikać do mleka kobiecego. Z tego powodu nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia tym lekiem, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i po dokładnym rozważeniu stosunku ryzyka do korzyści przez lekarza^[1]. U noworodków, których matki przyjmowały escytalopram w późniejszych okresach ciąży, mogą wystąpić objawy takie jak trudności w oddychaniu, sinica, napady drgawek, wahania temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niskie stężenie cukru we krwi, sztywność lub zwiotczenie mięśni, nasilenie odruchów, drżenie, drżączka, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność lub trudności w zasypianiu^[1].

Prowadzenie Pojazdów

Escytalopram, mimo że nie zaburza sprawności intelektualnej ani psychofizycznej, może wpływać na zdolność osądu lub sprawność. Pacjenci powinni być ostrzeżeni o ryzyku wpływu leku na ich zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn^[2]. Zaleca się, aby pacjenci nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn, dopóki nie przekonają się, jak lek Depralin na nich wpływa^[1].

Interakcje z Alkoholem

Nie należy oczekiwać interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych pomiędzy escytalopramem a alkoholem. Jednakże, podobnie jak w przypadku innych leków o działaniu psychotropowym, spożywanie alkoholu podczas leczenia nie jest zalecane^[2]. Spożywanie alkoholu może nasilać działania niepożądane leku, takie jak senność, zawroty głowy i zaburzenia koordynacji^[1].

Stosowanie u Seniorów

U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) escytalopram jest wydalany znacznie wolniej w porównaniu z pacjentami młodszymi. Ekspozycja na lek (AUC) jest o około 50% większa u osób w podeszłym wieku w porównaniu z młodymi, zdrowymi ochotnikami^[2]. Zalecana dawka początkowa leku Depralin wynosi 5 mg raz na dobę, a lekarz może zwiększyć dawkę do 10 mg na dobę^[1].

Pacjenci z Zaburzeniami Czynności Nerek

Modyfikacja dawkowania nie jest konieczna u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny Cl kr mniejszy niż 30 ml/min)^[2]. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek dłuższy okres półtrwania i nieznaczne zwiększenie ekspozycji obserwowano u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek^[2].

Pacjenci z Zaburzeniami Czynności Wątroby

U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (wg klasyfikacji Child-Pugh kryterium A i B) okres półtrwania escytalopramu był około dwa razy dłuższy, a ekspozycja o 60% większa, niż u osób z prawidłową czynnością wątroby^[2]. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg na dobę przez pierwsze 2 tygodnie terapii, a dawkę dobową można zwiększyć do 10 mg, w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta^[2].

Podsumowanie

Słownik pojęć

• Escytalopram – Substancja czynna leku Depralin, należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
• SSRI – Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, grupa leków przeciwdepresyjnych działających na układ serotoninergiczny w mózgu.
• AUC – Pole pod krzywą stężenia leku we krwi w czasie, miara ekspozycji organizmu na lek.
• Child-Pugh – Klasyfikacja stosowana do oceny stopnia zaawansowania niewydolności wątroby.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku