Jak prawidłowo dawkować lek Biotum?

Biotum to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Biotum jest wskazany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, w tym noworodków. Do najczęstszych wskazań należą:

• Szpitalne zapalenie płuc
• Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą
• Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
• Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego
• Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego
• Powikłane zakażenia dróg moczowych
• Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
• Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej
• Zakażenia kości i stawów
• Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD)

Biotum można również stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym oraz w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP)^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Biotum zależy od wieku pacjenta, masy ciała, rodzaju zakażenia oraz czynności nerek. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg

Podawanie przerywane:

• Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100-150 mg/kg mc. na dobę co 8 godzin, maksymalnie do 9 g na dobę
• Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin
• Szpitalne zapalenie płuc, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bakteriemia, zakażenia kości i stawów: 1-2 g co 8 godzin
• Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD, powikłane zakażenia dróg moczowych: 1-2 g co 8 lub 12 godzin
• Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika
• Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1-2 g co 8 godzin

Ciągła infuzja:

• Gorączka neutropeniczna, szpitalne zapalenie płuc, zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bakteriemia, zakażenia kości i stawów, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4-6 g w ciągu każdych 24 godzin^[1].

Dzieci o masie ciała <40 kg

Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg:

• Powikłane zakażenia dróg moczowych, przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego, neutropenia u dzieci, zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bakteriemia, zakażenia kości i stawów, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100-150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę

Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy:

• Większość zakażeń: 25-60 mg/kg mc. na dobę w dwóch dawkach podzielonych^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku

Z powodu zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g^[1].

Zaburzenia czynności nerek

Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności^[1].

Przeciwwskazania

Biotum nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ceftazydym lub inne antybiotyki cefalosporynowe, a także u pacjentów z ciężką nadwrażliwością na inne antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy)^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia Biotum należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, inne cefalosporyny lub inne beta-laktamy. Należy zachować ostrożność podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy^[1].

Działania niepożądane

Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i/lub zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a^[1].

Słownik pojęć

• Szpitalne zapalenie płuc – Zakażenie płuc, które rozwija się w szpitalu, zazwyczaj po 48 godzinach od przyjęcia pacjenta.
• Mukowiscydoza – Choroba genetyczna, która powoduje produkcję gęstego śluzu, prowadzącego do problemów z oddychaniem i trawieniem.
• Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – Ciężkie zakażenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy.
• Neutropenia – Stan, w którym liczba neutrofili (rodzaj białych krwinek) we krwi jest niska, co zwiększa ryzyko zakażeń.
• Gorączka neutropeniczna – Gorączka występująca u pacjentów z neutropenią, często związana z zakażeniem.
• Test Coombs’a – Badanie krwi używane do wykrywania przeciwciał, które mogą powodować anemię hemolityczną.

Podsumowanie

Wskazania	Szpitalne zapalenie płuc, zakażenia dolnych dróg oddechowych, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego, powikłane zakażenia dróg moczowych, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zakażenia kości i stawów, zapalenie otrzewnej związane z dializami, neutropenia i gorączka, okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych
Dawkowanie	Dorośli i dzieci ≥40 kg: 1-2 g co 8 godzin; dzieci <40 kg: 100-150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych; noworodki i niemowlęta ≤2 miesięcy: 25-60 mg/kg mc. na dobę w dwóch dawkach podzielonych; pacjenci w podeszłym wieku: maksymalnie 3 g na dobę; pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: zmniejszenie dawki
Przeciwwskazania	Nadwrażliwość na ceftazydym, inne cefalosporyny, antybiotyki beta-laktamowe
Środki ostrożności	Wywiad dotyczący nadwrażliwości, ostrożność u pacjentów z reakcjami alergicznymi na beta-laktamy
Działania niepożądane	Eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył, biegunka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka, ból i/lub zapalenie po podaniu domięśniowym, dodatni wynik testu Coombs’a

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku