Jak prawidłowo dawkować lek Bendamustine Glenmark?

Lek Bendamustine Glenmark jest stosowany w leczeniu różnych chorób nowotworowych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Bendamustine Glenmark jest stosowany w leczeniu:

• Przewlekłej białaczki limfocytowej u pacjentów, u których chemioterapia skojarzona z fludarabiną nie jest zalecana^[1].
• Chłoniaków nieziarniczych o powolnym przebiegu, które nie reagowały lub zbyt krótko reagowały na wcześniejsze leczenie rytuksymabem^[1].
• Szpiczaka mnogiego u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do zabiegu autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych oraz mają objawy neuropatii^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Bendamustine Glenmark zależy od rodzaju choroby oraz stanu pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat dawkowania:

Przewlekła białaczka limfocytowa

Lek Bendamustine Glenmark podaje się w dawce 100 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu leczenia. Cykl powtarza się co 4 tygodnie, do 6 razy^[1].

Chłoniaki nieziarnicze

Dawkowanie wynosi 120 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu leczenia. Cykl powtarza się co 3 tygodnie, co najmniej 6 razy^[1].

Szpiczak mnogi

Lek Bendamustine Glenmark podaje się w dawce 120-150 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. cyklu leczenia. Prednizon podaje się w dawce 60 mg/m² powierzchni ciała dożylnie lub doustnie w dniach 1. do 4. cyklu leczenia. Cykl powtarza się co 4 tygodnie, co najmniej 3 razy^[1].

Niewydolność wątroby

U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy 1,2-3,0 mg/dl) zaleca się zmniejszenie dawki o 30%. Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby^[1].

Niewydolność nerek

Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów, u których klirens kreatyniny wynosi > 10 ml/min. Doświadczenie dotyczące stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest ograniczone^[1].

Dzieci i młodzież

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania bendamustyny chlorowodorku u dzieci nie zostały dotychczas ustalone^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma danych wskazujących na konieczność dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku^[1].

Przeciwwskazania

Leku Bendamustine Glenmark nie należy stosować w przypadku:

• Nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Okresu karmienia piersią^[1].
• Ciężkiej niewydolności wątroby^[1].
• Żółtaczki^[1].
• Ciężkiego zaburzenia czynności szpiku^[1].
• Dużych zabiegów chirurgicznych w okresie krótszym niż 30 dni od rozpoczęcia leczenia^[1].
• Zakażeń, w szczególności przebiegających z leukopenią^[1].
• Szczepienia przeciw żółtej febrze^[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Bendamustine Glenmark należy zachować szczególną ostrożność w przypadku:

• Mielosupresji – konieczne jest monitorowanie liczby leukocytów, płytek krwi, stężenia hemoglobiny i liczby neutrofili^[1].
• Zakażeń – pacjenci powinni zgłaszać nowe objawy zakażenia, w tym gorączkę lub objawy ze strony układu oddechowego^[1].
• Reakcji skórnych – w przypadku wystąpienia reakcji skórnych leczenie należy przerwać^[1].
• Chorób serca – konieczne jest monitorowanie stężenia potasu we krwi i wykonanie badania EKG^[1].
• Zespołu rozpadu guza – należy rozważyć zastosowanie środków zapobiegawczych, takich jak odpowiednie nawodnienie i monitorowanie parametrów biochemicznych krwi^[1].
• Reakcji anafilaktycznych – pacjenci powinni być informowani o możliwości wystąpienia reakcji nadwrażliwości^[1].

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane leku Bendamustine Glenmark to:

• Zmniejszenie liczby krwinek białych, czerwonych i płytek krwi^[1].
• Zakażenia^[1].
• Mdłości i wymioty^[1].
• Zapalenie błony śluzowej^[1].
• Ból głowy^[1].
• Zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy^[1].
• Gorączka i zmęczenie^[1].

Słownik pojęć

• Przewlekła białaczka limfocytowa – rodzaj nowotworu krwi, który charakteryzuje się nadmiernym wzrostem liczby limfocytów.
• Chłoniaki nieziarnicze – grupa nowotworów układu limfatycznego, które nie zawierają komórek Reed-Sternberga.
• Szpiczak mnogi – nowotwór złośliwy komórek plazmatycznych, które produkują przeciwciała.
• Mielosupresja – zahamowanie czynności szpiku kostnego, prowadzące do zmniejszenia liczby krwinek.
• Zespół rozpadu guza – stan, w którym organizm nie jest w stanie usuwać produktów powstających w wyniku obumierania komórek nowotworowych.
• Reakcje anafilaktyczne – ciężkie reakcje alergiczne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego.

Wskazania do stosowania	Przewlekła białaczka limfocytowa, chłoniaki nieziarnicze, szpiczak mnogi
Dawkowanie	100-150 mg/m² powierzchni ciała, w zależności od choroby
Przeciwwskazania	Nadwrażliwość, karmienie piersią, ciężka niewydolność wątroby, żółtaczka, ciężkie zaburzenia czynności szpiku, duże zabiegi chirurgiczne, zakażenia, szczepienie przeciw żółtej febrze
Środki ostrożności	Mielosupresja, zakażenia, reakcje skórne, choroby serca, zespół rozpadu guza, reakcje anafilaktyczne
Działania niepożądane	Zmniejszenie liczby krwinek, zakażenia, mdłości, wymioty, zapalenie błony śluzowej, ból głowy, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika, gorączka, zmęczenie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku