Jak prawidłowo dawkować lek Anzorin?
W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Anzorin, zawierający substancję czynną olanzapinę. Informacje te są kluczowe dla pacjentów, aby zapewnić skuteczność leczenia i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie dla dorosłych
- Szczególne grupy pacjentów
- Jak przyjmować tabletki
- Przerwanie stosowania leku
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Anzorin zawiera substancję czynną olanzapinę, która należy do grupy leków przeciwpsychotycznych. Jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz umiarkowanych i ciężkich epizodów manii. Anzorin jest również skuteczny w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej u pacjentów, którzy pozytywnie reagowali na leczenie olanzapiną podczas epizodów maniakalnych[1].
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Anzorin zależy od leczonego schorzenia oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania dla dorosłych:
- Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę[1].
- Epizody manii: Dawka początkowa to 15 mg jako dawka pojedyncza w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej[1].
- Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę[1].
Dawka dobowa może być ustalana w zależności od stanu klinicznego pacjenta w zakresie 5 do 20 mg na dobę. Zwiększenie dawki zalecane jest tylko po ponownej ocenie stanu klinicznego i powinno być dokonywane nie częściej niż co 24 godziny[1].
Szczególne grupy pacjentów
Niektóre grupy pacjentów wymagają dostosowania dawki leku Anzorin:
- Osoby w podeszłym wieku: Mniejsza dawka początkowa (5 mg na dobę) może być rozważana u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej[1].
- Zaburzenia czynności nerek i wątroby: U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadkach umiarkowanej niewydolności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana[1].
- Osoby palące tytoń: Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu, co może wymagać zwiększenia dawki[1].
- Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat[1].
Jak przyjmować tabletki
Tabletki Anzorin należy przyjmować raz na dobę, zgodnie z zaleceniami lekarza. Należy starać się przyjmować lek o tej samej porze każdego dnia. Nie ma znaczenia, czy tabletki zażywa się podczas posiłku czy nie[2].
Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej leku Anzorin przyjmuje się doustnie. Tabletki łatwo się kruszą, dlatego należy się z nimi obchodzić ostrożnie. Poniżej przedstawiono kroki, jak prawidłowo przyjmować tabletki:
- Trzymając blister za krawędzie, oddzielić wydzielony kwadrat blistra z tabletką od reszty. Należy odrywać go delikatnie wzdłuż perforacji.
- Ostrożnie odkleić tylną folię.
- Delikatnie wypchnąć tabletkę z blistra.
- Umieścić tabletkę w jamie ustnej. Tabletka rozpuści się bezpośrednio w jamie ustnej, dzięki czemu będzie ją łatwiej połknąć. Tabletkę można również umieścić w pełnej szklance wody, soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy, a następnie wymieszać. Sporządzony płyn należy natychmiast wypić[2].
Przerwanie stosowania leku
W przypadku poczucia poprawy nie należy przerywać stosowania leku Anzorin bez konsultacji z lekarzem. Nagłe przerwanie stosowania leku może prowadzić do wystąpienia objawów takich jak pocenie się, niemożność zaśnięcia, drżenia, lęk lub nudności i wymioty. Lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki leku przed jego odstawieniem[2].
Słownik pojęć
- Olanzapina – substancja czynna leku Anzorin, należąca do grupy leków przeciwpsychotycznych.
- Schizofrenia – choroba psychiczna objawiająca się m.in. halucynacjami, urojeniami i wycofaniem z kontaktów społecznych.
- Epizody manii – stan chorobowy charakteryzujący się podnieceniem, euforią i nadmierną aktywnością.
- Choroba afektywna dwubiegunowa – zaburzenie psychiczne charakteryzujące się naprzemiennymi epizodami manii i depresji.
- Prolaktyna – hormon produkowany przez przysadkę mózgową, wpływający m.in. na laktację.
Materiały źródłowe
| Schizofrenia | Zalecana dawka początkowa: 10 mg na dobę |
| Epizody manii | Dawka początkowa: 15 mg jako dawka pojedyncza w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej |
| Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej | Zalecana dawka początkowa: 10 mg na dobę |
| Osoby w podeszłym wieku | Mniejsza dawka początkowa: 5 mg na dobę |
| Zaburzenia czynności nerek i wątroby | Mniejsza dawka początkowa: 5 mg na dobę |
| Osoby palące tytoń | Może być konieczne zwiększenie dawki |
| Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania |


















