Popularne

Anzorin to lek w formie tabletek do rozpuszczania w jamie ustnej, zawierający substancję czynną olanzapinę. Jest to lek przeciwpsychotyczny, stosowany głównie w leczeniu schizofrenii oraz umiarkowanych i ciężkich epizodów manii. Schizofrenia objawia się halucynacjami, nieadekwatnymi przekonaniami, podejrzliwością i izolacją, natomiast mania charakteryzuje się podnieceniem i euforią. Anzorin pomaga zapobiegać nawrotom tych objawów u pacjentów z chorobą dwubiegunową, którzy dobrze reagują na leczenie olanzapiną.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Anzorin to lek zawierający olanzapinę, substancję należącą do grupy leków przeciwpsychotycznych nowej generacji. Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 10 mg olanzapiny. Produkt ma postać żółtych, okrągłych tabletek, wypukłych po jednej stronie i płaskich po drugiej. Szczególną cechą tego leku jest jego wygodna forma – tabletka rozpada się szybko w jamie ustnej, co ułatwia przyjmowanie leku osobom mającym trudności z połykaniem zwykłych tabletek.
Lek jest przepisywany dorosłym pacjentom w kilku ważnych wskazaniach związanych z zaburzeniami psychicznymi:
Substancją czynną leku jest olanzapina w ilości 10 mg w każdej tabletce. Poza tym produkt zawiera szereg substancji pomocniczych, które nadają mu odpowiednią formę i właściwości. Warto zwrócić uwagę, że każda tabletka zawiera 3 mg aspartamu, który jest źródłem fenyloalaniny – ta informacja jest szczególnie istotna dla osób chorych na fenyloketonurię, rzadkie schorzenie metaboliczne.
Olanzapina to substancja o złożonym mechanizmie działania, która wpływa na wiele różnych układów w mózgu. Działa przede wszystkim poprzez oddziaływanie na receptory serotoninowe i dopaminowe – substancje chemiczne odpowiedzialne za przekazywanie sygnałów między komórkami nerwowymi. Lek wykazuje szczególnie silne działanie wobec receptorów serotoninowych typu 5HT2, co odróżnia go od starszych leków przeciwpsychotycznych. Dodatkowo wpływa również na receptory cholinergiczne, adrenergiczne i histaminowe, co tłumaczy zarówno jego skuteczność terapeutyczną, jak i profil działań niepożądanych.
Dawkowanie leku zawsze ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjента, biorąc pod uwagę rodzaj schorzenia i odpowiedź na leczenie.
Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od stanu klinicznego pacjenta, lekarz może dostosować dawkę w zakresie od 5 do 20 mg na dobę.
Dawka początkowa to 15 mg na dobę w monoterapii (gdy olanzapina jest jedynym stosowanym lekiem) lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej z innymi lekami. Podobnie jak w schizofrenii, dawka może być dostosowywana w zakresie 5-20 mg na dobę.
Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Jeśli pacjent otrzymywał olanzapinę podczas epizodu manii, zazwyczaj kontynuuje się leczenie tą samą dawką.
Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy umieścić w jamie ustnej, gdzie bardzo szybko się rozpada i można ją łatwo połknąć. Trudno jest wyjąć z ust nienaruszoną tabletkę po jej rozpadnięciu. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Alternatywnie, bezpośrednio przed podaniem, tabletkę można rozpuścić w pełnej szklance wody lub innego odpowiedniego napoju, takiego jak sok pomarańczowy, sok jabłkowy, mleko czy kawa.
Jeśli konieczne jest zwiększenie dawki powyżej zalecanej dawki początkowej, powinno to nastąpić po ponownej ocenie stanu klinicznego i nie częściej niż co 24 godziny. Zmniejszanie dawki podczas odstawiania leku powinno odbywać się stopniowo.
Osoby starsze: U pacjentów w wieku 65 lat i powyżej należy rozważyć mniejszą dawkę początkową wynoszącą 5 mg na dobę.
Zaburzenia czynności nerek lub wątroby: U tych pacjentów również należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej wynoszącej 5 mg.
Osoby palące tytoń: Palenie tytoniu może przyspieszać metabolizm olanzapiny, dlatego u tych osób może być konieczne zwiększenie dawki – decyzję o tym podejmuje lekarz po ocenie stanu klinicznego.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie Anzorinu jest bezwzględnie zabronione:
Poprawa stanu klinicznego może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach przyjmowania leku. W tym czasie pacjent powinien być pod dokładną opieką lekarską.
Olanzapina nie jest wskazana w leczeniu psychozy lub zaburzeń zachowania spowodowanych otępieniem u osób starszych. Badania wykazały zwiększone ryzyko zgonu oraz zdarzeń naczyniowo-mózgowych (takich jak udar) u osób starszych z otępieniem przyjmujących olanzapinę.
Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z chorobą Parkinsona przyjmujących leki przeciwparkinsonowskie, ponieważ może to prowadzić do nasilenia objawów choroby i wystąpienia omamów.
Jest to rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu stan, który może wystąpić podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych. Objawami są bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz niestabilność układu nerwowego (wahania ciśnienia, przyspieszony puls, pocenie się). W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Podczas stosowania olanzapiny może dojść do zwiększenia stężenia cukru we krwi, rozwoju lub nasilenia cukrzycy. Szczególnie narażeni są pacjenci z nadwagą lub cukrzycą w wywiadzie. Lekarz powinien regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi – przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie raz w roku. Pacjent powinien zgłaszać lekarzowi objawy takie jak nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, zwiększony apetyt czy osłabienie.
Podczas stosowania olanzapiny często dochodzi do zwiększenia masy ciała. Lekarz powinien regularnie kontrolować wagę pacjenta – przed rozpoczęciem leczenia, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie raz na kwartał.
Lek może wpływać na stężenie cholesterolu i triglicerydów we krwi. Lekarz powinien regularnie kontrolować te parametry, szczególnie u osób z zaburzeniami lipidowymi lub czynnikami ryzyka takich zaburzeń.
Na początku leczenia może dojść do przejściowego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby lub przyjmujących inne leki mogące wpływać na wątrobę.
Ostrożność należy zachować u pacjentów z małą liczbą białych krwinek lub granulocytów obojętnochłonnych, a także u osób przyjmujących leki mogące wpływać na układ krwiotwórczy.
W rzadkich przypadkach nagłe przerwanie stosowania olanzapiny może prowadzić do wystąpienia objawów takich jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty. Dlatego odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, pod kontrolą lekarza.
Podczas stosowania olanzapiny może zwiększyć się ryzyko powstawania zakrzepów w żyłach. Szczególnie narażeni są pacjenci unieruchomieni lub z innymi czynnikami ryzyka zakrzepicy.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z napadami padaczkowymi w wywiadzie, przerostem gruczołu krokowego, niedrożnością jelit czy innymi schorzeniami. Lek może powodować senność i zawroty głowy, dlatego należy uważać podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Olanzapina może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Karbamazepina i palenie tytoniu: Mogą przyspieszać metabolizm olanzapiny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi. Może być konieczne zwiększenie dawki.
Fluwoksamina i cyprofloksacyna: Te leki hamują metabolizm olanzapiny, co prowadzi do zwiększenia jej stężenia we krwi. Może być konieczne zmniejszenie dawki olanzapiny.
Węgiel aktywowany: Zmniejsza wchłanianie olanzapiny, dlatego powinien być przyjmowany co najmniej 2 godziny przed lub po olanzapinie.
Olanzapina może działać antagonistycznie wobec leków stosowanych w chorobie Parkinsona. Nie stwierdzono istotnych interakcji z takimi lekami jak fluoksetyna, leki zobojętniające, cymetydyna, leki przeciwdepresyjne, warfaryna, teofilina czy diazepam.
Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania olanzapiny. Ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy.
Ciąża: Doświadczenie ze stosowania olanzapiny u kobiet w ciąży jest ograniczone. Lek powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Pacjentka powinna poinformować lekarza o zajściu w ciążę lub jej planowaniu.
Noworodki: Dzieci matek przyjmujących olanzapinę w trzecim trymestrze ciąży mogą być narażone na działania niepożądane, w tym zaburzenia ruchowe, drżenie, senność czy problemy z oddychaniem i karmieniem. Noworodki powinny być pod obserwacją lekarską.
Karmienie piersią: Olanzapina przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania tego leku.
Jak każdy lek, Anzorin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy skontaktować się z lekarzem. Szczególnie pilnie należy zgłosić: bardzo wysoką gorącką, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, objawy hiperglikemii (nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu), objawy zakrzepicy (ból, obrzęk nogi, duszność, ból w klatce piersiowej).
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak przyspieszenie akcji serca, pobudzenie lub agresja, zaburzenia mowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości aż do śpiączki włącznie. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie ratunkowe. Nie istnieje swoista odtrutka, leczenie polega na postępowaniu objawowym i podtrzymywaniu funkcji życiowych.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności leku wynosi 2 lata.
Anzorin dostępny jest w blistrach zawierających 28, 30, 56 lub 98 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w sprzedaży.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Anzorin, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 10 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Anzorin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Anzorin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Anzorin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg |
| Postać | tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej |
| Producent | Producentem Anzorin jest Orion Pharma |
| Zamienniki | Zamiennikami Anzorin są Egolanza, Olanzapina Mylan, Olanzapina Stada, Olanzapine Apotex, Olanzapine Bluefish, Olanzapine +pharma, Olanzaran, Olanzin, Olazax, Olazax Disperzi, Olpinat, Olzapin, Ranofren, Zalasta, Zolafren, Zolaxa i Zopridoxin |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Orion Pharma znajduje się więcej produktów:
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Poprawa stanu klinicznego może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach przyjmowania leku. W tym czasie pacjent powinien być pod stałą opieką lekarską. Czas działania może się różnić w zależności od indywidualnej odpowiedzi organizmu.
Olanzapina nie powoduje uzależnienia w tradycyjnym rozumieniu tego słowa. Jednak nagłe przerwanie stosowania leku może wywołać objawy odstawienne, dlatego odstawianie powinno odbywać się stopniowo, pod kontrolą lekarza.
Lek może powodować senność i zawroty głowy, dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Najlepiej unikać tych czynności, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki.
W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją jak najszybciej, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.
Tak, zwiększenie masy ciała jest częstym działaniem niepożądanym olanzapiny. Dlatego lekarz regularnie kontroluje wagę pacjenta i może zalecić dietę oraz aktywność fizyczną. Należy zgłaszać lekarzowi istotne zmiany masy ciała.
Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od rodzaju schorzenia i odpowiedzi na leczenie. Niektórzy pacjenci wymagają długotrwałego leczenia podtrzymującego. Nie należy samodzielnie przerywać terapii.

Nie daj się jesieni