Wskazania do stosowania leku Anafranil: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Anafranil, zawierający chlorowodorek klomipraminy, jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych i somatycznych. W artykule omówimy szczegółowo, jakie dolegliwości można leczyć za pomocą tego leku, jakie są zalecenia dotyczące dawkowania oraz jakie środki ostrożności należy zachować podczas jego stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Anafranil
- Dawkowanie i sposób podawania
- Środki ostrożności i przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania leku Anafranil
Lek Anafranil jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń:
- Stany depresyjne – Anafranil jest skuteczny w leczeniu depresji o różnej etiologii, w tym depresji endogennej, reaktywnej, nerwicowej, organicznej, maskowanej oraz inwolucyjnych postaci depresji. Lek ten jest również stosowany w leczeniu depresji związanej ze schizofrenią oraz zaburzeniami osobowości[1].
- Zespoły depresyjne związane z podeszłym wiekiem – Anafranil jest stosowany w leczeniu depresji u osób starszych, zwłaszcza w przebiegu przewlekłych stanów bólowych i przewlekłych chorób somatycznych[1].
- Zespoły natręctw – Lek ten jest skuteczny w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, które charakteryzują się natrętnymi myślami i kompulsywnymi zachowaniami[1].
- Fobie i napady lęku – Anafranil jest stosowany w leczeniu różnych fobii oraz napadów lęku, w tym agorafobii[1].
- Moczenie nocne u dzieci – Lek ten jest stosowany w leczeniu moczenia nocnego u dzieci powyżej 5 roku życia, pod warunkiem wykluczenia przyczyn organicznych[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Anafranil powinno być dostosowane indywidualnie do stanu pacjenta. Oto zalecenia dotyczące dawkowania dla różnych grup pacjentów:
- Dorośli – Leczenie depresji, zespołów natręctw i fobii należy rozpocząć od 1 tabletki powlekanej 25 mg 2–3 razy na dobę lub 1 tabletki o przedłużonym uwalnianiu 75 mg 1 raz na dobę. Dawkę dobową należy zwiększać stopniowo, np. o 25 mg co kilka dni, do 4–6 tabletek po 25 mg lub 2 tabletek o przedłużonym uwalnianiu po 75 mg podczas pierwszego tygodnia leczenia. W ciężkich przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 250 mg na dobę[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku – Leczenie należy rozpocząć od podawania 1 tabletki powlekanej 10 mg na dobę. Następnie dawkę zwiększa się stopniowo, aby dawkę optymalną (30–50 mg/dobę) osiągnąć po około 10 dniach. Dawkę tę należy utrzymywać przez cały okres leczenia[1].
- Dzieci i młodzież – Dobowa dawka początkowa dla dzieci w wieku 5–8 lat wynosi 2–3 tabletki powlekane po 10 mg; dla dzieci w wieku 9–12 lat od 1 do 2 tabletek po 25 mg, natomiast dla dzieci powyżej 12 lat, od 1–3 tabletek po 25 mg. Tabletki powlekane powinny być podawane w postaci pojedynczej dawki po posiłku wieczornym[1].
Środki ostrożności i przeciwwskazania
Przed rozpoczęciem stosowania leku Anafranil należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w przypadku występowania następujących schorzeń:
- Napady padaczkowe – Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą obniżać próg drgawkowy, dlatego Anafranil należy stosować ze szczególną ostrożnością u osób z padaczką[2].
- Choroby układu sercowo-naczyniowego – Lek należy podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z niewydolnością układu krążenia, zaburzeniami przewodzenia lub niemiarowością serca[2].
- Schizofrenia – U pacjentów ze schizofrenią otrzymujących trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne obserwowano niekiedy uczynnienie psychozy[2].
- Jaskra – Ze względu na właściwości antycholinergiczne, Anafranil należy ostrożnie podawać pacjentom z podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym[2].
- Choroby wątroby i nerek – U pacjentów z chorobami wątroby i nerek zaleca się okresowe badanie aktywności enzymów wątrobowych[2].
Słownik pojęć
- Chlorowodorek klomipraminy – Substancja czynna leku Anafranil, należąca do grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i innych zaburzeń psychicznych, charakteryzująca się specyficzną strukturą chemiczną.
- Napady lęku – Epizody intensywnego lęku, które mogą występować nagle i bez wyraźnej przyczyny.
- Agorafobia – Lęk przed przebywaniem w miejscach publicznych lub otwartych przestrzeniach.
- Moczenie nocne – Niekontrolowane oddawanie moczu podczas snu, występujące głównie u dzieci.
Podsumowanie
Anafranil jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń psychicznych i somatycznych, takich jak stany depresyjne, zespoły natręctw, fobie, napady lęku oraz moczenie nocne u dzieci. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie do stanu pacjenta, a przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie przeciwwskazania i środki ostrożności.
| Stany depresyjne | Leczenie depresji o różnej etiologii |
| Zespoły natręctw | Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych |
| Fobie i napady lęku | Leczenie różnych fobii oraz napadów lęku |
| Moczenie nocne | Leczenie moczenia nocnego u dzieci powyżej 5 roku życia |



















