Konsekwencje przedawkowania leku Altacet: dawki, objawy i postępowanie
Spis treści
- Wstęp
- Dawki i przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wstęp
Altacet to lek stosowany miejscowo na skórę w celu zmniejszenia obrzęków po stłuczeniach tkanek i stawów. Zawiera substancję czynną octanowinian glinu, która działa ściągająco i łagodzi ból w obrębie ogniska zapalnego[1]. W artykule omówimy konsekwencje przedawkowania tego leku, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą się pojawić.
Dawki i przedawkowanie
Altacet jest przeznaczony wyłącznie do sporządzania roztworu do stosowania na skórę. Jedną tabletkę należy rozpuścić w 50 ml ciepłej, przegotowanej wody[1]. Przedawkowanie może nastąpić w wyniku połknięcia tabletki lub wypicia roztworu uzyskanego po jej rozpuszczeniu w wodzie[2].
Objawy przedawkowania
Objawy ostrego zatrucia przypominają zatrucie wywołane kwasami i mogą obejmować:
- Ból żołądka – intensywny ból w okolicy żołądka[1].
- Nudności – uczucie potrzeby wymiotowania[1].
- Wymioty śluzowe lub krwawe – wymioty zawierające śluz lub krew[1].
- Biegunka – częste, luźne stolce[1].
- Senność – nadmierna senność i zmęczenie[1].
- Skurcze mięśni twarzy i kończyn – mimowolne skurcze mięśni[1].
- Drgawki – niekontrolowane ruchy ciała[1].
- Gorączka – podwyższona temperatura ciała[1].
- Żółtaczka – zażółcenie skóry i białek oczu[1].
- Skąpomocz lub bezmocz – zmniejszenie ilości wydalanego moczu lub jego brak[1].
- Zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi – spadek ciśnienia krwi[1].
- Zapaść – nagłe pogorszenie stanu zdrowia[1].
- Ubytki w błonie śluzowej żołądka – uszkodzenia błony śluzowej żołądka[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania zaleca się:
- Wypicie dużej ilości wody z węglem aktywowanym[1].
- Sprowokowanie wymiotów[1].
- Jeśli stan pacjenta tego wymaga, dalsze leczenie powinno odbywać się w warunkach szpitalnych[1].
Słownik pojęć
- Octanowinian glinu – substancja czynna w leku Altacet, działająca ściągająco i łagodząca ból w obrębie ogniska zapalnego.
- Ból żołądka – intensywny ból w okolicy żołądka.
- Nudności – uczucie potrzeby wymiotowania.
- Wymioty śluzowe lub krwawe – wymioty zawierające śluz lub krew.
- Biegunka – częste, luźne stolce.
- Senność – nadmierna senność i zmęczenie.
- Skurcze mięśni twarzy i kończyn – mimowolne skurcze mięśni.
- Drgawki – niekontrolowane ruchy ciała.
- Gorączka – podwyższona temperatura ciała.
- Żółtaczka – zażółcenie skóry i białek oczu.
- Skąpomocz lub bezmocz – zmniejszenie ilości wydalanego moczu lub jego brak.
- Zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi – spadek ciśnienia krwi.
- Zapaść – nagłe pogorszenie stanu zdrowia.
- Ubytki w błonie śluzowej żołądka – uszkodzenia błony śluzowej żołądka.
Podsumowanie
Altacet jest lekiem stosowanym miejscowo na skórę w celu zmniejszenia obrzęków po stłuczeniach tkanek i stawów. Przedawkowanie może nastąpić w wyniku połknięcia tabletki lub wypicia roztworu uzyskanego po jej rozpuszczeniu w wodzie. Objawy przedawkowania obejmują ból żołądka, nudności, wymioty śluzowe lub krwawe, biegunkę, senność, skurcze mięśni twarzy i kończyn, drgawki, gorączkę, żółtaczkę, skąpomocz lub bezmocz, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, zapaść oraz ubytki w błonie śluzowej żołądka. W przypadku przedawkowania zaleca się wypicie dużej ilości wody z węglem aktywowanym, sprowokowanie wymiotów oraz, jeśli stan pacjenta tego wymaga, dalsze leczenie w warunkach szpitalnych.
- Altacet jest lekiem stosowanym miejscowo na skórę w celu zmniejszenia obrzęków po stłuczeniach tkanek i stawów.
- Przedawkowanie może nastąpić w wyniku połknięcia tabletki lub wypicia roztworu uzyskanego po jej rozpuszczeniu w wodzie.
- Objawy przedawkowania obejmują ból żołądka, nudności, wymioty śluzowe lub krwawe, biegunkę, senność, skurcze mięśni twarzy i kończyn, drgawki, gorączkę, żółtaczkę, skąpomocz lub bezmocz, zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, zapaść oraz ubytki w błonie śluzowej żołądka.
- W przypadku przedawkowania zaleca się wypicie dużej ilości wody z węglem aktywowanym, sprowokowanie wymiotów oraz, jeśli stan pacjenta tego wymaga, dalsze leczenie w warunkach szpitalnych.



















