Menu

,

Poznaj leki zawierające barbiturany

Data publikacji:

Ostatnia aktualizacja:

Barbiturany – dlaczego trzeba na nie uważać?

Barbiturany to grupa leków działająca na ośrodkowy układ nerwowy. Jak one działają i czy są często stosowanymi lekami? Kiedy podaje się barbiturany? Czy barbiturany są bezpieczne? Na te pytania znajdziecie odpowiedzi w tym artykule.
Barbiturany – dlaczego trzeba na nie uważać?

Barbiturany – co to za leki?

Barbiturany to grupa leków, która oddziałuje na Ośrodkowy Układ Nerwowy (OUN) w sposób hamujący. Barbiturany dzieli się na kilka grup:

W celu zrozumienia tego, jak działają barbiturany i co to są za leki, warto zapoznać się z pewnym związkiem, to jest kwasem gamma-aminomasłowym (GABA). To neuroprzekaźnik działający właśnie w OUN, który działa hamująco na ten układ. Barbiturany “zwiększają” moc działania GABA, stąd właśnie ich efekt hamujący na OUN [1,2].

Kiedy stosuje się barbiturany?

Wiemy już, że barbiturany działają na OUN, ale w jakim celu dokładnie się je stosuje? Kiedy pojawia się zalecenie do włączenia terapii barbituranami i w jakich jednostkach chorobowych można je podawać? Jakie są najmocniejsze barbiturany?

Historycznie barbiturany stosowało się nasennie i uspokajająco. Jednak ze względu na ich działania niepożądane i ryzyko uzależnienia, już się ich tak nie stosuje. W dzisiejszych czasach stosuje się je, np. do narkozy. W tym celu wykorzystuje się związki ultra-szybkodziałające, tj. tiopental. Aczkolwiek aktualnie tiopental został wyparty przez bezpieczniejszy propofol [2].

Leki długodziałające wykorzystuje się do leczenia padaczki lub stanów związanych z drgawkami, konwulsjami lub skurczami. Przykładowym lekiem może być fenobarbital, ale oczywiście nie jest to lek I rzutu w takich jednostkach chorobowych. Co ciekawe, fenobarbital stosowany jest do leczenia objawów odstawiennych u noworodków matek, które w czasie ciąży były uzależnione od substancji psychoaktywnych [1,2].

Fenobarbital jest szeroko stosowany w weterynarii, np. do narkozy i eutanazji. W USA do eutanazji wykorzystuje się tiopental [1,2].

Czy barbiturany są bezpieczne?

Barbiturany to środki silnie działające o niskim indeksie terapeutycznym. Niski indeks terapeutyczny świadczy o tym, że granica pomiędzy dawką bezpieczną a niebezpieczną jest stosunkowo niewielka i łatwa do przekroczenia.

Działania niepożądane

Działania niepożądane barbituranów dotyczą głównie efektów z układu nerwowego. Są one zależne od dawki. Najczęściej pacjenci doświadczają:

Wraz ze wzrostem przyjętej dawki mogą pojawić się:

Barbiturany i uzależnienie

Niestety barbiturany to leki, które mogą szybko uzależnić. W momencie ich stosowania, co pewien czas trzeba zwiększać dawkę, aby efekty terapeutyczne utrzymywały się na podobnym poziomie. Organizm wykazuje także tendencję do przyzwyczajania się do środka leczniczego [3].

Leki z grupy barbituranów wywołują uzależnienie psychiczne i fizyczne. Po terapii nie wolno odstawiać ich nagle, gdyż dojdzie do efektów z odbicia, czyli nagłego pogorszenia stanu pacjenta, co objawia się, np.:

Jaka jest dawka śmiertelna barbituranów?

Większość barbituranów, która dostępna jest w aptekach, występuje w dawkach rzędu miligramów. Dawki śmiertelne natomiast wyrażane są w gramach. To duże różnice, jednak istnieje wiele przypadków przedawkowania barbituranów – celowych, jak i niecelowych [2].

Przykładowo dawka śmiertelna dla amobarbitalu lub pentobarbitalu to od 2 g do 3 g. W przypadku fenobarbitalu (Luminalum, Luminalum Unia) jest to od 6g do 10g [2].

Niestety najmocniejsze barbiturany mogą szybko doprowadzić do śmierci i nie ma antidotum na te leki [1].

Benzodiazepiny a barbiturany — czy się różnią?

Czy benzodiazepiny i barbiturany to te same leki? Nie. Są to leki, które co prawda działają nieco podobnie i mają zbliżony mechanizm działania, ale nie są to te same grupy. Barbiturany są mniej bezpieczne niż benzodiazepiny, gdyż działają mniej specyficznie [2].

Dane statystyczne również wskazują na to, że barbiturany są bardziej niebezpieczne niż benzodiazepiny. Istnieje więcej przypadków śmiertelnych po przedawkowaniu barbituranów niż benzodiazepin [2].

W przypadku zatrucia barbituranami nie ma na nie antidotum w postaci leku. Benzodiazepiny posiadają odtrutkę – flumazenil.

Jakie są leki zawierające barbiturany?

Na początku artykułu został przedstawiony podział barbituranów ze względu na czas działania. Jednak nie wszystkie związki dostępne są w aptekach. Poniżej przedstawiamy leki zawierające barbiturany dopuszczone do obrotu w Polsce:

  • Fenobarbital (Luminalum, Luminalum Unia).
  • Tiopental (Tiopental Panpharma – jedynie lecznictwo zamknięte).

Bibliografia

  1. J. Skibiski i S. Abdijadid, „Barbiturates”, w StatPearls, Treasure Island (FL): StatPearls Publishing, 2022. Dostęp: 11 listopad 2022. [Online]. Dostępne na: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK539731/
  2. „Barbiturates drug profile | www.emcdda.europa.eu”. https://www.emcdda.europa.eu/publications/drug-profiles/barbiturates_en (dostęp 11 listopad 2022).
  3. Luminalum Unia – Charakterystyka Produktu Leczniczego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Omawiane substancje

  • Fenobarbital

    Fenobarbital to silny lek uspokajający i przeciwdrgawkowy, stosowany głównie w leczeniu padaczki oraz napadów drgawkowych. Wymaga ostrożności ze względu na działania niepożądane i ryzyko uzależnienia.
    substancje syntetyczne
  • Flumazenil

    Flumazenil odwraca działanie benzodiazepin, umożliwiając szybkie przywrócenie świadomości po znieczuleniu lub w przypadku przedawkowania. Stosowany wyłącznie pod kontrolą medyczną.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne
  • Tiopental

    Tiopental to barbituranowy lek dożylny, stosowany w szybkim indukowaniu znieczulenia ogólnego, wykorzystywany głównie podczas krótkich zabiegów lub jako wstęp do dłuższych operacji.
    Substancje Syntetyczne i Biologiczne

Omawiane schorzenia

  • Padaczka

    Padaczka to przewlekłe schorzenie neurologiczne z nawracającymi napadami dotykające 50 milionów ludzi. Charakteryzuje się różnorodnymi objawami od subtelnych zmian po konwulsje, ma złożone przyczyny genetyczne i środowiskowe, a leczenie opiera się na lekach przeciwpadaczkowych z możliwością kontroli napadów u 70% pacjentów.

Przeczytaj również:

Więcej poradników

Wyświetlane poradniki pochodzą z kategorii czytanego artykułu: , .

Porady