Zespół nerczycowy to stan chorobowy charakteryzujący się specyficznym zespołem objawów, które wynikają z uszkodzenia drobnych struktur filtracyjnych w nerkach, zwanych kłębuszkami nerkowym. Głównym problemem jest nadmierna utrata białka, szczególnie albuminy, z krwi do moczu, co prowadzi do charakterystycznych objawów klinicznych1.
Główne objawy zespołu nerczycowego
Zespół nerczycowy definiuje się poprzez obecność czterech podstawowych objawów: nadmierne wydalanie białka z moczem (białkomocz), niski poziom albuminy we krwi, obrzęki oraz podwyższony poziom cholesterolu23. Te objawy występują jednocześnie i wzajemnie się uzupełniają, tworząc charakterystyczny obraz kliniczny choroby.
Białkomocz, czyli obecność dużych ilości białka w moczu, stanowi podstawowy objaw zespołu nerczycowego. U dorosłych za białkomocz nerczycowy uważa się wydalanie ponad 3,5 grama białka na dobę25. Pacjenci mogą zauważyć, że ich mocz staje się pieniący lub spieniony, co jest bezpośrednim skutkiem wysokiej zawartości białka6.
Obrzęki jako najczęstszy objaw
Obrzęki stanowią najbardziej charakterystyczny i najczęściej obserwowany objaw zespołu nerczycowego, występujący u około 95% pacjentów7. Mechanizm powstawania obrzęków jest bezpośrednio związany z utratą albuminy z organizmu. Albumina to białko odpowiedzialne za utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia onkotycznego w naczyniach krwionośnych, które zapobiega wydostawaniu się płynu z naczyń do tkanek6.
Lokalizacja obrzęków różni się w zależności od wieku pacjenta i stopnia zaawansowania choroby. U dzieci obrzęki pojawiają się najpierw wokół oczu, szczególnie rano po przebudzeniu, a następnie rozprzestrzeniają się na całe ciało48. U dorosłych pacjentów obrzęki zazwyczaj rozpoczynają się od stóp i kostek, szczególnie po dłuższym staniu lub siedzeniu, co wynika z działania siły grawitacji9.
W miarę postępu choroby obrzęki mogą stać się uogólnione, obejmując całe ciało. W ciężkich przypadkach może dojść do nagromadzenia płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze) lub w jamie opłucnowej (wysięk opłucnowy), co może prowadzić do duszności410. Charakterystyczne dla obrzęków w zespole nerczycowym jest to, że są miękkie i pozostawiają wgłębienie po naciśnięciu11.
Objawy towarzyszące i systemowe
Oprócz głównych objawów, pacjenci z zespołem nerczycowym często doświadczają szeregu objawów towarzyszących, które znacząco wpływają na jakość życia. Zmęczenie i uczucie osłabienia należą do najczęściej zgłaszanych dolegliwości, występujących u około 60% pacjentów12. Zmęczenie wynika z niedokrwistości związanej z utratą białek oraz z retencji płynów w organizmie13.
Utrata apetytu to kolejny częsty objaw, szczególnie widoczny u dzieci413. Może być ona związana z obecnością płynu w jamie brzusznej, który powoduje uczucie pełności i dyskomfort. Pacjenci często zgłaszają również bóle brzucha, które mogą wynikać z obrzęków narządów wewnętrznych14.
Objawy u dzieci – specyficzne cechy
U dzieci zespół nerczycowy ma pewne charakterystyczne cechy, które odróżniają go od postaci u dorosłych Zobacz więcej: Objawy zespołu nerczycowego u dzieci - charakterystyczne cechy. Pierwszym objawem, który zwraca uwagę rodziców, jest zazwyczaj obrzęk twarzy, szczególnie widoczny rano wokół oczu1516. W miarę rozwoju choroby obrzęki mogą obejmować całe ciało dziecka, powodując znaczny przyrost masy ciała.
Dzieci z zespołem nerczycowym mogą również wykazywać objawy takie jak bladość łóżek paznokciowych, matowe włosy oraz mniej sprężysty chrząstkę uszną14. Mogą również rozwijać nietolerancje pokarmowe lub alergie, które wcześniej nie występowały. W niektórych przypadkach obserwuje się zmniejszenie częstości oddawania moczu17.
Powikłania i objawy zagrażające życiu
Zespół nerczycowy może prowadzić do poważnych powikłań, które manifestują się dodatkowymi objawami Zobacz więcej: Powikłania zespołu nerczycowego - objawy zagrażające życiu. Jednym z najpoważniejszych jest zwiększone ryzyko zakrzepów krwi, które może prowadzić do zatorowości płucnej, zakrzepicy żył głębokich lub zawału serca118. Objawy zakrzepicy mogą obejmować ból i obrzęk kończyn, duszność oraz ból w klatce piersiowej.
Zwiększone ryzyko infekcji jest kolejnym poważnym powikłaniem, szczególnie u dzieci z chorobą minimalnych zmian18. Infekcje mogą objawiać się gorączką, bólami brzucha (szczególnie w przypadku zapalenia otrzewnej) lub objawami infekcji dróg oddechowych. Pacjenci z zespołem nerczycowym są szczególnie narażeni na infekcje bakteryjne ze względu na utratę przeciwciał z moczem.
W niektórych przypadkach może dojść do rozwoju ostrego uszkodzenia nerek, które objawia się zmniejszeniem ilości oddawanego moczu, dusznością, osłabieniem i utratą apetytu8. Jest to stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.





















