Hiperkalcemia to stan, w którym poziom wapnia we krwi jest zbyt wysoki. Objawy tej choroby mogą być bardzo różnorodne i zależą głównie od stopnia podwyższenia wapnia oraz szybkości, z jaką nastąpił wzrost jego stężenia12. Wielu pacjentów z łagodną hiperkalcemią może w ogóle nie odczuwać żadnych symptomów, podczas gdy osoby z ciężkimi postaciami choroby mogą doświadczać poważnych, a nawet zagrażających życiu powikłań.
Zależność objawów od stopnia hiperkalcemii
Nasilenie objawów hiperkalcemii jest ściśle związane z poziomem wapnia we krwi oraz tempem jego wzrostu. Pacjenci z łagodną hiperkalcemią (poziom wapnia 10,5-12 mg/dl) często nie wykazują żadnych symptomów lub mogą doświadczać jedynie niespecyficznych dolegliwości, takich jak zmęczenie czy zaparcia34. Umiarkowana hiperkalcemia (12-14 mg/dl) może być dobrze tolerowana, jeśli rozwija się przewlekle, ale nagły wzrost do tego poziomu może powodować znaczące zmiany stanu pacjenta5.
Ciężka hiperkalcemia (powyżej 14-15 mg/dl) jest stanem zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Na tym poziomie mogą wystąpić śpiączka i zatrzymanie akcji serca46. Kryzys hiperkalcemiczny charakteryzuje się szczególnie ciężkimi objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz może prowadzić do niewydolności nerek i zaburzeń rytmu serca.
Objawy ze strony układu nerwowego
Układ nerwowy jest szczególnie wrażliwy na podwyższony poziom wapnia we krwi. Hiperkalcemia prowadzi do hiperpolaryzacji błon komórkowych, co zaburza prawidłowe funkcjonowanie neuronów7. Wczesne objawy neurologiczne obejmują trudności z koncentracją, zmęczenie i osłabienie mięśni89.
W miarę postępu choroby mogą pojawić się bardziej poważne objawy neurologiczne i neuropsychiatryczne. Pacjenci często skarżą się na zaburzenia pamięci, drażliwość i depresję210. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić splątanie, majaczenie, halucynacje, a w skrajnych sytuacjach – stupor lub śpiączka911. Te objawy mogą się poprawić lub całkowicie ustąpić po normalizacji poziomu wapnia we krwi Zobacz więcej: Objawy neurologiczne i neuropsychiatryczne hiperkalcemii.
Objawy ze strony układu pokarmowego
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe należą do najczęściej występujących objawów hiperkalcemii. Wczesne symptomy obejmują utratę apetytu, nudności i wymioty911. Zaparcia są szczególnie charakterystycznym objawem i mogą być pierwszym sygnałem ostrzegawczym7.
Podwyższony poziom wapnia może również prowadzić do bólu brzucha i zaburzeń trawienia. W rzadkich przypadkach może dojść do rozwoju choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy oraz zapalenia trzustki711. Te powikłania są bardziej prawdopodobne w przypadku ciężkiej hiperkalcemii lub kryzysu hiperkalcemicznego.
Objawy ze strony układu moczowego
Nerki są jednymi z pierwszych narządów reagujących na podwyższony poziom wapnia we krwi. Nadmiar wapnia sprawia, że nerki muszą pracować intensywniej, aby go odfiltrować, co prowadzi do charakterystycznych objawów1. Pacjenci często skarżą się na nadmierne pragnienie i częste oddawanie moczu, które może występować również w nocy (nykturia)410.
Długotrwała hiperkalcemia może prowadzić do powstawania kamieni nerkowych zawierających wapń. Jest to szczególnie częste powikłanie pierwotnej nadczynności przytarczyc711. W ciężkich przypadkach może dojść do ostrej niewydolności nerek, a jeśli wystarczająco dużo wapnia zgromadzi się w nerkach, uszkodzenie może być nieodwracalne Zobacz więcej: Objawy nerkowe hiperkalcemii - wpływ na układ moczowy.
Objawy ze strony układu kostno-mięśniowego
Hiperkalcemia często prowadzi do osłabienia kości, ponieważ nadmiar wapnia we krwi jest zazwyczaj pobierany z tkanki kostnej. Powoduje to osłabienie struktury kości i może prowadzić do bólu kostnego oraz osłabienia mięśni1. Pacjenci często skarżą się na bóle kości, szczególnie w kręgosłupie, oraz ogólne osłabienie i zmęczenie10.
W długotrwałych przypadkach hiperkalcemia może prowadzić do osteoporozy i zwiększonego ryzyka złamań patologicznych12. Pacjenci mogą również doświadczać skurczów mięśni, drgań lub ogólnego osłabienia siły mięśniowej210. Te objawy wynikają z wpływu podwyższonego poziomu wapnia na funkcjonowanie mięśni szkieletowych.
Objawy sercowo-naczyniowe
Chociaż objawy sercowe są rzadsze niż inne manifestacje hiperkalcemii, mogą być szczególnie niebezpieczne. Podwyższony poziom wapnia może wpływać na system elektryczny serca, powodując nieprawidłowe rytmy serca810. Pacjenci mogą odczuwać uczucie szybkiego, trzepoczącego lub mocno bijącego serca.
W elektrokardiogramie charakterystyczne jest skrócenie odcinka QT, które może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu79. W bardzo ciężkich przypadkach hiperkalcemia może prowadzić do bradykardii, bloków serca, a nawet zatrzymania akcji serca9. Może również rozwinąć się nadciśnienie tętnicze, które może utrzymywać się nawet po normalizacji poziomu wapnia.
Kiedy zwrócić się o pomoc medyczną
Rozpoznanie hiperkalcemii może być trudne, ponieważ objawy często są niespecyficzne i mogą być mylone z innymi schorzeniami13. Wiele przypadków hiperkalcemii jest wykrywanych przypadkowo podczas rutynowych badań krwi, zanim jeszcze pojawią się objawy2.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli występują objawy sugerujące hiperkalcemię, szczególnie nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu i ból w okolicy brzucha8. Szczególnie niepokojące są objawy neurologiczne, takie jak splątanie, zaburzenia świadomości czy znaczne osłabienie, które mogą wskazywać na ciężką hiperkalcemię wymagającą natychmiastowej hospitalizacji6.
Powikłania długotrwałej hiperkalcemia
Nieleczona lub źle kontrolowana hiperkalcemia może prowadzić do szeregu poważnych powikłań długoterminowych. Do najczęstszych należą odkładanie się wapnia w nerkach (nefrocalcynoza), które może powodować pogorszenie funkcji nerek, a w skrajnych przypadkach – niewydolność nerek1112.
Inne powikłania obejmują kamica nerkowa, nadciśnienie tętnicze, depresja, torbiele kostne i złamania kości oraz osteoporoza12. W bardzo ciężkich przypadkach może dojść do splątania, demencji, a nawet śpiączki, która może być śmiertelna14. Dlatego tak ważne jest wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie hiperkalcemii, zanim dojdzie do nieodwracalnych powikłań.



















