Czysta hipercholesterolemia

Czysta hipercholesterolemia to stan medyczny, w którym poziom „złego” cholesterolu (LDL) we krwi jest zbyt wysoki bez towarzyszących innym czynnikom ryzyka, takich jak otyłość czy cukrzyca. Może prowadzić do poważnych problemów z sercem, takich jak choroba wieńcowa czy zawał.

Czysta hipercholesterolemia może mieć podłoże genetyczne — jeśli jeden z rodziców miał tę chorobę, jest większe ryzyko narażenia na wystąpienie tej choroby. Inne przyczyny to: dieta wysokotłuszczowa, otyłość, brak aktywności fizycznej, palenie tytoniu, cukrzyca i starzenie się.

Początkowe objawy nie są zwykle zauważalne. Jeśli jednak choroba postępuje, mogą być odczuwalne bóle w klatce piersiowej lub problemy z oddychaniem, zwłaszcza podczas ćwiczeń. Mogą także wystąpić tłuszczowe guzki na powiekach, łokciach, kolanach lub rękach. W niektórych przypadkach może dojść do zawału serca nawet bez ostrzeżenia.

Diagnoza czystej hipercholesterolemii opiera się na badaniu krwi. Zazwyczaj lekarz zleca wykonanie tzw. profilu lipidowego, który mierzy poziom lipidów we krwi, w tym cholesterolu. Jeśli test pokaże, że cholesterol jest zbyt wysoki, lekarz może stwierdzić hipercholesterolemię.

Czysta hipercholesterolemia jest leczona głównie przez zmianę diety, regularne ćwiczenia i pewne leki. Najczęściej stosowane leki to statyny, które pomagają zmniejszyć ilość cholesterolu wytwarzanego w wątrobie. Należą do nich między innymi leki takie jak Atorwastatyna czy Rosuwastatyna. Możliwe są też leki z grupy fibratów, które pomagają zmniejszyć poziom tłuszczów w organizmie.

Do ważnych sfer leczenia należy również zmniejszenie ilości spożywanych tłuszczów nasyconych, zwiększenie spożycia błonnika i utrzymanie aktywności fizycznej.

Czysta hipercholesterolemia oznacza zbyt wysoki poziomu cholesterolu we krwi. Aby temu zapobiec, warto zachować zdrową dietę — jeść mniej tłuszczów zwierzęcych, więcej owoców i warzyw. Zaleca się także zadbać o odpowiednią aktywność fizyczną i kontrolować masę ciała. Rzucenie palenia także pomaga.