Popularne

Locoid to lek, którego głównym składnikiem jest hydrokortyzon. Jest to kortykosteroid, który działa przeciwzapalnie i obkurczająco na naczynia krwionośne. Lek ten łagodzi objawy stanów zapalnych skóry z towarzyszącym im często świądem skóry.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Locoid to lek dostępny na receptę, przeznaczony do miejscowego stosowania na owłosioną skórę głowy. Preparat zawiera substancję czynną o nazwie 17-maślan hydrokortyzonu w stężeniu 1 mg w każdym mililitrze roztworu (co odpowiada 0,10%). Jest to syntetyczny kortykosteroid, czyli substancja o działaniu przeciwzapalnym, która pomaga łagodzić objawy chorób skóry.
Produkt ma postać przejrzystego, bezbarwnego roztworu, który jest wygodny w aplikacji na obszary pokryte włosami. Dzięki płynnej konsystencji łatwo się rozprowadza i dobrze wchłania, nie pozostawiając tłustego filmu na skórze czy włosach.
Lek jest przeznaczony do leczenia stanów zapalnych owłosionej skóry głowy, które nie są wywołane przez drobnoustroje (bakterie, wirusy czy grzyby). Stosuje się go w sytuacjach, gdy skóra głowy reaguje dobrze na leczenie kortykosteroidami, ale słabiej działające preparaty tego typu nie przynoszą oczekiwanych rezultatów.
Locoid może być również używany jako lek do kontynuacji leczenia lub w terapii podtrzymującej zapalnych chorób owłosionej skóry głowy. Szczególnie nadaje się do tego, gdy wcześniejsze stosowanie silniej działających kortykosteroidów dawało dobre wyniki i teraz potrzebne jest utrzymanie poprawy przy użyciu łagodniejszego preparatu.
Substancja czynna leku – 17-maślan hydrokortyzonu – należy do grupy kortykosteroidów o umiarkowanie silnym działaniu. Działa ona na kilka sposobów jednocześnie. Po pierwsze, hamuje reakcje zapalne zachodzące w skórze, co oznacza, że zmniejsza zaczerwienienie, obrzęk i podrażnienie. Po drugie, wywiera działanie obkurczające na drobne naczynia krwionośne w skórze, co również przyczynia się do zmniejszenia stanu zapalnego.
Ważne jest zrozumienie, że Locoid działa objawowo – oznacza to, że łagodzi objawy choroby, takie jak swędzenie, zaczerwienienie czy pieczenie skóry, ale nie leczy samej przyczyny schorzenia. Dlatego niezwykle istotne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywanie terapii samodzielnie, nawet gdy objawy ustąpią.
Locoid należy nanosić bezpośrednio na zmienione chorobowo miejsca na owłosionej skórze głowy. Wystarczy niewielka ilość preparatu, którą należy równomiernie rozprowadzić na chorej skórze. Zazwyczaj stosuje się lek od jednego do trzech razy na dobę. Po naniesieniu roztworu można go delikatnie wmasować w skórę, co ułatwia wchłanianie.
Gdy zauważysz poprawę stanu skóry, lekarz może zalecić zmniejszenie częstotliwości stosowania do jednego razu dziennie lub nawet do dwóch-trzech razy w tygodniu. Takie postępowanie pozwala utrzymać efekty leczenia przy minimalnym obciążeniu skóry kortykosteroidem.
Bardzo ważne: nie należy stosować więcej niż 30-60 gramów preparatu w ciągu tygodnia. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do niepożądanych działań ogólnoustrojowych, czyli wpływających na cały organizm, a nie tylko na skórę.
Istnieje szereg sytuacji, w których nie można używać tego leku. Przede wszystkim nie należy go stosować na zmiany skórne wywołane przez różnego rodzaju zakażenia:
Dodatkowo preparatu nie wolno stosować na owrzodzenia skóry i rany, w zapaleniu skóry wokół ust, w trądziku pospolitym oraz w trądziku różowatym. Lek jest również przeciwwskazany, jeśli jesteś uczulony na 17-maślan hydrokortyzonu lub na którąkolwiek inną substancję wchodzącą w skład preparatu.
Podczas stosowania leku należy bardzo uważać, aby preparat nie dostał się do oczu ani na błony śluzowe. Jeśli to się stanie, należy natychmiast przepłukać oczy dużą ilością wody. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie produktu na powieki – kortykosteroid dostający się na spojówki może prowadzić do rozwoju jaskry prostej lub zaćmy podtorebkowej, czyli poważnych chorób oczu.
Locoid w postaci roztworu jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na owłosioną skórę głowy. Nie należy go używać na skórę twarzy, innych obszarów pokrytych włosami (poza skórą głowy) ani w okolicach narządów płciowych. Te miejsca są szczególnie wrażliwe na działanie kortykosteroidów i mogą łatwiej ulegać niekorzystnym zmianom, takim jak zanik skóry czy rozszerzenie naczyń krwionośnych.
Należy unikać nanoszenia preparatu na rozległe powierzchnie skóry, szczególnie pod opatrunkiem okluzyjnym (czyli pod ceratką czy pieluchą), a także w fałdach i zgięciach skóry. W takich warunkach wchłanianie kortykosteroidu może być znacznie większe, co zwiększa ryzyko zahamowania czynności kory nadnerczy – części nadnerczy odpowiedzialnej za produkcję własnych hormonów steroidowych organizmu.
U dzieci należy zachować szczególną ostrożność i unikać długotrwałego leczenia. Skóra dzieci jest cieńsza niż u dorosłych, a dodatkowo powierzchnia skóry w stosunku do masy ciała jest u nich większa. To sprawia, że kortykosteroidy wchłaniają się u nich szybciej i w większych ilościach. Może to prowadzić nie tylko do zahamowania czynności kory nadnerczy, ale również do zahamowania wydzielania hormonu wzrostu, co mogłoby wpłynąć na prawidłowy rozwój dziecka.
Jeśli cierpisz na łuszczycę, lekarz powinien szczególnie starannie monitorować Twoje leczenie. Miejscowe stosowanie kortykosteroidów w łuszczycy może być niebezpieczne z kilku powodów. Może dojść do nawrotu choroby spowodowanego rozwojem tolerancji na lek, czyli sytuacji, gdy organizm przestaje odpowiadać na działanie kortykosteroidu. Istnieje również ryzyko wystąpienia uogólnionej łuszczycy krostkowej – ciężkiej postaci choroby. Ponadto, ponieważ w łuszczycy często dochodzi do zaburzenia ciągłości skóry, mogą wystąpić miejscowe i ogólne działania toksyczne leku.
Zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe stosowanie kortykosteroidów może prowadzić do zaburzeń widzenia. Jeśli zauważysz nieostre widzenie lub inne problemy ze wzrokiem, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Może być konieczna konsultacja okulistyczna w celu wykluczenia takich powikłań jak zaćma, jaskra czy centralna chorioretinopatia surowicza – rzadkiej choroby oczu związanej ze stosowaniem kortykosteroidów.
Kortykosteroidy mają zdolność przenikania przez barierę łożyskową, co oznacza, że mogą dotrzeć do rozwijającego się płodu. Takie działanie obserwowano głównie podczas długotrwałego stosowania silnie działających kortykosteroidów. Badania na zwierzętach wykazały, że kortykosteroidy mogą mieć działanie teratogenne, czyli mogą powodować wady rozwojowe płodu.
Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania Locoid w czasie ciąży. Lek można stosować tylko wtedy, gdy istnieją do tego wyraźne wskazania i gdy lekarz uzna, że potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka.
Nie ma pewności, czy kortykosteroidy stosowane miejscowo na skórę przenikają do mleka matki. Jeśli stosujesz preparat na małą powierzchnię skóry przez krótki czas, możesz kontynuować karmienie piersią. Jednak w przypadku długotrwałego leczenia lub gdy lek jest nanoszony na dużą powierzchnię skóry, należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią na czas terapii.
Jak każdy lek, Locoid może wywoływać działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono możliwe działania niepożądane według częstości ich występowania.
Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na lek, objawiające się na przykład wysypką, swędzeniem czy zaczerwienieniem skóry.
Bardzo rzadko może dojść do zahamowania czynności kory nadnerczy. Jest to poważne działanie niepożądane, które może wystąpić szczególnie podczas długotrwałego stosowania preparatu, stosowania go na duże powierzchnie skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym.
Do rzadkich działań niepożądanych należą zmiany w skórze, które mogą być nieodwracalne:
U niektórych osób może wystąpić nieostre widzenie – częstość tego działania niepożądanego nie jest znana.
Prawdopodobieństwo wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów zwiększa się w następujących sytuacjach:
Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym takie, które nie zostały wymienione w tej informacji, powinieneś poinformować o tym lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w gromadzeniu informacji o bezpieczeństwie stosowania leku.
Nie są znane interakcje Locoid z innymi produktami leczniczymi. Niemniej jednak zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które stosujesz, zarówno na receptę, jak i bez recepty, a także o suplementach diety i preparatach ziołowych.
Ważne: nie należy mieszać Locoid z innymi produktami leczniczymi do stosowania miejscowego, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności takiego postępowania.
Nie ma szczegółowych danych dotyczących przedawkowania produktu leczniczego Locoid. Należy jednak pamiętać, że długotrwałe stosowanie leku, szczególnie w nadmiernych ilościach, może doprowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy. Jeśli podejrzewasz, że zastosowałeś zbyt dużą ilość preparatu, skontaktuj się z lekarzem.
Substancją czynną leku jest 17-maślan hydrokortyzonu w ilości 1 mg w każdym mililitrze roztworu. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, które zapewniają odpowiednią konsystencję i stabilność produktu:
Locoid należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności produktu wynosi 2 lata od daty produkcji.
Locoid dostępny jest w butelce z polietylenu z kroplomierzem, umieszczonej w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 30 ml roztworu.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na śmieci. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Nie ma danych na temat wpływu produktu leczniczego Locoid na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, jeśli zauważysz jakiekolwiek zaburzenia widzenia podczas stosowania leku, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn do czasu wyjaśnienia przyczyny tych objawów.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Locoid, płyn do stosowania na skórę, 0,10% | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Locoid dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Locoid stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Locoid to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1 mg/ml |
| Postać | płyn na skórę |
| Producent | Producentem Locoid jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Locoid jest Laticort 0 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Locoid należy stosować tak długo, jak zaleci lekarz. Unikaj długotrwałego stosowania, gdyż może to prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy i innych działań niepożądanych. Po uzyskaniu poprawy zazwyczaj zmniejsza się częstotliwość stosowania do raz dziennie lub 2-3 razy w tygodniu.
Nie, Locoid w postaci roztworu jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na owłosioną skórę głowy. Nie należy go używać na skórę twarzy, która jest szczególnie wrażliwa na działanie kortykosteroidów i może łatwiej ulegać niekorzystnym zmianom.
Jeśli preparat dostanie się do oczu, należy natychmiast przepłukać je dużą ilością wody. Unikaj stosowania produktu na powieki, ponieważ może to prowadzić do rozwoju jaskry prostej lub zaćmy podtorebkowej.
Locoid można stosować u dzieci, ale należy zachować szczególną ostrożność i unikać długotrwałego leczenia. U dzieci szybciej dochodzi do zahamowania czynności kory nadnerczy i może wystąpić zahamowanie wydzielania hormonu wzrostu.
Nie, Locoid działa objawowo – łagodzi objawy takie jak swędzenie, zaczerwienienie czy pieczenie skóry, ale nie leczy samej przyczyny schorzenia. Dlatego ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza.
Nie należy stosować więcej niż 30-60 gramów preparatu w ciągu tygodnia. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do niepożądanych działań ogólnoustrojowych.

Nie daj się jesieni