Jak prawidłowo dawkować lek Paroxinor?

Lek Paroxinor jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia lękowe, fobia społeczna oraz zaburzenia stresowe pourazowe. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. W tym artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Paroxinor.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla osób starszych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami nerek i wątroby
• Objawy odstawienia
• Słownik pojęć

Dawkowanie dla dorosłych

Lek Paroxinor należy przyjmować raz na dobę, rano, najlepiej podczas śniadania, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych^[1]. Tabletki należy połykać w całości, nie żuć.

• Depresja: Zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy^[1].
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: Dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę, a zalecana dawka to 40 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy^[1].
• Zaburzenia lękowe z napadami lęku: Dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, a zalecana dawka to 40 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy^[1].
• Fobia społeczna, zaburzenia lękowe uogólnione i zaburzenia stresowe pourazowe: Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę^[1].

Dawkowanie dla osób starszych

U osób w wieku podeszłym stwierdzano zwiększone stężenia paroksetyny w osoczu, ale zakres stężeń leku był podobny jak u młodszych pacjentów. Dawkowanie należy rozpocząć od dawki początkowej stosowanej u dorosłych. Zwiększenie dawki może u niektórych pacjentów spowodować poprawę, ale nie należy przekraczać dawki maksymalnej 40 mg na dobę^[1].

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Paroksetyny nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży, ponieważ w kontrolowanych badaniach klinicznych stwierdzono, że powoduje u nich zwiększenie ryzyka zachowań samobójczych i wrogości. Ponadto nie wykazano w tych badaniach w pełni skuteczności leku^[1].

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami nerek i wątroby

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lub u osób z zaburzeniem czynności wątroby dochodzi do zwiększenia stężenia paroksetyny w osoczu. Pacjentom z takimi zaburzeniami należy podawać lek w dawkach zbliżonych do dolnej granicy zakresu proponowanych dawek^[1].

Objawy odstawienia

Należy unikać nagłego przerwania stosowania leku. Podczas kończenia leczenia paroksetyną dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres co najmniej 1–2 tygodni, aby zredukować ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia. Objawy odstawienia mogą obejmować zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, nudności, drżenie, splątanie, pocenie się, bóle głowy, biegunka, kołatanie serca, niestabilność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia widzenia^[1].

Słownik pojęć

• Paroksetyna – substancja czynna leku Paroxinor, należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają poziom serotoniny w mózgu, co pomaga w leczeniu depresji i innych zaburzeń psychicznych.
• Epizod ciężkiej depresji – stan charakteryzujący się głębokim i trwałym uczuciem smutku, utratą zainteresowania codziennymi aktywnościami oraz innymi objawami, które wpływają na funkcjonowanie pacjenta.
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – zaburzenie psychiczne, w którym pacjent doświadcza natrętnych myśli (obsesji) i/lub wykonuje powtarzające się czynności (kompulsje).
• Zaburzenia lękowe z napadami lęku – zaburzenie charakteryzujące się nagłymi i intensywnymi epizodami lęku, często bez wyraźnej przyczyny.
• Fobia społeczna – intensywny lęk przed sytuacjami społecznymi, w których pacjent obawia się oceny lub krytyki ze strony innych ludzi.
• Zaburzenia lękowe uogólnione – przewlekłe zaburzenie lękowe, w którym pacjent doświadcza nadmiernego i niekontrolowanego lęku w różnych sytuacjach życiowych.
• Zaburzenia stresowe pourazowe (PTSD) – zaburzenie psychiczne, które rozwija się po przeżyciu traumatycznego wydarzenia i charakteryzuje się nawracającymi wspomnieniami, koszmarami i silnym lękiem.
• Objawy odstawienia – objawy, które mogą wystąpić po nagłym przerwaniu stosowania leku, takie jak zawroty głowy, nudności, drżenie i inne.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku