Wskazania do stosowania leku Fluxemed: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Fluxemed
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania leku Fluxemed
Fluxemed jest lekiem zawierającym fluoksetynę, który należy do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń psychicznych zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 8 roku życia[1][2].
- Epizody dużej depresji: Fluxemed jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 8 lat i powyżej, gdy objawy depresji nie ustępują po 4-6 sesjach psychoterapii[1][2].
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: Lek ten jest również stosowany w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) u dorosłych[1][2].
- Bulimia nervosa: Fluxemed jest stosowany jako leczenie uzupełniające psychoterapii w celu zmniejszenia napadów żarłoczności i częstości stosowania zabiegów przeczyszczających u dorosłych[1][2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Fluxemed zależy od leczonego schorzenia oraz wieku pacjenta. Poniżej przedstawiono zalecane dawki dla różnych grup pacjentów[1][2]:
- Dorośli:
- Epizody dużej depresji: Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Dawkowanie można stopniowo zwiększać do maksymalnie 60 mg na dobę, jeśli jest to klinicznie uzasadnione.
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: Zalecana dawka wynosi 20 mg na dobę. Dawkowanie można stopniowo zwiększać do maksymalnie 60 mg na dobę, jeśli jest to konieczne.
- Bulimia nervosa: Zalecana dawka wynosi 60 mg na dobę.
- Dzieci i młodzież w wieku 8 lat i powyżej:
- Epizody depresji umiarkowane do ciężkich: Dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. Po 1-2 tygodniach dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę.
Przeciwwskazania
Fluxemed nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1][2]:
- Nadwrażliwość na fluoksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
- Stosowanie w skojarzeniu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAOIs).
- Stosowanie w skojarzeniu z metoprololem stosowanym w niewydolności serca.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Fluxemed należy omówić z lekarzem następujące kwestie[1][2]:
- Historia chorób serca, drgawek, manii, zaburzeń krzepnięcia krwi, cukrzycy, chorób wątroby, niskiego tętna spoczynkowego, jaskry.
- Stosowanie innych leków, które mogą wchodzić w interakcje z fluoksetyną.
- Ryzyko wystąpienia myśli samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia.
- Objawy zespołu serotoninowego, takie jak gorączka, sztywność mięśni, dezorientacja.
Słownik pojęć
- Fluoksetyna – Substancja czynna leku Fluxemed, należąca do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
- Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu.
- Epizody dużej depresji – Ciężka forma depresji charakteryzująca się długotrwałym uczuciem smutku, utratą zainteresowania codziennymi aktywnościami i innymi objawami.
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) – Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się natrętnymi myślami (obsesjami) i powtarzającymi się zachowaniami (kompulsjami).
- Bulimia nervosa – Zaburzenie odżywiania charakteryzujące się napadami objadania się i prowokowaniem wymiotów lub stosowaniem środków przeczyszczających.
- Zespół serotoninowy – Potencjalnie zagrażający życiu stan spowodowany nadmiernym stężeniem serotoniny w mózgu, objawiający się gorączką, sztywnością mięśni, dezorientacją i innymi objawami.
Materiały źródłowe
Fluxemed jest lekiem stosowanym w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz bulimii nervosa. Dawkowanie zależy od schorzenia i wieku pacjenta. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem historię chorób i stosowanie innych leków. Fluxemed nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na fluoksetynę, stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO oraz metoprololu w niewydolności serca. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia nagle i skonsultować się z lekarzem w razie wystąpienia objawów niepożądanych.


















