Jak prawidłowo dawkować lek Magnokal?
Magnokal to lek stosowany w leczeniu wspomagającym chorób układu krążenia i mięśnia sercowego, a także w profilaktyce i leczeniu niedoborów magnezu i potasu. W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku Magnokal, wskazania do jego stosowania oraz ważne informacje dotyczące jego przyjmowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać lek Magnokal
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Magnokal jest stosowany w leczeniu wspomagającym chorób układu krążenia i mięśnia sercowego, w tym niemiarowości i nadpobudliwości serca, szczególnie na tle niedoborów magnezu i potasu oraz w rekonwalescencji pozawałowej. Lek jest również stosowany profilaktycznie i leczniczo w stanach niedoboru magnezu i potasu, w okresach rekonwalescencji po zabiegach chirurgicznych oraz przebytych chorobach zakaźnych, a także w przypadku zatrucia glikozydami nasercowymi oraz podczas stosowania leków moczopędnych[1][2].
Dawkowanie i sposób podawania
Magnokal należy stosować doustnie, od 2 do 6 tabletek na dobę w dwóch dawkach podzielonych, po posiłkach[1][2]. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza lub farmaceuty dotyczących dawkowania leku.
- 2-6 tabletek na dobę – Lek należy przyjmować w dwóch dawkach podzielonych, co oznacza, że dzienną dawkę należy podzielić na dwie części i przyjmować je o różnych porach dnia, najlepiej po posiłkach.
- Po posiłkach – Przyjmowanie leku po posiłkach może pomóc w zmniejszeniu ryzyka wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności i biegunka.
Przeciwwskazania
Nie należy stosować leku Magnokal w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne lub na którykolwiek z pozostałych składników leku, ciężkiej niewydolności nerek, hiperkaliemii, hipermagnezemii, zakażeń dróg moczowych, zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, bradykardii, myasthenia gravis oraz znacznego niedociśnienia tętniczego krwi[1][2].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Magnokal należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Leku nie należy stosować w ostrym odwodnieniu, rozległym zniszczeniu tkanek (np. oparzenia dużych powierzchni ciała). Leku Magnokal nie należy stosować w czasie antybiotykoterapii i z innymi lekami zawierającymi potas. Ostrożnie stosować w razie choroby wrzodowej żołądka. Podczas stosowania leku należy monitorować stężenie potasu i magnezu w surowicy, przeprowadzić kontrolne badanie EKG oraz kontrolować czynność nerek[1][2].
Interakcje z innymi lekami
Równoczesne stosowanie magnezu i antybiotyków z grupy tetracyklin oraz nitrofurantoiny osłabia ich wchłanianie, dlatego zaleca się stosować dwugodzinną przerwę pomiędzy podaniem leków. Podawanie doustnych leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika z lekami zawierającymi magnez może spowodować zmniejszenie stężenia glukozy we krwi większe, niż oczekiwane. Sole potasu mogą osłabiać działanie glikozydów naparstnicy i powodować zaburzenia rytmu serca. Równoczesne stosowanie soli potasu i leków moczopędnych oszczędzających potas, inhibitorów ACE lub leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych może prowadzić do hiperkaliemii[1][2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Magnokal może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niekiedy mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności i biegunka), które zwykle ustępują samoistnie, metaliczny smak w ustach, zaczerwienienie skóry, bezsenność oraz osłabienie mięśniowe. Duże dawki leku mogą wywołać zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego[1][2].
Jak przechowywać lek Magnokal
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa[1][2].
Słownik pojęć
- Bradykardia – Zmniejszenie częstości akcji serca poniżej normy.
- Hiperkaliemia – Zwiększone stężenie potasu we krwi.
- Hipermagnezemia – Zwiększone stężenie magnezu we krwi.
- Myasthenia gravis – Choroba charakteryzująca się osłabieniem i zmęczeniem mięśni.
- Neuroprzekaźnik – Substancja chemiczna, która przekazuje sygnały między komórkami nerwowymi.
Magnokal to lek stosowany w leczeniu wspomagającym chorób układu krążenia i mięśnia sercowego oraz w profilaktyce i leczeniu niedoborów magnezu i potasu. Lek należy stosować doustnie, od 2 do 6 tabletek na dobę w dwóch dawkach podzielonych, po posiłkach. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Magnokal może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, biegunka, metaliczny smak w ustach, zaczerwienienie skóry, bezsenność oraz osłabienie mięśniowe. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.



















