Mebeweryna, alweryna i drotaweryna to leki rozkurczowe, różniące się wskazaniami, bezpieczeństwem u dzieci i kobiet w ciąży oraz mechanizmem działania.
Porównywane substancje czynne – podstawowe informacje
W niniejszym opracowaniu porównujemy trzy substancje czynne: mebewerynę, alwerynę oraz drotawerynę. Wszystkie należą do leków rozkurczowych, które łagodzą skurcze mięśni gładkich, szczególnie w obrębie przewodu pokarmowego123. Ich głównym zadaniem jest zmniejszanie bólu i dyskomfortu, który towarzyszy zaburzeniom pracy jelit czy dróg żółciowych.
- Mebeweryna to spazmolityk muskulotropowy, działający bezpośrednio na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, bez wpływu na ogólną motorykę jelit1.
- Alweryna również wykazuje działanie rozkurczowe, a jej efekty są zbliżone do działania papaweryny, lecz bez typowych działań antycholinergicznych2.
- Drotaweryna to pochodna izochinoliny o silnym działaniu spazmolitycznym, która działa zarówno na skurcze pochodzenia nerwowego, jak i mięśniowego3.
Wszystkie te substancje stosowane są głównie w leczeniu objawów zespołu jelita drażliwego, bolesnych skurczów brzucha oraz innych dolegliwości związanych z nadmiernym napięciem mięśni gładkich123.
Wskazania do stosowania – podobieństwa i różnice
Mebeweryna, alweryna i drotaweryna mają wspólny zakres wskazań, ale istnieją też między nimi wyraźne różnice dotyczące szczegółowych zastosowań oraz grup pacjentów, którym mogą być podawane.
- Mebeweryna jest wskazana przede wszystkim do objawowego leczenia bólów brzucha, wzdęć i zaburzeń rytmu wypróżnień (biegunka, zaparcia) związanych z nieprawidłową pracą przewodu pokarmowego, w tym zespołem jelita drażliwego. Może być stosowana u dorosłych i dzieci powyżej 10. roku życia, a w postaci zawiesiny – także u dzieci powyżej 3 lat45.
- Alweryna znajduje zastosowanie w leczeniu stanów skurczowych mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, moczowych oraz macicy. Może być stosowana także przy bolesnym miesiączkowaniu oraz w uchyłkowatości jelita grubego. Przeznaczona jest dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat6.
- Drotaweryna jest lekiem o szerokim zastosowaniu – stosuje się ją w stanach skurczowych przewodu pokarmowego (w tym zespół jelita drażliwego), dróg żółciowych, moczowych oraz w bolesnym miesiączkowaniu. Może być podawana zarówno doustnie, jak i w zastrzykach. W postaci tabletek dopuszczona jest dla dzieci powyżej 6 lat, w ampułkach – dla dorosłych78.
Podsumowując, wszystkie trzy substancje są stosowane w zbliżonych wskazaniach, choć drotaweryna i alweryna mają nieco szerszy zakres zastosowań (obejmują także drogi żółciowe, moczowe oraz ginekologię)67.
Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne
Choć wszystkie omawiane substancje wykazują działanie rozkurczowe, ich mechanizm działania oraz losy w organizmie nieco się różnią.
- Mebeweryna działa bezpośrednio na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, hamując przepuszczalność kanałów jonowych, blokując wychwyt noradrenaliny oraz wykazując miejscowe działanie znieczulające. Dzięki temu łagodzi skurcze bez wpływu na naturalną motorykę jelit i nie wywołuje działań typowych dla leków antycholinergicznych1.
- Alweryna wykazuje działanie rozkurczowe zarówno bezpośrednio na mięśnie gładkie (działanie miotyczne), jak i pośrednio poprzez hamowanie układu współczulnego (efekt atropinopodobny). Wpływa na motorykę przewodu pokarmowego i układu moczowego2.
- Drotaweryna hamuje aktywność enzymu fosfodiesterazy IV, co prowadzi do wzrostu stężenia cAMP w komórkach mięśni gładkich i ich rozkurczu. Dzięki temu działa rozkurczająco na mięśnie w różnych narządach, bez wpływu na układ nerwowy3.
Jeśli chodzi o farmakokinetykę:
- Mebeweryna jest szybko wchłaniana po podaniu doustnym, a jej metabolity są wydalane głównie z moczem. W postaci o przedłużonym uwalnianiu pozwala na wygodniejsze dawkowanie9.
- Alweryna również szybko się wchłania i jest metabolizowana do aktywnych metabolitów, które są wydalane przez nerki10.
- Drotaweryna dobrze się wchłania zarówno po podaniu doustnym, jak i pozajelitowym, wiąże się z białkami osocza, a jej metabolity są wydalane z moczem i kałem11.
Wszystkie te substancje wykazują szybkie działanie po podaniu doustnym, a różnice dotyczą głównie sposobu metabolizowania i wydalania.
Przeciwwskazania i środki ostrożności – co warto wiedzieć?
Podobnie jak inne leki, mebeweryna, alweryna i drotaweryna mają określone przeciwwskazania do stosowania oraz wymagają zachowania szczególnej ostrożności w określonych sytuacjach.
- Mebeweryna jest przeciwwskazana u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Należy zachować ostrożność u osób z nietolerancją laktozy lub sacharozy oraz u pacjentów z rzadkimi chorobami metabolicznymi12.
- Alweryna nie powinna być stosowana u dzieci poniżej 12 lat, pacjentów z niedociśnieniem, dziedziczną nietolerancją fruktozy, a także u osób z ciężką niewydolnością krążenia, wątroby lub nerek13.
- Drotaweryna jest przeciwwskazana u osób z ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia oraz u dzieci poniżej 6 lat (w przypadku tabletek) lub 12 lat (w przypadku tabletek forte)1415.
Wszystkie trzy leki nie powinny być stosowane u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Dodatkowo, alweryna i drotaweryna wymagają ostrożności u pacjentów z zaburzeniami krążenia, a mebeweryna – u osób z nietolerancją cukrów.
Bezpieczeństwo stosowania w szczególnych grupach pacjentów
Wybór odpowiedniego leku rozkurczowego zależy również od sytuacji pacjenta – szczególnie w przypadku dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią, kierowców oraz osób z zaburzeniami pracy wątroby lub nerek.
- Dzieci: Mebeweryna w postaci tabletek i kapsułek przeznaczona jest dla dzieci powyżej 10 lat, a zawiesina – powyżej 3 lat16. Alweryna jest wskazana od 12 roku życia17. Drotaweryna w tabletkach może być stosowana od 6 lat (w przypadku tabletek standardowych) lub od 12 lat (w przypadku tabletek forte)1819.
- Kobiety w ciąży i karmiące piersią: Wszystkie trzy substancje nie są zalecane do stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na brak wystarczających danych potwierdzających bezpieczeństwo202122. Drotaweryna dodatkowo nie powinna być stosowana w czasie porodu ze względu na ryzyko krwotoku poporodowego.
- Kierowcy: Mebeweryna nie wpływa lub wpływa nieistotnie na zdolność prowadzenia pojazdów23. Alweryna również nie ma istotnego wpływu na prowadzenie pojazdów, choć w rzadkich przypadkach może powodować zawroty głowy24. Drotaweryna zwykle nie wpływa na prowadzenie pojazdów, ale przy podaniu dożylnym lub przy zawrotach głowy należy zachować ostrożność25.
- Osoby z zaburzeniami nerek lub wątroby: Mebeweryna i alweryna nie wymagają zwykle dostosowania dawki, ale u osób z ciężką niewydolnością narządów należy zachować ostrożność2627. Drotaweryna jest przeciwwskazana w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby i nerek14.
Warto pamiętać, że każdy przypadek jest inny i przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę indywidualne przeciwwskazania oraz potrzeby pacjenta.
Podsumowanie – mebeweryna, alweryna i drotaweryna: kluczowe różnice i podobieństwa
| Substancja czynna | Najważniejsze wskazania | Stosowanie u dzieci | Stosowanie w ciąży | Stosowanie u kierowców |
|---|---|---|---|---|
| Mebeweryna | Bóle brzucha, zespół jelita drażliwego | Od 10 lat (zawiesina od 3 lat) | Nie zaleca się | Brak przeciwwskazań |
| Alweryna | Skurcze przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, bolesne miesiączki | Od 12 lat | Nie zaleca się | Zachowaj ostrożność przy zawrotach głowy |
| Drotaweryna | Skurcze przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, dróg moczowych, bolesne miesiączki | Od 6 lub 12 lat (w zależności od postaci) | Nie zaleca się (przeciwwskazana w porodzie) | Zachowaj ostrożność przy zawrotach głowy |


















