Czym jest mechanizm działania substancji czynnej?
Mechanizm działania substancji czynnej to określenie sposobu, w jaki dana substancja wpływa na organizm, aby wywołać swoje działanie lecznicze. Dla pacjenta oznacza to zrozumienie, jak lek „pracuje” w ciele i jakie korzyści przynosi jego stosowanie. W przypadku losartanu, kluczowe jest poznanie dwóch pojęć: farmakodynamika i farmakokinetyka. Farmakodynamika opisuje, jak lek wpływa na organizm, czyli na jakie procesy i receptory oddziałuje. Z kolei farmakokinetyka dotyczy tego, co dzieje się z lekiem po jego przyjęciu – jak jest wchłaniany, rozprowadzany, rozkładany i usuwany z organizmu1234.
Jak działa losartan w organizmie?
Losartan jest lekiem, który należy do grupy tzw. antagonistów receptora angiotensyny II typu AT1. Angiotensyna II to hormon odpowiedzialny za zwężanie naczyń krwionośnych i podnoszenie ciśnienia krwi. Losartan działa poprzez blokowanie miejsca, do którego przyłącza się angiotensyna II – czyli receptora AT1 – co uniemożliwia jej działanie12345. W efekcie naczynia krwionośne się rozluźniają, ciśnienie krwi spada, a serce i nerki są lepiej chronione przed szkodliwym wpływem nadciśnienia.
Ważne jest, że losartan nie wpływa na inne receptory ani kanały w organizmie, co ogranicza ryzyko niepożądanych działań ubocznych. Dodatkowo nie wpływa na enzym rozkładający bradykininę, dzięki czemu nie powoduje charakterystycznego dla niektórych leków kaszlu6789.
Działanie losartanu polega również na tym, że w odpowiedzi na jego stosowanie organizm zaczyna produkować więcej reniny i angiotensyny II, ale mimo to efekt terapeutyczny utrzymuje się, ponieważ receptory dla angiotensyny II pozostają zablokowane. Po zakończeniu leczenia wszystko wraca do stanu wyjściowego w ciągu kilku dni6789.
- Losartan jest dostępny zarówno jako pojedyncza substancja czynna, jak i w połączeniu z hydrochlorotiazydem – lekiem moczopędnym. Połączenie to powoduje silniejsze obniżenie ciśnienia krwi, ponieważ oba leki wzajemnie się uzupełniają101112.
- Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie wody i soli z organizmu, a losartan pomaga zapobiegać utracie potasu, co może być korzystne dla równowagi elektrolitowej.
- W połączeniach z innymi lekami mechanizm działania losartanu pozostaje taki sam, jednak efekt terapeutyczny może być silniejszy lub bardziej złożony.
Co dzieje się z losartanem po podaniu? – Losy leku w organizmie
Po połknięciu tabletki losartan szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Już po około godzinie osiąga swoje maksymalne stężenie we krwi, a jego aktywny metabolit (czyli substancja, w jaką przekształca się losartan w wątrobie) osiąga szczytowe stężenie po 3–4 godzinach1314151617.
Losartan i jego aktywny metabolit są w bardzo dużym stopniu wiązane z białkami osocza, głównie z albuminami, co wpływa na ich rozprowadzanie w organizmie. Większość leku jest przekształcana w wątrobie, a tylko niewielka część jest wydalana z moczem w postaci niezmienionej. Okres półtrwania, czyli czas, po którym stężenie leku we krwi spada o połowę, wynosi około 2 godziny dla losartanu i 6–9 godzin dla jego czynnego metabolitu18192021.
Lek jest wydalany zarówno przez nerki, jak i z żółcią przez przewód pokarmowy. Około 35% dawki pojawia się w moczu, a 58% w kale. Dawkowanie raz dziennie pozwala na utrzymanie skutecznego działania przez całą dobę bez nagłych skoków i spadków stężenia we krwi18192021.
W przypadku osób starszych, dzieci oraz osób z niewydolnością nerek lub wątroby, losy leku mogą się różnić. Na przykład u pacjentów z uszkodzoną wątrobą stężenie losartanu może być nawet pięć razy wyższe niż u osób zdrowych, dlatego w takich przypadkach lekarz może zalecić mniejsze dawki lub szczególną ostrożność222324. Losartan i jego metabolit nie są usuwane z organizmu podczas dializy25.
Farmakokinetyka losartanu w różnych grupach pacjentów
- U dzieci i młodzieży lek działa podobnie jak u dorosłych, jednak dawki są dobierane indywidualnie do masy ciała262728.
- U osób w podeszłym wieku stężenie losartanu i jego metabolitu jest zbliżone do wartości u młodszych pacjentów.
- U kobiet poziom losartanu we krwi może być wyższy niż u mężczyzn, ale nie ma to wpływu na bezpieczeństwo stosowania2223.
- W chorobach nerek zmienia się sposób wydalania leku, dlatego lekarz może dostosować dawkę.
Co wykazały badania przedkliniczne?
Badania przedkliniczne, czyli testy prowadzone na zwierzętach i w laboratorium przed wprowadzeniem leku do stosowania u ludzi, wykazały, że losartan nie powoduje powstawania nowotworów ani zmian genetycznych. Przy podawaniu większych dawek przez dłuższy czas obserwowano obniżenie poziomu czerwonych krwinek oraz zmiany w pracy nerek i przewodu pokarmowego, jednak efekty te pojawiały się przy dawkach znacznie wyższych niż stosowane u ludzi29303132. Tak jak inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna, losartan może niekorzystnie działać na rozwijający się płód w późniejszym okresie ciąży2931.
- Losartan, w tym w połączeniu z hydrochlorotiazydem, był oceniany w wielu badaniach klinicznych i przedklinicznych, które potwierdziły jego skuteczność i bezpieczeństwo w zalecanych dawkach1034.
- Nie stwierdzono ryzyka nowotworów ani poważnych uszkodzeń narządów w dawkach terapeutycznych.
- Wysokie dawki mogą wpływać na parametry krwi i funkcje nerek, ale takie działania niepożądane są rzadkie przy prawidłowym stosowaniu.
- Losartan nie powinien być stosowany w późnym okresie ciąży ze względu na ryzyko dla płodu.
Podsumowanie: Losartan – nowoczesny sposób na kontrolę ciśnienia i ochronę narządów
Losartan to nowoczesny lek, który skutecznie obniża ciśnienie krwi i chroni serce oraz nerki przed powikłaniami nadciśnienia. Jego działanie opiera się na blokowaniu wpływu angiotensyny II – hormonu powodującego zwężanie naczyń krwionośnych. Dzięki temu losartan rozluźnia naczynia, zmniejsza opór dla przepływu krwi i obniża ciśnienie, a jednocześnie wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa. W połączeniu z lekami moczopędnymi może dodatkowo poprawić kontrolę ciśnienia i równowagę elektrolitową. Mechanizm działania losartanu oraz jego właściwości farmakokinetyczne pozwalają na wygodne, codzienne stosowanie i szerokie zastosowanie w terapii różnych grup pacjentów11034.
Tabela: Kluczowe informacje o mechanizmie działania i farmakokinetyce losartanu
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Mechanizm działania | Blokowanie receptorów AT1 dla angiotensyny II, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia ciśnienia krwi1 |
| Początek działania | Maksymalne stężenie po 1 godzinie, aktywny metabolit po 3–4 godzinach13 |
| Czas działania | Obniżenie ciśnienia utrzymuje się przez 24 godziny33 |
| Okres półtrwania | Losartan: ok. 2 godziny; aktywny metabolit: 6–9 godzin18 |
| Wydalanie | Z moczem i z żółcią (ok. 35% z moczem, 58% z kałem)18 |
| Wpływ na układ krążenia | Obniżenie ciśnienia, ochrona serca i nerek, brak wpływu na częstość akcji serca34 |


















