Ichtiol i kwas azelainowy to substancje stosowane miejscowo na skórę, różniące się mechanizmem działania i wskazaniami – ichtiol jest przeciwzapalny i bakteriostatyczny, a kwas azelainowy przeciwtrądzikowy.
Porównywane substancje czynne – ich miejsce w dermatologii
W tej analizie porównujemy ichtiol (Ichthammolum) oraz kwas azelainowy (Acidum azelaicum). Obie substancje należą do grupy leków dermatologicznych, jednak różnią się mechanizmem działania i głównymi zastosowaniami12. Ichtiol wykazuje właściwości przeciwzapalne i bakteriostatyczne, a kwas azelainowy działa przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie oraz normalizuje proces rogowacenia naskórka12. Obie substancje są przeznaczone do stosowania miejscowego na skórę, ale ich główne wskazania są różne.
Wskazania do stosowania – kiedy wybrać ichtiol, a kiedy kwas azelainowy?
Ichtiol stosowany jest przede wszystkim w leczeniu:
- zmian wypryskowych skóry
- oparzeń I stopnia
- trądziku pospolitego o niewielkim nasileniu
- niewielkich uszkodzeń skóry, otarć, zadrapań
- pomocniczo w zmianach ropnych i stanach zapalnych skóry
- trudno gojących się drobnych skaleczeń i małych ran
Preparaty z ichtiolem najczęściej mają postać maści do stosowania miejscowego na skórę34.
Kwas azelainowy znajduje zastosowanie głównie w:
- leczeniu trądziku grudkowo-krostkowego skóry twarzy o łagodnym i umiarkowanym nasileniu
Występuje w postaci żelu, przeznaczonego do stosowania na skórę twarzy, dwa razy dziennie5.
Obie substancje są przeznaczone do stosowania miejscowego, ale zakres ich zastosowań się różni. Ichtiol jest bardziej uniwersalny w leczeniu drobnych zmian skórnych, natomiast kwas azelainowy to lek wybierany przede wszystkim w przypadku trądziku.
Jeśli chodzi o grupy wiekowe, ichtiol w niektórych preparatach nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12 lat4, a zastosowanie u niemowląt zawsze wymaga uzgodnienia z lekarzem6. Kwas azelainowy jest dopuszczony do stosowania u młodzieży od 12. roku życia, nie ma natomiast danych dotyczących bezpieczeństwa u młodszych dzieci5.
Mechanizm działania i wpływ na organizm
Ichtiol wykazuje działanie:
- przeciwzapalne
- bakteriostatyczne (hamuje rozwój bakterii na skórze)
- wspomaga gojenie się ran
W preparatach złożonych (np. z tlenkiem cynku, boraksem) jego działanie jest wspomagane przez inne składniki o działaniu wysuszającym, ściągającym i przeciwzapalnym1.
Kwas azelainowy działa przeciwbakteryjnie, zwłaszcza na bakterie odpowiedzialne za rozwój trądziku, i hamuje nadmierne rogowacenie naskórka. Oznacza to, że normalizuje proces złuszczania się skóry i zapobiega tworzeniu się zaskórników2. Dodatkowo ma działanie przeciwzapalne.
Obie substancje mają efekt miejscowy – nie działają ogólnoustrojowo przy prawidłowym stosowaniu na nieuszkodzoną skórę78. Wchłanianie przez skórę jest niewielkie, jednak kwas azelainowy wchłania się w około 3,6% po jednorazowym zastosowaniu, a większość wydalana jest z moczem8. Dla ichtiolu brak jest szczegółowych danych na temat farmakokinetyki, ale także działa głównie miejscowo7.
Przeciwwskazania i środki ostrożności – różnice i podobieństwa
Podobieństwa:
- Obie substancje nie powinny być stosowane w przypadku nadwrażliwości na składniki preparatu910.
- Nie należy nakładać ich na uszkodzoną skórę, błony śluzowe czy oczy611.
Różnice:
- Ichtiol: W przypadku trądziku o dużym nasileniu nie należy stosować go bez konsultacji z lekarzem specjalistą6. Nie zaleca się stosowania na rozległe rany oraz u noworodków i niemowląt1213.
- Kwas azelainowy: Przeciwwskazany jest u osób uczulonych na kwas azelainowy lub inne składniki żelu10. Należy unikać kontaktu z oczami, ustami i błonami śluzowymi11. Nie stosuje się opatrunków okluzyjnych w miejscu aplikacji14.
W przypadku obu substancji należy przerwać leczenie, jeśli wystąpią objawy podrażnienia skóry611.
Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów
Stosowanie u dzieci: Zarówno ichtiol, jak i kwas azelainowy mają ograniczenia wiekowe. Ichtiol nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12 lat, chyba że lekarz zdecyduje inaczej413. Kwas azelainowy jest dopuszczony do leczenia trądziku u młodzieży od 12. roku życia5.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią:
- Ichtiol: Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią, choć badania na zwierzętach nie wykazują działania szkodliwego1516. Zaleca się ostrożność i unikanie stosowania na dużą powierzchnię skóry.
- Kwas azelainowy: Brak wystarczających badań dotyczących bezpieczeństwa, dlatego należy zachować ostrożność w okresie ciąży i laktacji17. Niemowlęta nie powinny mieć kontaktu ze skórą posmarowaną preparatem z kwasem azelainowym.
Prowadzenie pojazdów: Zarówno ichtiol, jak i kwas azelainowy nie mają wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługę maszyn1819.
Osoby z chorobami wątroby lub nerek: W przypadku ichtiolu brak szczególnych zaleceń dotyczących tych schorzeń, natomiast dla kwasu azelainowego nie prowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek5.
Podsumowanie – różnice i podobieństwa między ichtiolem a kwasem azelainowym
| Substancja czynna | Najważniejsze wskazania | Stosowanie u dzieci | Stosowanie w ciąży | Stosowanie u kierowców |
|---|---|---|---|---|
| Ichtiol | Zmiany wypryskowe skóry, oparzenia I stopnia, drobne rany, trądzik o niewielkim nasileniu | Powyżej 12 lat (w niektórych przypadkach możliwe u młodszych po konsultacji z lekarzem) | Brak wystarczających danych, zaleca się ostrożność | Brak wpływu |
| Kwas azelainowy | Trądzik grudkowo-krostkowy skóry twarzy | Powyżej 12 lat | Zachować ostrożność, brak danych o bezpieczeństwie | Brak wpływu |
Ichtiol i kwas azelainowy – który wybrać?
Ichtiol i kwas azelainowy są skutecznymi lekami stosowanymi miejscowo na skórę, ale różnią się zakresem działania i wskazaniami. Ichtiol sprawdzi się przy drobnych zmianach zapalnych, otarciach czy niewielkich oparzeniach, natomiast kwas azelainowy to specjalista w leczeniu trądziku. Obie substancje mają podobny profil bezpieczeństwa, ale różnią się ograniczeniami wiekowymi i szczegółowymi przeciwwskazaniami. Wybór odpowiedniej substancji zależy od rodzaju schorzenia, wieku pacjenta oraz indywidualnych potrzeb skóry.


















