Menu

Zaburzenie oka

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
  1. Erdafitynib – porównanie substancji czynnych
  2. Styrypentol – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Perflutren – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Nefopam – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Hydroksychlorochina – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Etrasymod – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Enfortumab wedotyny – przeciwwskazania
  8. Diflukortolon – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Belantamab
  10. Atropina – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Amiwantamab – profil bezpieczeństwa
  12. Hydroxychloroquine TZF, 200 mg – wskazania – na co działa?
  13. Hydroxychloroquine TZF, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Hydroxychloroquine Adamed, 200 mg – stosowanie u dzieci
  15. Zylena, 5 mg – przeciwwskazania
  16. Gliclazide Medreg, 30 mg – wskazania – na co działa?
  17. Qsiva, 11,25 mg + 69 mg – przeciwwskazania
  18. Qsiva, 15 mg + 92 mg – wskazania – na co działa?
  19. Letrozole Eugia, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  20. Ozased, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?
  21. Gebetil, (0,64 mg + 1 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Gefitinib Sandoz, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Predasol, 5 mg – skład leku
  24. Dexamethasone Krka, 0,5 mg – skład leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Erdafitynib – porównanie substancji czynnych

    Erdafitynib, afatynib i erlotynib to leki stosowane w terapii różnych nowotworów, należące do nowoczesnych leków celowanych. Choć łączy je podobny mechanizm działania jako inhibitory kinaz białkowych, różnią się one przede wszystkim zastosowaniem, bezpieczeństwem oraz szczegółami dotyczącymi stosowania u pacjentów z różnymi schorzeniami. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i jak mogą być wykorzystywane w leczeniu nowotworów.

  • Ilustracja poradnika Styrypentol – działania niepożądane i skutki uboczne

    Styrypentol jest substancją czynną stosowaną głównie u osób z padaczką lekooporną, zwłaszcza u dzieci. Podczas leczenia mogą wystąpić różne działania niepożądane, najczęściej łagodne, ale czasem także poważniejsze. Poznaj, jakie objawy mogą się pojawić w trakcie terapii, od czego zależy ich częstotliwość i jakie działania warto podjąć w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Perflutren – działania niepożądane i skutki uboczne

    Perflutren to substancja czynna stosowana w postaci mikrosfer do wstrzykiwań, która rzadko powoduje działania niepożądane. Najczęściej mają one łagodny przebieg, jednak mogą pojawić się objawy takie jak zmiany w odczuwaniu smaku, nudności czy bóle głowy. Warto wiedzieć, że reakcje niepożądane zależą od wielu czynników, takich jak sposób podania czy indywidualna wrażliwość pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Nefopam – działania niepożądane i skutki uboczne

    Nefopam to substancja czynna stosowana w leczeniu bólu, która może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne, ale warto znać ich możliwy zakres i wiedzieć, kiedy mogą wystąpić. Profil działań niepożądanych nefopamu zależy od indywidualnych cech pacjenta oraz sposobu stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Hydroksychlorochina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hydroksychlorochina jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu chorób reumatycznych i niektórych chorób autoimmunologicznych. Mimo swojej skuteczności może wywoływać różne działania niepożądane, które zwykle są łagodne, ale w niektórych przypadkach mogą być poważne. Występowanie i nasilenie działań niepożądanych zależy od wielu czynników, takich jak dawka, czas stosowania oraz indywidualna wrażliwość pacjenta. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby odpowiednio zareagować w razie ich pojawienia się.

  • Ilustracja poradnika Etrasymod – działania niepożądane i skutki uboczne

    Etrasymod to nowoczesna substancja czynna, która może być skuteczna w leczeniu niektórych chorób zapalnych. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane – zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Profil tych działań zależy od indywidualnych cech pacjenta, dawki oraz czasu stosowania. Poznaj najczęstsze i rzadsze działania niepożądane etrasymodu, dowiedz się, na co warto zwrócić uwagę podczas terapii oraz jak wygląda bezpieczeństwo stosowania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Enfortumab wedotyny – przeciwwskazania

    Enfortumab wedotyny to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu zaawansowanego raka urotelialnego. Choć przynosi szansę na poprawę rokowania, jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami oraz wymaga szczególnej ostrożności u niektórych pacjentów. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa terapii, sytuacji, w których nie należy jej stosować, a także okoliczności, które wymagają zwiększonej czujności ze strony personelu medycznego i pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Diflukortolon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Diflukortolon to substancja czynna należąca do grupy glikokortykosteroidów, stosowana miejscowo głównie w kremach dermatologicznych. Choć skutecznie łagodzi objawy zapalne skóry, jej stosowanie może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych, których profil zależy od wielu czynników, takich jak droga podania, dawka czy czas stosowania. Warto poznać możliwe skutki uboczne, by świadomie korzystać z terapii i odpowiednio reagować na pojawiające się objawy.

  • Ilustracja poradnika Belantamab

    Belantamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów, u których wcześniejsze terapie nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Charakteryzuje się specyficznym mechanizmem działania ukierunkowanym na komórki nowotworowe, a jej stosowanie wymaga regularnej kontroli okulistycznej. Poznaj najważniejsze informacje na temat dostępnych postaci leku, wskazań, bezpieczeństwa oraz potencjalnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Atropina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Atropina, stosowana często w postaci kropli do oczu, może wywoływać różne działania niepożądane, choć ich częstość występowania jest trudna do określenia. Działania te mogą być zarówno łagodne, takie jak suchość skóry czy podrażnienie oczu, jak i bardziej poważne, zwłaszcza u niemowląt oraz osób starszych. Warto zwrócić uwagę, że reakcje niepożądane zależą od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Amiwantamab – profil bezpieczeństwa

    Amiwantamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu określonych typów raka płuca. Podawana w formie dożylnej infuzji, jej stosowanie wymaga nadzoru wykwalifikowanego personelu medycznego. Chociaż amiwantamab może być skutecznym elementem terapii, jego stosowanie wiąże się z określonymi środkami ostrożności i ryzykiem działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z określonymi chorobami współistniejącymi oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Hydroxychloroquine TZF, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Hydroxychloroquine TZF jest lekiem stosowanym w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego krążkowego i układowego oraz problemów skórnych z nadwrażliwością na światło słoneczne. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i rodzaju leczonej choroby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na hydroksychlorochinę, zaburzenia oka oraz stosowanie u dzieci poniżej 6 lat lub o masie ciała poniżej 35 kg. Możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia widzenia, osłabienie mięśni, zmiany skórne, problemy z wątrobą, zaburzenia rytmu serca oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Hydroxychloroquine TZF, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hydroxychloroquine TZF to lek stosowany w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów i toczeń rumieniowaty. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym bóle brzucha, nudności, wysypki skórne, biegunka, wymioty, utrata apetytu, zmiany nastroju oraz ból głowy. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne, zaburzenia oka, osłabienie mięśni, myśli samobójcze, ciężkie reakcje skórne, problemy z wątrobą lub nieprawidłowy rytm serca, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

  • Ilustracja poradnika Hydroxychloroquine Adamed, 200 mg – stosowanie u dzieci

    Hydroxychloroquine Adamed może być stosowany u dzieci powyżej 6 roku życia i o masie ciała co najmniej 31 kg, ale wymaga ścisłej kontroli dawkowania i regularnych badań okulistycznych. Przeciwwskazania obejmują wiek poniżej 6 lat, masę ciała poniżej 31 kg, nadwrażliwość na substancję czynną oraz istniejące zaburzenia oka. Bezpieczne alternatywy to metotreksat, ibuprofen, hydroksyzyna oraz chlorochina.

  • Ilustracja poradnika Zylena, 5 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Zylena obejmują nadwrażliwość na olanzapinę oraz niektóre zaburzenia dotyczące oczu, takie jak jaskra. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszystkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki. Ważne jest monitorowanie masy ciała oraz stężenia cukru i lipidów we krwi podczas stosowania leku Zylena.

  • Ilustracja poradnika Gliclazide Medreg, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Gliclazide Medreg to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. Jest wskazany dla dorosłych pacjentów, gdy dieta, ćwiczenia i zmniejszenie masy ciała nie są wystarczające. Dawkowanie wynosi od 30 do 120 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, cukrzycę typu 1, stan przedśpiączkowy, ciężką niewydolność nerek lub wątroby, leczenie mikonazolem oraz karmienie piersią. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia. Inne możliwe działania niepożądane to zaburzenia wątroby, skóry, krwi, trawienia oraz krótkotrwałe zaburzenia widzenia.

  • Ilustracja poradnika Qsiva, 11,25 mg + 69 mg – przeciwwskazania

    Lek Qsiva, zawierający fenterminę i topiramat, jest stosowany w leczeniu otyłości i nadwagi. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go przyjmować w przypadku uczulenia na składniki leku, ciąży, stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), stosowania innych leków odchudzających, zaburzeń nastroju i depresji, myśli samobójczych, problemów sercowych, kamieni nerkowych, problemów ocznych, kwasicy metabolicznej, zmniejszonej czynności nerek lub wątroby, nadczynności tarczycy oraz potencjału do nadużywania i uzależnienia. Pacjenci powinni być świadomi tych przeciwwskazań i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Qsiva, 15 mg + 92 mg – wskazania – na co działa?

    Qsiva to lek zawierający fenterminę i topiramat, stosowany w leczeniu otyłości i nadwagi. Jest zalecany dla dorosłych pacjentów z BMI ≥30 kg/m² lub ≥27 kg/m² z problemami zdrowotnymi związanymi z masą ciała. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciążę oraz stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy. Zalecana dawka początkowa to 3,75 mg fenterminy i 23 mg topiramatu raz na dobę przez 14 dni, a następnie zwiększana do 7,5 mg fenterminy i 46 mg topiramatu raz na dobę.

  • Ilustracja poradnika Letrozole Eugia, 2,5 mg – wskazania – na co działa?

    Letrozole Eugia to lek stosowany w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie. Jego główne wskazania obejmują leczenie uzupełniające, przedłużone leczenie uzupełniające, leczenie pierwszego rzutu, leczenie zaawansowanego raka piersi oraz leczenie neoadjuwantowe. Zalecana dawka wynosi 2,5 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany u kobiet przed menopauzą, w ciąży ani podczas karmienia piersią. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak uderzenia gorąca, zwiększenie poziomu cholesterolu, uczucie zmęczenia, ból kości i stawów oraz osteoporoza.

  • Ilustracja poradnika Ozased, 2 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek OZASED, zawierający midazolam, jest stosowany w celu umiarkowanego uspokojenia u dzieci i młodzieży przed zabiegami chirurgicznymi lub diagnostycznymi oraz jako premedykacja przed znieczuleniem. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wynosi 0,25 mg/kg mc., maksymalnie 20 mg. Lek nie jest zalecany dla noworodków i niemowląt poniżej 6 miesięcy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na midazolam, miastenię, znaczne trudności z oddychaniem, zespół bezdechu sennego i ciężkie choroby wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, a jego stosowanie może powodować różne działania niepożądane, takie jak długotrwałe uspokojenie, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Gebetil, (0,64 mg + 1 mg)/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Gebetil może powodować różne działania niepożądane, takie jak pieczenie, świąd, podrażnienie skóry, suchość skóry, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, trądzik posteroidowy, zmiany pigmentacji skóry, objawy podobne do trądziku różowatego, zapalenie skóry wokół ust, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, maceracja skóry, zanik skóry, rozstępy i potówki. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Gefitinib Sandoz, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Gefitinib Sandoz to lek stosowany w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuc, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to biegunka, wymioty, nudności, reakcje skórne, utrata apetytu i osłabienie. Rzadkie działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, zapalenie wątroby i perforację przewodu pokarmowego. Poważne działania niepożądane to reakcje alergiczne, śródmiąższowa choroba płuc, ciężkie reakcje skórne, odwodnienie i zaburzenia dotyczące oczu. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Predasol, 5 mg – skład leku

    Predasol to lek zawierający prednizolon, stosowany w leczeniu wielu chorób wymagających glikokortykosteroidów. Dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg. Zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, skrobia żelowana kukurydziana, hypromeloza 2910, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna hydrofobowa, talk, magnezu stearynian i woda oczyszczona. Może powodować różne działania niepożądane, w tym maskowanie zakażeń, zmiany w morfologii krwi, reakcje nadwrażliwości i zaburzenia endokrynologiczne.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Krka, 0,5 mg – skład leku

    Dokładny skład leku Dexamethasone Krka obejmuje substancję czynną deksametazon oraz substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, skrobia żelowana, kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian. Deksametazon działa przeciwzapalnie, przeciwalergicznie i immunosupresyjnie. Substancje pomocnicze wspomagają działanie i stabilność leku. Lek stosowany jest w leczeniu różnych schorzeń, takich jak obrzęk mózgu, ciężka astma, choroby dermatologiczne, zaburzenia autoimmunologiczne, choroby zakaźne, choroby onkologiczne i endokrynologiczne. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. zakażenia, zaburzenia krwi, reakcje alergiczne, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia metabolizmu, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia oka, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej oraz zaburzenia…