Menu

Zaburzenia przewodu pokarmowego

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Co warto stosować na ból barku? Poznaj najlepszą maść przeciwbólową
  2. Jakie leki uspokajające stosuje się przed operacją?
  3. Sewelamer – porównanie substancji czynnych
  4. Itopryd – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Spiramycyna – stosowanie u dzieci
  6. Sewelamer – profil bezpieczeństwa
  7. Odewiksybat – dawkowanie leku
  8. Naloksegol – profil bezpieczeństwa
  9. Cysteamina – przeciwwskazania
  10. Maribawir – stosowanie u dzieci
  11. Karbachol – wskazania – na co działa?
  12. Glukagon – dawkowanie leku
  13. Glukagon -przedawkowanie substancji
  14. Formetic SR, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. TEKCIS, 2-50 GBq (aktywność – dawkowanie leku
  16. Metformin hydrochloride Biofarm, 850 mg – wskazania – na co działa?
  17. Metformin Medreg, 850 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Dimtelzo, 120 mg – wskazania – na co działa?
  19. Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed, 6 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania
  20. Solitombo, 6 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania
  21. Mingerlan, 6 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania
  22. Metformin hydrochloride STADA, 850 mg – wskazania – na co działa?
  23. Lenalidomide Teva, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Metformin hydrochloride STADA, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  • Ilustracja poradnika Jaka jest najlepsza maść na ból barku?

    Ból barku, a właściwie stawu barkowego i ramion, jest często występującą dolegliwością bólową. Z reguły jest związana z uszkodzeniem tkanek otaczających staw, chorób zwyrodnieniowych lub zapalnych. Często pierwszym ratunkiem dla pacjenta są łatwo dostępne w aptece maści przeciwbólowe. Które z nich są skuteczne? W jaki sposób je stosować? Czy są bezpieczne?

  • Czym jest premedykacja zwana potocznie "głupim jasiem"? Czy zawsze jest nieodłącznym elementem operacji i związanym z nią znieczuleniem? Czy premedykacja pomaga eliminować stres związany z operacją i bólem pooperacyjnym? Wszystkie odpowiedzi w tekście "Premedykacja-czym jest i co oznacza"?

  • Sewelamer, kolesewelam i patiromer to substancje czynne stosowane w leczeniu zaburzeń związanych z gospodarką elektrolitową u osób z chorobami nerek lub podwyższonym poziomem cholesterolu. Każda z tych substancji ma unikalne właściwości, które wpływają na ich zastosowanie, skuteczność oraz bezpieczeństwo u różnych grup pacjentów. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa pomiędzy tymi lekami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są stosowane oraz jakie mają zalety i ograniczenia.

  • Itopryd to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń żołądkowo-jelitowych, która zazwyczaj jest dobrze tolerowana przez pacjentów. Działania niepożądane występują rzadko, a większość z nich ma łagodny charakter. Niemniej jednak, w niektórych przypadkach mogą pojawić się poważniejsze objawy wymagające konsultacji ze specjalistą. Profil działań niepożądanych może się różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz stosowanej dawki.

  • Stosowanie spiramycyny u dzieci wymaga szczególnej uwagi ze względu na ich odmienny metabolizm i specyficzne potrzeby wiekowe. Substancja ta wykorzystywana jest w leczeniu różnych zakażeń, jednak jej stosowanie u najmłodszych pacjentów jest ograniczone ze względu na bezpieczeństwo i formę podania. Poznaj zasady i ograniczenia dotyczące bezpieczeństwa spiramycyny u dzieci.

  • Sewelamer to substancja czynna stosowana w celu kontrolowania poziomu fosforanów we krwi, szczególnie u osób z przewlekłą chorobą nerek. Jego profil bezpieczeństwa jest dobrze poznany – zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 6. roku życia. Warto jednak pamiętać, że bezpieczeństwo stosowania może różnić się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. W poniższym opisie znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące możliwych interakcji, przeciwwskazań i szczególnych środków ostrożności związanych z przyjmowaniem sewelameru.

  • Odewiksybat to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu rzadkich chorób wątroby i dróg żółciowych u dzieci i dorosłych. Jego dawkowanie zależy od masy ciała, wieku, a także od konkretnej choroby, w której jest stosowany. Odewiksybat dostępny jest w formie kapsułek o różnych mocach, co pozwala na indywidualne dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat dawkowania odewiksybatu, w tym schematy dawkowania dla różnych grup pacjentów oraz praktyczne wskazówki dotyczące przyjmowania tego leku.

  • Naloksegol to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu zaparć wywołanych stosowaniem opioidów. Dzięki swojemu działaniu wybiórczo blokuje receptory opioidowe w jelitach, nie zakłócając działania przeciwbólowego leków opioidowych. W poniższym opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa stosowania naloksegolu w różnych grupach pacjentów, potencjalnych interakcji oraz najważniejszych środków ostrożności, które warto znać przed rozpoczęciem terapii.

  • Cysteamina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu rzadkiej choroby genetycznej zwanej cystynozą. Dzięki swoim właściwościom hamuje gromadzenie się szkodliwej cystyny w komórkach organizmu, co opóźnia uszkodzenie nerek i innych narządów. Jednak nie każdy pacjent może bezpiecznie ją przyjmować – w niektórych przypadkach stosowanie cysteaminy jest bezwzględnie przeciwwskazane, a w innych wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i środki ostrożności związane z tą substancją.

  • Stosowanie maribawiru u dzieci to zagadnienie wymagające szczególnej ostrożności. Dzieci różnią się od dorosłych pod względem działania leków, dlatego nie każda substancja jest dla nich odpowiednia. W przypadku maribawiru, dostępne informacje wskazują na ograniczone zastosowanie w pediatrii, a także na brak odpowiednich badań klinicznych w tej grupie wiekowej. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa i ewentualnych przeciwwskazań stosowania tej substancji u pacjentów pediatrycznych.

  • Karbachol to substancja czynna wykorzystywana w okulistyce, która działa na mięśnie oka, prowadząc do szybkiego i pełnego zwężenia źrenicy. Najczęściej stosowana jest podczas operacji wewnątrzgałkowych, gdzie pomaga lekarzom w uzyskaniu odpowiednich warunków do przeprowadzenia zabiegu. Ze względu na specyficzne działanie i drogę podania, karbachol nie znajduje zastosowania w leczeniu codziennych dolegliwości, lecz jest wykorzystywany wyłącznie w warunkach szpitalnych pod ścisłą kontrolą specjalistów.

  • Glukagon to substancja stosowana w nagłych przypadkach, kiedy poziom cukru we krwi gwałtownie spada. Dawkowanie jest dostosowane do wieku i masy ciała pacjenta, a lek podaje się w formie szybkiego zastrzyku podskórnego. Prosta i przejrzysta instrukcja dawkowania sprawia, że nawet osoby bez doświadczenia medycznego mogą skutecznie pomóc w sytuacji zagrożenia zdrowia.

  • Przedawkowanie glukagonu może prowadzić do nieprzyjemnych objawów, takich jak nudności, wymioty czy zaburzenia pracy przewodu pokarmowego. Może także powodować groźniejsze reakcje, jak wzrost ciśnienia tętniczego i przyspieszenie tętna. Warto wiedzieć, jak rozpoznać objawy przedawkowania tej substancji oraz jakie kroki należy podjąć, aby zapewnić bezpieczeństwo sobie lub bliskim.

  • Formetic SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zaburzenia przewodu pokarmowego, zmiany smaku i zmniejszone stężenie witaminy B12. Rzadkie działania niepożądane obejmują nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby i reakcje skórne. Bardzo rzadko może wystąpić kwasica mleczanowa, która jest poważnym powikłaniem. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Lek Tekcis jest stosowany wyłącznie do celów diagnostycznych. Dawkowanie zależy od rodzaju badania oraz wieku i masy ciała pacjenta. Przed podaniem leku pacjent powinien poinformować lekarza o wszelkich uczuleniach, chorobach nerek, ciąży lub karmieniu piersią. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, reakcje krążeniowe, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego oraz reakcje w miejscu wkłucia. Lek będzie przechowywany wyłącznie przez specjalistów w zakładach medycyny nuklearnej.

  • Metformin hydrochloride Biofarm to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Lek pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi i zmniejsza ryzyko powikłań cukrzycy. Dawkowanie zależy od wieku i stanu zdrowia pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metforminę, ciężką niewydolność nerek i kwasicę metaboliczną. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego. Ważne jest regularne monitorowanie czynności nerek i przerwanie stosowania leku przed badaniami obrazowymi z użyciem środków kontrastowych.

  • Metformin Medreg to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaburzenia przewodu pokarmowego, zmiany smaku oraz zmniejszenie stężenia witaminy B12. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują kwasicę mleczanową, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby oraz reakcje skórne. Dzieci i młodzież mogą również doświadczać podobnych działań niepożądanych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i regularnie konsultowali się z lekarzem.

  • Lek Dimtelzo jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Zawiera fumaran dimetylu, który działa poprzez powstrzymywanie układu odpornościowego przed uszkodzeniami mózgu i rdzenia kręgowego. Dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie 240 mg dwa razy na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienia skóry, biegunka, nudności, ból brzucha i wymioty. Poważne działania niepożądane mogą obejmować zmniejszenie liczby białych krwinek i postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML).

  • Lek Solifenacin succinate + Tamsulosin hydrochloride Adamed nie powinien być stosowany przez pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, poddawanych dializie nerek, z ciężką chorobą wątroby, ciężką chorobą nerek, umiarkowaną chorobą wątroby, ciężkimi zaburzeniami żołądka lub jelit, miastenią, jaskrą oraz hipotonią ortostatyczną. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku zatrzymania moczu, niedrożności przewodu pokarmowego, ryzyka zwolnienia pracy przewodu pokarmowego, przepukliny rozworu przełykowego, neuropatii autonomicznego układu nerwowego, ciężkiej choroby nerek oraz umiarkowanej choroby wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z inhibitorami CYP3A4, innymi lekami antycholinergicznymi, lekami cholinergicznymi, lekami przyspieszającymi pracę układu pokarmowego, innymi lekami blokującymi receptory alfa-adrenergiczne oraz bisfosfonianami.

  • Artykuł omawia przeciwwskazania do zażywania leku Solitombo, stosowanego w leczeniu objawów ze strony dolnych dróg moczowych u mężczyzn. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, dializę nerek, ciężką chorobę wątroby, ciężką chorobę nerek przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4, umiarkowaną chorobę wątroby przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4, ciężkie zaburzenia żołądka lub jelit, miastenię, jaskrę oraz hipotonię ortostatyczną. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zatrzymania moczu, niedrożności przewodu pokarmowego, ryzyka zwolnienia pracy przewodu pokarmowego, przepukliny rozworu przełykowego, neuropatii autonomicznego układu nerwowego, ciężkiej choroby nerek lub umiarkowanej choroby wątroby.

  • Przeciwwskazania do stosowania leku Mingerlan obejmują nadwrażliwość na substancje czynne, dializę nerek, ciężką chorobę wątroby, ciężką chorobę nerek, umiarkowaną chorobę wątroby, ciężkie zaburzenia żołądka lub jelit, miastenię, jaskrę oraz hipotonię ortostatyczną. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku występowania innych schorzeń lub przyjmowania innych leków.

  • Metformin hydrochloride STADA jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Zalecane dawkowanie wynosi od 500 mg do 3000 mg na dobę dla dorosłych i od 500 mg do 2000 mg na dobę dla dzieci. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metforminę, ostrą kwasicę metaboliczną, ciężką niewydolność nerek, ostre stany chorobowe oraz niewydolność wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, zmniejszone stężenie witaminy B12 oraz kwasica mleczanowa.

  • Lenalidomide Teva to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, uogólnione obrzęki, osłabienie i zmęczenie, objawy grypopodobne, drętwienie i mrowienie, zmniejszenie apetytu, zaparcia i biegunka, zmniejszenie masy ciała, problemy z nerkami, depresję i zmianę nastroju oraz kaszel i duszność. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Lek Metformin hydrochloride STADA stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, utrata apetytu), zaburzenia smaku oraz zmniejszone stężenie witaminy B12 we krwi. Bardzo rzadko może wystąpić kwasica mleczanowa, która jest poważnym stanem wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej. Pacjenci powinni być świadomi objawów kwasicy mleczanowej i innych działań niepożądanych oraz wiedzieć, jak na nie reagować.