Menu

Wydzielina oskrzelowa

Produkty powiązane z wydzielina oskrzelowa
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
Ambroksol Hasco, syrop, 30 mg/5 ml
Ambroksol Hasco, syrop, 30 mg/5 ml
Ambrosol, syrop, 30 mg/5 ml
Ambrosol, syrop, 30 mg/5 ml
Flavamed, syrop, 15 mg/5 ml
Flavamed, syrop, 15 mg/5 ml
Flegamax, roztwór doustny, 50 mg/ml
Flegamax, roztwór doustny, 50 mg/ml
Flegamina Classic, smak miętowy, syrop, 4 mg/5 ml
Flegamina Classic, smak miętowy, syrop, 4 mg/5 ml
Flegamina ambroxolum, syrop, 15 mg/5 ml
Flegamina ambroxolum, syrop, 15 mg/5 ml
Flegamina ambroxolum, syrop, 30 mg/5 ml
Flegamina ambroxolum, syrop, 30 mg/5 ml
Flegamina, smak miętowy, syrop, 4 mg/5 ml
Flegamina, smak miętowy, syrop, 4 mg/5 ml
Flegtac kaszel, syrop, 1,6 mg/ml
Flegtac kaszel, syrop, 1,6 mg/ml
Hederasal, syrop
Hederasal, syrop
Hedussin, syrop, 8,25 mg/ml
Hedussin, syrop, 8,25 mg/ml
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Poznaj dobry syrop na mokry kaszel dla dzieci i dorosłych!
  2. Gefapiksant – porównanie substancji czynnych
  3. Erdosteina – mechanizm działania
  4. Nitrazepam – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Lewodropropizyna – profil bezpieczeństwa
  6. Lewodropropizyna – przeciwwskazania
  7. Lewodropropizyna – dawkowanie leku
  8. Lewodropropizyna – stosowanie u dzieci
  9. Atropina – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Acetylocysteina – dawkowanie leku
  11. Stygmistanon, 60 mg – przedawkowanie leku
  12. Stygmistanon, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Klonafen, 2 mg – stosowanie u dzieci
  14. Klonafen, 0,5 mg – stosowanie u dzieci
  15. Ampitar, 1 g – wskazania – na co działa?
  16. Ampitar, 2 g – wskazania – na co działa?
  17. Scopolamine butylbromide Kalceks, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Oxodil Combo, (320 mcg + 9 mcg)/da – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku
  21. Pulnozin Junior o smaku malinowym, 250 mg – dawkowanie leku
  22. Ambroxol Aflofarm, 30 mg/5 ml – dawkowanie leku
  23. Ambroxol Aflofarm, 15 mg/5 ml – skład leku
  24. Ambroxol Aflofarm, 15 mg/5 ml – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jaki jest najlepszy syrop na mokry kaszel?
    Kaszel mokry, Kaszel, Przeziębienie i grypa

    Kaszel mokry to jeden z rodzajów kaszlu, który wiąże się z odkrztuszaniem wydzieliny gromadzącej się w drzewie oskrzelowym, zwanej plwociną. Zwykle pojawia się jako następstwo kaszlu suchego i może być niezwykle męczący oraz uciążliwy. Chociaż jest oznaką tego, że organizm stara się oczyścić drogi oddechowe, wymaga skutecznej interwencji, by złagodzić objawy. Jak poradzić sobie z mokrym kaszlem i skutecznie przyspieszyć proces leczenia? Jakie środki warto zastosować, aby poczuć ulgę?

  • Ilustracja poradnika Gefapiksant – porównanie substancji czynnych

    Gefapiksant, lewodropropizyna i butamirat należą do nowoczesnych leków przeciwkaszlowych, jednak różnią się zarówno mechanizmem działania, jak i wskazaniami oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, aby świadomie wybierać odpowiednią terapię dla siebie lub bliskich.

  • Ilustracja poradnika Erdosteina – mechanizm działania

    Erdosteina to substancja czynna o działaniu mukolitycznym, czyli ułatwiającym usuwanie gęstej wydzieliny z dróg oddechowych. Jej mechanizm działania polega przede wszystkim na rozrzedzaniu śluzu i poprawie oczyszczania oskrzeli, co przekłada się na łatwiejsze oddychanie. Erdosteina jest szeroko stosowana w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób układu oddechowego, zwłaszcza tych przebiegających z nadmiarem gęstej wydzieliny.

  • Ilustracja poradnika Nitrazepam – działania niepożądane i skutki uboczne

    Nitrazepam to lek stosowany przede wszystkim w leczeniu bezsenności, który – podobnie jak inne benzodiazepiny – może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i pojawiają się na początku leczenia, ale w niektórych przypadkach mogą być poważniejsze. Profil działań ubocznych zależy m.in. od dawki, długości stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek czy stan zdrowia. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby odpowiednio zareagować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Lewodropropizyna – profil bezpieczeństwa

    Lewodropropizyna to nowoczesna substancja o działaniu przeciwkaszlowym, dostępna głównie w postaci syropów, kropli i tabletek. Jej stosowanie wiąże się z określonymi zasadami bezpieczeństwa, które warto poznać, zwłaszcza jeśli dotyczy to kobiet w ciąży, osób starszych czy pacjentów z chorobami nerek. Dowiedz się, dla kogo lewodropropizyna jest bezpieczna, kiedy należy zachować szczególną ostrożność oraz jakie są najważniejsze przeciwwskazania.

  • Ilustracja poradnika Lewodropropizyna – przeciwwskazania

    Lewodropropizyna to nowoczesny lek przeciwkaszlowy o działaniu obwodowym, wykorzystywany głównie do łagodzenia suchego, nieproduktywnego kaszlu. Substancja ta dostępna jest w różnych postaciach, takich jak syrop, tabletki czy krople doustne, co pozwala na dopasowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Pomimo swojej skuteczności, nie każdy może ją stosować – istnieją bowiem sytuacje, w których lewodropropizyna jest przeciwwskazana lub wymaga szczególnej ostrożności. Warto poznać te przypadki, by zapewnić sobie bezpieczeństwo podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lewodropropizyna – dawkowanie leku

    Lewodropropizyna to substancja czynna o działaniu przeciwkaszlowym, stosowana u dorosłych i dzieci powyżej 2. roku życia w leczeniu suchego, męczącego kaszlu. Dostępna jest w różnych postaciach – syropie, tabletkach i kroplach doustnych – co pozwala na dopasowanie dawkowania do wieku i masy ciała pacjenta. Schematy dawkowania są jasno określone i zależą od wybranej formy leku, a leczenie zwykle nie powinno przekraczać 7 dni bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lewodropropizyna – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej uwagi, ponieważ ich organizmy reagują na substancje czynne inaczej niż u dorosłych. Lewodropropizyna to substancja łagodząca suchy kaszel, która występuje w różnych postaciach i dawkach, co ma wpływ na bezpieczeństwo jej stosowania w wieku dziecięcym. W tym opisie znajdziesz szczegółowe informacje o dopuszczalności, dawkowaniu oraz środkach ostrożności przy podawaniu lewodropropizyny dzieciom.

  • Ilustracja poradnika Atropina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Atropina, stosowana często w postaci kropli do oczu, może wywoływać różne działania niepożądane, choć ich częstość występowania jest trudna do określenia. Działania te mogą być zarówno łagodne, takie jak suchość skóry czy podrażnienie oczu, jak i bardziej poważne, zwłaszcza u niemowląt oraz osób starszych. Warto zwrócić uwagę, że reakcje niepożądane zależą od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Acetylocysteina – dawkowanie leku

    Acetylocysteina to substancja, która pomaga rozrzedzić gęstą wydzielinę w drogach oddechowych, ułatwiając jej odkrztuszanie. Jest dostępna w różnych postaciach, takich jak tabletki, tabletki musujące, proszki do sporządzania roztworów czy roztwory do infuzji, co pozwala dostosować dawkowanie do wieku pacjenta oraz rodzaju schorzenia. Stosowanie acetylocysteiny wymaga przestrzegania odpowiednich dawek i zaleceń dotyczących czasu trwania terapii, a także uwzględnienia szczególnych grup pacjentów, takich jak dzieci, osoby starsze czy osoby z chorobami nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Stygmistanon, 60 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Stygmistanon, zawierającego pirydostygminy bromek, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak przełom cholinergiczny. Objawy przedawkowania obejmują nadmierne ślinienie, łzawienie, wyciek z nosa, nadmierną potliwość, zawroty głowy, nudności, wymioty, skurcze mięśni, drżenie, osłabienie mięśni, bezdech, niedotlenienie mózgu, pobudzenie, dezorientację, drgawki i śpiączkę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast odstawić lek, zastosować sztuczne oddychanie, podać atropinę i podjąć inne odpowiednie kroki medyczne. Ważne jest, aby dawki były ustalane indywidualnie przez lekarza i aby pacjenci byli świadomi objawów przedawkowania oraz odpowiednich kroków, które należy podjąć w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Stygmistanon, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stygmistanon, lek stosowany w leczeniu miastenii gravis, może powodować różne działania niepożądane, takie jak pocenie się, zwiększone wydzielanie śliny, łez, nudności, wymioty, biegunka, skurcze brzucha, zwiększone oddawanie moczu, drżenie mięśni, osłabienie mięśni i zaburzenia adaptacji oka. Rzadko mogą wystąpić wysypka skórna i nadwrażliwość na lek. Przedawkowanie może prowadzić do przełomu cholinergicznego, który wymaga intensywnej opieki medycznej. W przypadku ciąży lek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy jest to konieczne.

  • Ilustracja poradnika Klonafen, 2 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Klonafen u dzieci jest możliwe, ale wymaga ścisłego nadzoru lekarza i odpowiedniego dostosowania dawki. Istnieją pewne ryzyka związane z jego stosowaniem, takie jak zwiększenie ilości wydzieliny oskrzelowej i śliny, reakcje paradoksalne oraz objawy odstawienia. Alternatywne leki, takie jak Valproinian sodu, Lamotrygina i Levetiracetam, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i mają podobne działanie.

  • Ilustracja poradnika Klonafen, 0,5 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Klonafen u dzieci jest możliwe, ale wymaga indywidualnego dostosowania dawki przez lekarza. Istnieją pewne ryzyka, takie jak zwiększenie wydzieliny oskrzelowej i śliny oraz możliwość rozwoju tolerancji i uzależnienia. Alternatywne leki, takie jak lamotrygina, walproinian i levetiracetam, mogą być bezpieczniejsze dla dzieci i mają podobne działanie przeciwpadaczkowe.

  • Ilustracja poradnika Ampitar, 1 g – wskazania – na co działa?

    Lek Ampitar jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre nasilenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, odmiedniczkowe zapalenie nerek, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, bakteriemia oraz zapalenie wsierdzia. Może być stosowany w ciąży, jeśli lekarz uzna to za konieczne. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, zapalenie jelita grubego, luźne stolce, wysypkę skórną, nudności, wymioty oraz zmiany w liczbie krwinek.

  • Ilustracja poradnika Ampitar, 2 g – wskazania – na co działa?

    Ampitar to antybiotyk zawierający ampicylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre nasilenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, odmiedniczkowe zapalenie nerek, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, bakteriemia oraz zapalenie wsierdzia. Najczęstsze działania niepożądane to luźne stolce i wysypka skórna. Ampicylinę można stosować w ciąży, jeśli lekarz uzna to za konieczne.

  • Ilustracja poradnika Scopolamine butylbromide Kalceks, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Scopolamine butylbromide Kalceks to lek stosowany w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym wstrząs anafilaktyczny, reakcje alergiczne, splątanie, zaburzenia akomodacji oka, przyspieszone tętno, zawroty głowy, zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej, suchość w jamie ustnej, zaparcia, zaburzenie wydalania potu oraz trudności w oddawaniu moczu. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.

  • Ilustracja poradnika Oxodil Combo, (320 mcg + 9 mcg)/da – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oxodil Combo to lek stosowany w leczeniu astmy i POChP, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to kołatanie serca, drganie mięśni, pleśniawki, ból gardła, kaszel, chrypka i ból głowy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak kołatanie serca i nudności, po rzadkie, jak biegunka i ból w nadbrzuszu. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i wiedzieli, jak postępować w przypadku ich wystąpienia. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i reakcji pacjenta. W przypadku chorób obwodowego układu nerwowego, miastenii i zespołu miastenicznego zalecana dawka to 20 mg 1-3 razy dziennie przez 1-2 miesiące. W leczeniu porażenia opuszkowego, niedowładów oraz chorób demielinizacyjnych dawki wynoszą 20 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie 200 mg dziennie. Zaburzenia pamięci różnego pochodzenia wymagają dawkowania 20 mg 2-3 razy dziennie przez 1 miesiąc do 1 roku. Atonia jelit leczona jest dawką 20 mg 2-3 razy na dobę przez 1-2 tygodnie. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, padaczki, dławicy…

  • Ilustracja poradnika Pulnozin Junior o smaku malinowym, 250 mg – dawkowanie leku

    Lek PULNOZIN Junior o smaku malinowym jest stosowany w leczeniu chorób układu oddechowego z nadmiernym wytwarzaniem gęstej wydzieliny. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży wynosi 3 tabletki 3 razy na dobę, a dla dzieci (6-11 lat) 1 tabletka 3 razy na dobę. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 6 lat. W przypadku przedawkowania zaleca się płukanie żołądka. Pominięcie dawki nie powinno być uzupełniane dawką podwójną. W razie wątpliwości lub działań niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ambroxol Aflofarm, 30 mg/5 ml – dawkowanie leku

    Ambroxol Aflofarm to syrop stosowany w leczeniu chorób oskrzeli z utrudnionym wykrztuszaniem. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 5 mL syropu 3 razy na dobę przez pierwsze 2-3 dni, a następnie 5 mL syropu 2 razy na dobę. Lek należy stosować doustnie, nie przed snem. W przypadku przedawkowania lub pominięcia dawki, należy skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to m.in. zaburzenia smaku, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

  • Ilustracja poradnika Ambroxol Aflofarm, 15 mg/5 ml – skład leku

    Ambroxol Aflofarm to syrop stosowany w leczeniu chorób oskrzeli. Zawiera 15 mg ambroksolu chlorowodorku w 5 mL syropu oraz substancje pomocnicze takie jak sorbitol, glikol propylenowy, kwas benzoesowy, sód, glicerol, etanol, linalol, hydroksyetyloceluloza, sacharyna sodowa, aromat Tutti-Frutti i woda oczyszczona. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat i kobiet w ciąży. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia smaku, nudności i reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Ambroxol Aflofarm, 15 mg/5 ml – wskazania – na co działa?

    Ambroxol Aflofarm to lek stosowany w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób oskrzeli z utrudnionym wykrztuszaniem wydzieliny. Zalecane dawki to 2,5 mL syropu 3 razy na dobę dla dzieci od 2 do 6 lat oraz 5 mL syropu 2-3 razy na dobę dla dzieci od 6 do 12 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, dziedziczną nietolerancję fruktozy oraz stosowanie u dzieci poniżej 2 lat. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia smaku, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wysypka.