Menu

Włóknienie płuc

Produkty powiązane z włóknienie płuc
Benzacne Duo, żel, 10 mg + 50 mg/g
Benzacne Duo, żel, 10 mg + 50 mg/g
Eferox, tabletki, 100 μg
Eferox, tabletki, 100 μg
Eferox, tabletki, 125 mcg
Eferox, tabletki, 125 mcg
Eferox, tabletki, 150 mcg
Eferox, tabletki, 150 mcg
Eferox, tabletki, 50 μg
Eferox, tabletki, 50 μg
Eferox, tabletki, 75 mcg
Eferox, tabletki, 75 mcg
Empelic, tabletki powlekane, 10 mg
Empelic, tabletki powlekane, 10 mg
Empelic, tabletki powlekane, 25 mg
Empelic, tabletki powlekane, 25 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Poznaj leki dopuszczone do obrotu w styczniu 2024!
  2. Pirfenidon – porównanie substancji czynnych
  3. Topotekan – przeciwwskazania
  4. Pirfenidon – mechanizm działania
  5. Nintedanib – stosowanie w ciąży
  6. Nintedanib – wskazania – na co działa?
  7. Nintedanib – profil bezpieczeństwa
  8. Melfalan – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Meksyletyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Karmustyna – stosowanie u dzieci
  11. Kabergolina – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Ergotamina – przeciwwskazania
  13. Bendamustyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Nintedanib Teva, 150 mg – wskazania – na co działa?
  15. Tolutris, 80 mg + 10 mg + 25 m – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Pirfenidon Cipla, 267 mg – wskazania – na co działa?
  17. Nintedanib Zentiva, 150 mg – skład leku
  18. Nintedanib Zentiva, 150 mg – wskazania – na co działa?
  19. Nintedanib Zentiva, 150 mg – dawkowanie leku
  20. Nintedanib Zentiva, 100 mg – skład leku
  21. Nintedanib Zentiva, 100 mg – wskazania – na co działa?
  22. Nintedanib Zentiva, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Nintedanib Zentiva, 100 mg – dawkowanie leku
  24. Nintedanib Zentiva, 100 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Jakie leki wprowadzono do obrotu w styczniu 2024?
    Inne

    Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych regularnie dopuszcza do obrotu nowe leki na terenie Polski. Nie inaczej było w styczniu roku, kiedy to 15 nowych leków w różnych dawkach uzyskało pozwolenie na wejście na rynek. Co to za leki?

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon – porównanie substancji czynnych

    Pirfenidon i nintedanib to dwie nowoczesne substancje czynne, które znalazły zastosowanie w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc. Choć mają podobne wskazania, różnią się mechanizmem działania, sposobem podania i profilem bezpieczeństwa. Warto poznać ich cechy wspólne i różnice, aby lepiej zrozumieć, jak przebiega terapia i jakie są możliwe ograniczenia w stosowaniu tych leków. Niniejszy opis prezentuje porównanie obu substancji z punktu widzenia pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem wskazań, mechanizmu działania, przeciwwskazań oraz bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Topotekan – przeciwwskazania

    Topotekan to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu raka jajnika, drobnokomórkowego raka płuca oraz raka szyjki macicy. Chociaż jest skuteczny w terapii nowotworów, nie zawsze może być bezpiecznie używany. Poznaj sytuacje, w których jego stosowanie jest bezwzględnie zabronione, a także przypadki wymagające szczególnej ostrożności – wszystko zależy od stanu zdrowia pacjenta, drogi podania oraz towarzyszących chorób. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę przed rozpoczęciem leczenia topotekanem.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon – mechanizm działania

    Pirfenidon to substancja czynna stosowana w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, czyli przewlekłej choroby płuc prowadzącej do postępującego bliznowacenia tkanki płucnej. Mechanizm jego działania nie został w pełni poznany, jednak wiadomo, że hamuje procesy prowadzące do włóknienia i zmniejsza stan zapalny. Pirfenidon jest lekiem, którego losy w organizmie, a także skuteczność i bezpieczeństwo zależą m.in. od sposobu przyjmowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowe, przystępnie wyjaśnione informacje o tym, jak pirfenidon działa na poziomie komórkowym, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie wnioski płyną z badań przedklinicznych.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ wiele substancji czynnych może wpływać na rozwój dziecka. Nintedanib to lek stosowany głównie w leczeniu chorób płuc i niektórych nowotworów, ale jego bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących jest przedmiotem szczegółowych zaleceń. Dowiedz się, dlaczego nie zaleca się jego stosowania w tych szczególnych okresach życia oraz na jakie aspekty warto zwrócić uwagę.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib – wskazania – na co działa?

    Nintedanib to nowoczesny lek stosowany u dorosłych w leczeniu poważnych chorób płuc, takich jak idiopatyczne włóknienie płuc oraz inne przewlekłe śródmiąższowe choroby płuc z postępującym włóknieniem, a także choroba śródmiąższowa płuc związana z twardziną układową. Działa poprzez spowolnienie procesów prowadzących do włóknienia płuc, co pozwala utrzymać lepszą sprawność oddechową na dłużej. Stosowany jest również w onkologii w leczeniu niektórych postaci raka płuca. Poznaj szczegółowe wskazania do jego stosowania oraz różnice dotyczące różnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib – profil bezpieczeństwa

    Nintedanib to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc i innych przewlekłych chorób śródmiąższowych płuc. Profil bezpieczeństwa nintedanibu jest dobrze poznany, a stosowanie leku wymaga przestrzegania określonych zasad, zwłaszcza u osób z chorobami wątroby, nerek, kobiet w ciąży czy osób starszych. Z tekstu dowiesz się, jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii, jakich działań niepożądanych można się spodziewać oraz które grupy pacjentów powinny być szczególnie uważnie monitorowane podczas leczenia nintedanibem.

  • Ilustracja poradnika Melfalan – działania niepożądane i skutki uboczne

    Melfalan to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi. Działania niepożądane po jego zastosowaniu mogą mieć różny charakter – od łagodnych do poważnych, a ich częstość i rodzaj zależą m.in. od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać, jakie skutki uboczne mogą wystąpić podczas terapii melfalanem, aby lepiej rozumieć przebieg leczenia i wiedzieć, kiedy należy zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Meksyletyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Meksyletyna to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu objawów u osób z chorobami mięśni. Jej działanie może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych, od łagodnych, takich jak ból brzucha czy bezsenność, po poważniejsze, na przykład zaburzenia rytmu serca. Częstość i rodzaj objawów ubocznych zależą od indywidualnych cech pacjenta, dawki oraz długości stosowania.

  • Ilustracja poradnika Karmustyna – stosowanie u dzieci

    Karmustyna to lek przeciwnowotworowy, który wykazuje silne działanie toksyczne i dlatego jej stosowanie u dzieci jest szczególnie ryzykowne. Dowiedz się, dlaczego karmustyna nie jest przeznaczona dla pacjentów pediatrycznych, jakie zagrożenia się z tym wiążą oraz jakie są zalecenia dotyczące bezpieczeństwa i dawkowania tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Kabergolina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Kabergolina to lek, który może powodować różne działania niepożądane, choć większość z nich jest łagodna i przemijająca. Częstość oraz rodzaj objawów zależą od przyczyny stosowania leku, dawki i indywidualnych cech pacjenta. Warto znać możliwe skutki uboczne, aby świadomie obserwować reakcje organizmu podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Ergotamina – przeciwwskazania

    Ergotamina to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu migrenowych i naczyniowych bólów głowy. Pomimo swojej skuteczności, jej stosowanie wiąże się z licznymi przeciwwskazaniami, które mogą się różnić w zależności od postaci leku i obecności innych składników. Zrozumienie tych ograniczeń jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii i zapobiegania poważnym powikłaniom zdrowotnym.

  • Ilustracja poradnika Bendamustyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bendamustyna to lek stosowany głównie w leczeniu nowotworów, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęściej dotyczą one układu krwiotwórczego, skóry oraz przewodu pokarmowego, choć mogą wystąpić także poważniejsze skutki uboczne. Działania niepożądane zależą od wielu czynników, takich jak droga podania, stan zdrowia pacjenta czy stosowanie innych leków. Poznaj szczegółowo, jakie objawy mogą się pojawić w trakcie terapii bendamustyną oraz jak wygląda ich częstotliwość.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Teva, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Nintedanib Teva to lek stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF), innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) o fenotypie postępującym oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD). Lek ten zmniejsza dalsze zbliznowacenie i sztywność płuc, co może poprawić jakość życia pacjentów z tymi schorzeniami.

  • Ilustracja poradnika Tolutris, 80 mg + 10 mg + 25 m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tolutris, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może wywoływać różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zawroty głowy, nudności, ból głowy, senność, kołatanie serca, duszność, zmęczenie i obrzęk kostek. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmniejszenie lub zwiększenie stężenia potasu we krwi, lęk, omdlenia, suchość błon śluzowych w jamie ustnej, ból pleców, zaburzenia erekcji i zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi. Rzadkie skutki uboczne to zapalenie płuc, aktywacja lub zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, reakcje alergiczne i zmniejszenie liczby płytek krwi. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują postępujące bliznowacenie pęcherzyków płucnych, ostrą niewydolność oddechową, zmniejszoną liczbę białych krwinek, zapalenie…

  • Ilustracja poradnika Pirfenidon Cipla, 267 mg – wskazania – na co działa?

    Pirfenidon Cipla to lek stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u dorosłych. Działa antyfibrotycznie i przeciwzapalnie, zmniejszając bliznowacenie i obrzmienie płuc oraz poprawiając zdolność do oddychania. Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarza specjalistę, a dawkowanie leku jest stopniowo zwiększane w ciągu pierwszych 14 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pirfenidon, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, jednoczesne stosowanie fluwoksaminy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz ciężką niewydolność nerek wymagającą dializoterapii. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wysypka, biegunka, zmęczenie, niestrawność, zmniejszenie apetytu, ból głowy oraz reakcja nadwrażliwości na światło.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Zentiva, 150 mg – skład leku

    Lek Nintedanib Zentiva jest stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF), innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) o fenotypie postępującym oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD) u dorosłych. Zawiera substancję czynną nintedanib w postaci nintedanibu ezylanu, dostępny w dawkach 100 mg i 150 mg. Substancje pomocnicze to m.in. triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, tłuszcz stały, poliglicerolu 3-dioleinian, żelatyna, glicerol, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, woda oczyszczona, szelak, karmin, glikol propylenowy i symetykon. Zrozumienie składu leku jest kluczowe dla świadomego stosowania terapii i unikania reakcji alergicznych.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Zentiva, 150 mg – wskazania – na co działa?

    Nintedanib Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF), innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) o fenotypie postępującym oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD). Lek zmniejsza dalsze zbliznowacenie i sztywność płuc, co może poprawić jakość życia pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zmniejszone łaknienie, zmniejszenie masy ciała i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Lek nie powinien być stosowany w ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia mogą być konieczne badania krwi, w tym czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Zentiva, 150 mg – dawkowanie leku

    Lek Nintedanib Zentiva stosuje się w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową. Standardowe dawkowanie to 150 mg dwa razy na dobę, a w przypadku nietolerancji dawki można ją zmniejszyć do 100 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować podczas posiłku, połykać w całości, popijając wodą. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz ciążę.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Zentiva, 100 mg – skład leku

    Lek Nintedanib Zentiva jest stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc o fenotypie postępującym oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową. Zawiera substancję czynną nintedanib oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak triglicerydy kwasów tłuszczowych, tłuszcz stały, poliglicerolu 3-dioleinian, żelatyna, glicerol, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, woda oczyszczona, szelak, karmin, glikol propylenowy i symetykon. Znajomość składu leku jest ważna, aby uniknąć reakcji alergicznych i zrozumieć, jak lek działa oraz jakie mogą być jego potencjalne skutki uboczne.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Zentiva, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Nintedanib Zentiva jest stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF), innych przewlekłych chorób płuc przebiegających z włóknieniem (ILD) o fenotypie postępującym oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD). Lek zmniejsza dalsze zbliznowacenie i sztywność płuc, co poprawia funkcję oddechową pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Zentiva, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Nintedanib Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią oraz unikania spożywania alkoholu podczas leczenia. Może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów. U pacjentów w wieku ≥ 75 lat może być konieczne zmniejszenie dawki. Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek, natomiast zalecana dawka to 100 mg dwa razy na dobę u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Zentiva, 100 mg – dawkowanie leku

    Nintedanib Zentiva jest lekiem stosowanym w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, innych przewlekłych śródmiąższowych chorób płuc oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową. Zalecana dawka to 150 mg dwa razy na dobę, przyjmowana w 12-godzinnych odstępach. W przypadku nietolerancji dawki, można ją zmniejszyć do 100 mg dwa razy na dobę. Lek należy przyjmować podczas posiłku, połykać kapsułki w całości. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz ciążę. Ważne jest, aby nie pomijać dawek i nie przyjmować podwójnych dawek w przypadku pominięcia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wymioty i ból brzucha.

  • Ilustracja poradnika Nintedanib Zentiva, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Nintedanib Zentiva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i objawy ze strony przewodu pokarmowego. Zalecana dawka to 150 mg dwa razy na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy dawkach powyżej 300 mg na dobę. W razie przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.