Menu

Tyreotoksykoza

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Corsib – przeciwwskazania
  2. Bisocard, 7,5 mg – przeciwwskazania
  3. Bisocard, 1,25 mg – przeciwwskazania
  4. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – przeciwwskazania
  5. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – przeciwwskazania
  6. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku
  7. Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  8. Eferox, 150 mcg – przeciwwskazania
  9. Eferox, 75 mcg – przeciwwskazania
  10. Althyxin, 25 mcg/5 ml – przedawkowanie leku
  11. Atenza, 27 mg – przeciwwskazania
  12. Propranolol Aurovitas, 40 mg – wskazania – na co działa?
  13. Propranolol Aurovitas, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Propranolol Aurovitas, 40 mg – dawkowanie leku
  15. Propranolol Aurovitas, 10 mg – wskazania – na co działa?
  16. Propranolol Aurovitas, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Propranolol Aurovitas, 10 mg – dawkowanie leku
  18. Eferox, 200 mcg – przeciwwskazania
  19. Eferox, 50 mcg – przeciwwskazania
  20. Eferox, 25 mcg – przeciwwskazania
  21. Blocard, 5 mg – przeciwwskazania
  22. Blocard, 10 mg – przeciwwskazania
  23. Betaxomyl, 20 mg – przeciwwskazania
  24. Jodek potasu Hemo Medika – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Corsib – przeciwwskazania

    Lek Corsib, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej przewlekłej niewydolności serca. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na bisoprolol, ciężka astma, ciężkie zaburzenia krążenia krwi w kończynach, kwasica metaboliczna, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, ostra niewydolność serca, wolna czynność serca, niektóre choroby serca oraz wstrząs kardiogenny. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma przewlekłą chorobę oskrzeli, cukrzycę, ścisłą głodówkę, jest w trakcie leczenia odczulającego, ma zaburzenia rytmu serca, zaburzenia dotyczące nerek lub wątroby, zaburzenia krążenia krwi w kończynach, planuje operację ze znieczuleniem ogólnym, choruje na łuszczycę, ma…

  • Ilustracja poradnika Bisocard, 7,5 mg – przeciwwskazania

    Bisocard jest lekiem stosowanym w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać w przypadku ostrej niewydolności serca, wstrząsu kardiogennego, bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, zespołu chorego węzła zatokowego, objawowej bradykardii, objawowego niedociśnienia tętniczego, ciężkiej astmy oskrzelowej, ciężkich postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych, nieleczonego guza chromochłonnego, kwasicy metabolicznej oraz nadwrażliwości na bisoprolol. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach i przyjmowanych lekach, aby uniknąć niebezpiecznych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Bisocard, 1,25 mg – przeciwwskazania

    Bisocard to lek stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na bisoprolol, ciężkiej astmy oskrzelowej, ciężkich zaburzeń krążenia, nieleczonego guza chromochłonnego, kwasicy metabolicznej, ostrej niewydolności serca, nasilenia niewydolności serca wymagającego dożylnego wstrzykiwania leków, objawów wolnej czynności serca, objawów niskiego ciśnienia tętniczego, niektórych chorób serca oraz wstrząsu kardiogennego. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, jeśli występują takie stany jak cukrzyca, ścisła głodówka, niektóre choroby serca, zaburzenia dotyczące nerek lub wątroby, zaburzenia krążenia krwi w kończynach, przewlekła choroba płuc lub astma, występowanie łuszczących się zmian skórnych, guz rdzenia nadnerczy oraz zaburzenie czynności tarczycy.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 15 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na jego składniki, padaczką, zaburzeniami pozapiramidowymi z hiperkinezją, dławicą piersiową, znaczną bradykardią, astmą oskrzelową, niedrożnością jelit lub dróg moczowych, zaostrzeniem choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, zaburzeniami przedsionkowymi, kobiety w ciąży i karmiące piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma wrzody żołądka, wrzody dwunastnicy, tyreotoksykozę, choroby układu sercowo-naczyniowego lub oddechowego. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki działające depresyjnie na OUN, inhibitory cholinesterazy, leki M-cholinomimetyczne, beta-adrenolityki, cerebrolizyna oraz alkohol.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – przeciwwskazania

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks nie powinien być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na jego składniki, padaczką, zaburzeniami pozapiramidowymi, dławicą piersiową, znaczną bradykardią, astmą oskrzelową, niedrożnością jelit lub dróg moczowych, zaostrzeniem choroby wrzodowej, zaburzeniami przedsionkowymi, kobiety w ciąży i karmiące piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma wrzody żołądka, wrzody dwunastnicy, tyreotoksykozę, choroby układu sercowo-naczyniowego lub oddechowego. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia i reakcji pacjenta. W przypadku chorób obwodowego układu nerwowego, miastenii i zespołu miastenicznego zalecana dawka to 20 mg 1-3 razy dziennie przez 1-2 miesiące. W leczeniu porażenia opuszkowego, niedowładów oraz chorób demielinizacyjnych dawki wynoszą 20 mg 2-3 razy na dobę, maksymalnie 200 mg dziennie. Zaburzenia pamięci różnego pochodzenia wymagają dawkowania 20 mg 2-3 razy dziennie przez 1 miesiąc do 1 roku. Atonia jelit leczona jest dawką 20 mg 2-3 razy na dobę przez 1-2 tygodnie. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, padaczki, dławicy…

  • Ilustracja poradnika Ipidacrine hydrochloride Grindeks, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, padaczki, zaburzeń pozapiramidowych z hiperkinezją, dławicy piersiowej, znacznej bradykardii, astmy oskrzelowej, niedrożności jelit lub dróg moczowych, zaostrzenia choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, zaburzeń przedsionkowych, ciąży i karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze schorzenia. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami może prowadzić do różnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 150 mcg – przeciwwskazania

    Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń tarczycy. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, nieleczona nadczynność tarczycy, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki, ostry zawał mięśnia sercowego, myocarditis, pancarditis oraz ciąża z innymi lekami przeciwtarczycowymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć lub leczyć choroby serca, takie jak choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, miażdżyca i nadciśnienie tętnicze. Istnieją również ostrzeżenia dotyczące zmniejszenia masy ciała, zmiany leku, chorób serca, cukrzycy, menopauzy, padaczki, obrzęku śluzowatego oraz chorób jelita cienkiego. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 75 mcg – przeciwwskazania

    Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń tarczycy. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość, nieleczona nadczynność tarczycy, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki, ostry zawał mięśnia sercowego, myocarditis, pancarditis oraz ciąża z jednoczesnym stosowaniem leków przeciwtarczycowych. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć lub leczyć pewne choroby, takie jak choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki i nadnerczy oraz autonomiczna czynność tarczycy. Lek Eferox może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z lekami przeciwpadaczkowymi, ziołowymi, stosowanymi w depresji, statynami, rifampicyną, inhibitorami kinazy tyrozynowej, glikokortykosteroidami, amiodaronem oraz inhibitorami pompy protonowej.

  • Ilustracja poradnika Althyxin, 25 mcg/5 ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Althyxin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak gorączka, nieregularne bicie serca, skurcze mięśni, ból głowy, niepokój, zaczerwienienie, pocenie się, biegunka, wymioty, bezsenność, drżenie i utrata masy ciała. W skrajnych przypadkach może dojść do niewydolności serca, śpiączki, a nawet śmierci. Ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku podejrzenia przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Atenza, 27 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Atenza obejmują nadwrażliwość na metylofenidat, zaburzenia czynności tarczycy, jaskrę, guz chromochłonny nadnerczy, zaburzenia łaknienia, bardzo wysokie ciśnienie tętnicze krwi, problemy z sercem, choroby naczyń mózgowych, stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAOI) w ciągu ostatnich 14 dni oraz zaburzenia psychiczne. Ważne jest, aby pacjenci zrozumieli te przeciwwskazania i skonsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Propranolol Aurovitas, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Propranolol Aurovitas to beta-adrenolityk stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej, arytmii, profilaktyce po zawale serca, migreny, drżenia samoistnego, nadczynności tarczycy, kardiomiopatii przerostowej, guza chromochłonnego oraz krwawienia do przełyku. Dawkowanie zależy od schorzenia i reakcji pacjenta na leczenie. Lek ma przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość, niewyrównana niewydolność serca, skurcz oskrzeli, kwasica metaboliczna, blok serca II lub III stopnia, wstrząs kardiogenny, nieleczony guz chromochłonny, ciężka bradykardia, ciężkie niedociśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych oraz dławica Prinzmetala.

  • Ilustracja poradnika Propranolol Aurovitas, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Propranolol Aurovitas może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antagonistami wapnia, lekami sympatykomimetycznymi, barbituranami, propafenonem, warfaryną, inhibitorami MAO, glikozydami naparstnicy, amiodaronem, NLPZ, cymetydyną i fingolimodem. Może również wchodzić w interakcje z tytoniem i alkoholem, co może wpływać na jego działanie i zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Propranolol Aurovitas, 40 mg – dawkowanie leku

    Propranolol Aurovitas to lek stosowany w leczeniu różnych schorzeń sercowo-naczyniowych. Dawkowanie zależy od schorzenia, wieku pacjenta i jego stanu zdrowia. Lek należy przyjmować przed posiłkiem, popijając wodą. W razie przedawkowania lub pominięcia dawki, należy skontaktować się z lekarzem. Nie przerywaj terapii bez konsultacji. W razie wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Propranolol Aurovitas, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Propranolol Aurovitas jest lekiem stosowanym w leczeniu wielu schorzeń, takich jak nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, arytmie, zawał serca, migrena, drżenie samoistne, choroby tarczycy, kardiomiopatia przerostowa, guz chromochłonny oraz krwawienie do przełyku. Lek ten zawiera propranololu chlorowodorek, który należy do grupy beta-adrenolityków. Propranolol Aurovitas działa na układ sercowo-naczyniowy oraz inne części ciała, pomagając w kontrolowaniu objawów i poprawie jakości życia pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Propranolol Aurovitas, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Propranolol Aurovitas, lek beta-adrenolityczny, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, takimi jak antagoniści wapnia, leki sympatykomimetyczne, barbiturany, propafenon, warfaryna, inhibitory MAO, glikozydy naparstnicy, amiodaron, NLPZ, cymetydyna, fingolimod, fluwoksamina, klonidyna, ryfampicyna, teofilina, insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe. Może również wchodzić w interakcje z tytoniem i alkoholem, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu i palenia tytoniu podczas stosowania leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Propranolol Aurovitas, 10 mg – dawkowanie leku

    Propranolol Aurovitas to beta-adrenolityk stosowany w leczeniu nadciśnienia, dławicy piersiowej, migreny i innych schorzeń. Dawkowanie zależy od choroby i jest ustalane przez lekarza. Lek należy przyjmować przed posiłkiem, popijając wodą. W razie przedawkowania należy zgłosić się do szpitala.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 200 mcg – przeciwwskazania

    Lek Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na lewotyroksynę, nieleczoną nadczynność tarczycy, nieleczoną niedoczynność nadnerczy, nieleczoną niedoczynność przysadki, ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego oraz ostre zapalenie wszystkich warstw ściany serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć lub odpowiednio leczyć chorobę wieńcową serca, dławicę piersiową, miażdżycę oraz nadciśnienie tętnicze. Lek Eferox może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub powodować działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 50 mcg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Eferox obejmują nadwrażliwość na lewotyroksynę, nieleczoną nadczynność tarczycy, nieleczoną niedoczynność nadnerczy, nieleczoną niedoczynność przysadki, ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego, ostre zapalenie wszystkich warstw ściany serca oraz ciążę w połączeniu z innymi lekami przeciwtarczycowymi. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć lub leczyć pewne choroby lub stany, takie jak choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki i nadnerczy oraz autonomiczna czynność tarczycy. Lek Eferox może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub działanie innych leków.

  • Ilustracja poradnika Eferox, 25 mcg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Eferox obejmują nadwrażliwość na lewotyroksynę, nieleczoną nadczynność tarczycy, nieleczoną niedoczynność nadnerczy i przysadki, ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego i ostre zapalenie wszystkich warstw ściany serca. Choroby serca, takie jak choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, miażdżyca i nadciśnienie tętnicze, wymagają ostrożności. Leki stosowane w padaczce, leki zawierające ziele dziurawca, leki stosowane w depresji, statyny, rifampicyna i inhibitory pompy protonowej mogą wpływać na działanie lewotyroksyny.

  • Ilustracja poradnika Blocard, 5 mg – przeciwwskazania

    Blocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na bisoprolol, ciężkiej astmy, poważnych zaburzeń krążenia krwi w kończynach, nieleczonego guza chromochłonnego, kwasicy metabolicznej, ostrej niewydolności serca, bradykardii, hipotensji, niektórych chorób serca oraz wstrząsu kardiogennego. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki.

  • Ilustracja poradnika Blocard, 10 mg – przeciwwskazania

    Blocard to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej, przewlekłej niewydolności serca. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na bisoprolol, ciężkiej astmy, poważnych zaburzeń krążenia krwi w kończynach, nieleczonego guza chromochłonnego, kwasicy metabolicznej, ostrej niewydolności serca, objawów wolnej czynności serca, objawów niskiego ciśnienia tętniczego, niektórych chorób serca oraz wstrząsu kardiogennego. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o występowaniu cukrzycy, ścisłej głodówki, niektórych chorób serca, zaburzeń dotyczących nerek lub wątroby, zaburzeń krążenia krwi w kończynach, lżejszej astmy oskrzelowej lub przewlekłej choroby płuc, łuszczycy, zaburzeń czynności tarczycy oraz guza chromochłonnego rdzenia nadnerczy. Blocard może wchodzić w interakcje z…

  • Ilustracja poradnika Betaxomyl, 20 mg – przeciwwskazania

    Betaxomyl to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i stabilnej dławicy piersiowej. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość, ciężka astma, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, dławica Prinzmetala, zespół chorego węzła zatokowego, bradykardia, ciężka postać zespołu Raynauda, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, niskie ciśnienie tętnicze, reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, kwasica metaboliczna oraz jednoczesne stosowanie z floktafeniną lub sultoprydem. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i stosowane leki, aby uniknąć poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Jodek potasu Hemo Medika – wskazania – na co działa?

    Jodek potasu HEMO MEDIKA jest lekiem stosowanym w sytuacjach zagrożenia promieniowaniem jądrowym oraz przed badaniami medycyny nuklearnej. Blokuje wychwyt radioaktywnego jodu przez tarczycę, zapobiegając jej uszkodzeniu. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na potasu jodek oraz niektóre choroby. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, nadczynność tarczycy i rozstrój żołądka.