Menu

Tik

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Agata Zięba
Agata Zięba
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Czy autyzm da się wyleczyć?
  2. Metylofenidat – porównanie substancji czynnych
  3. Arypiprazol – wskazania – na co działa?
  4. Cetyryzyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Haloperydol – przeciwwskazania
  6. Haloperydol – dawkowanie leku
  7. Haloperydol – stosowanie u dzieci
  8. Haloperydol – wskazania – na co działa?
  9. Lamotrygina – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Montelukast – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Prometazyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Lisdeksamfetamina – profil bezpieczeństwa
  13. Hydroksyzyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Deksamfetamina – przeciwwskazania
  15. Deksamfetamina – stosowanie u dzieci
  16. Atomoksetyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Metylofenidat – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Metylofenidat – stosowanie u dzieci
  19. Metylofenidat – profil bezpieczeństwa
  20. Atenza, 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Atenza, 45 mg – stosowanie u dzieci
  22. Tractiva, 30 mg – wskazania – na co działa?
  23. Aryfrenix, 15 mg – wskazania – na co działa?
  24. Metoclopramidi hydrochloridum Noridem, 5 mg/ml – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Czym jest autyzm? Czy można go leczyć?
    Zdrowie dziecka, Dziecko

    Autyzm jest schorzeniem, wokół którego powstało wiele kontrowersji. Osoby dotknięte tą przypadłością mają problemy z nawiązywaniem kontaktów oraz stronią od świata zewnętrznego. 2 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Autyzmu.

  • Ilustracja poradnika Metylofenidat – porównanie substancji czynnych

    Metylofenidat, deksamfetamina oraz atomoksetyna to trzy substancje czynne stosowane w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Chociaż wszystkie mają na celu poprawę koncentracji i kontrolę impulsywności, różnią się mechanizmem działania, grupami pacjentów, dla których są przeznaczone, a także bezpieczeństwem stosowania. W tym opracowaniu znajdziesz porównanie tych trzech leków – dowiesz się, w jakich sytuacjach są stosowane, jakie mają przeciwwskazania oraz czym się różnią pod względem działania i bezpieczeństwa dla dzieci, młodzieży, dorosłych oraz kobiet w ciąży i kierowców.

  • Ilustracja poradnika Arypiprazol – wskazania – na co działa?

    Arypiprazol to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia czy choroba afektywna dwubiegunowa. Dzięki różnym postaciom i dawkom leku możliwe jest dostosowanie terapii zarówno dla dorosłych, jak i dla młodzieży. Poznaj najważniejsze wskazania do stosowania arypiprazolu oraz różnice w zależności od wieku i drogi podania.

  • Ilustracja poradnika Cetyryzyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Cetyryzyna to substancja czynna o działaniu przeciwalergicznym, która jest szeroko stosowana zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Choć jej działania niepożądane najczęściej są łagodne i mijają po zakończeniu leczenia, warto wiedzieć, że mogą się one różnić w zależności od postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj pełny profil bezpieczeństwa cetyryzyny, aby świadomie korzystać z jej właściwości.

  • Ilustracja poradnika Haloperydol – przeciwwskazania

    Haloperydol to silny lek przeciwpsychotyczny stosowany w różnych zaburzeniach psychicznych i neurologicznych. Jego stosowanie wymaga jednak zachowania szczególnej ostrożności, ponieważ w niektórych przypadkach może być całkowicie przeciwwskazany. Dowiedz się, kiedy haloperydol nie powinien być stosowany, a kiedy jego użycie jest możliwe tylko pod ścisłą kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Haloperydol – dawkowanie leku

    Haloperydol to substancja czynna o szerokim zastosowaniu w psychiatrii i neurologii. Występuje w różnych postaciach, takich jak tabletki, krople doustne oraz roztwór do wstrzykiwań. Schemat dawkowania tej substancji zależy od wieku pacjenta, drogi podania, choroby, a także indywidualnych potrzeb zdrowotnych. Poznaj szczegółowe zasady stosowania haloperydolu dla dorosłych, dzieci, osób starszych oraz w szczególnych sytuacjach zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Haloperydol – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania haloperydolu u dzieci to zagadnienie wymagające szczególnej uwagi ze względu na specyfikę rozwoju młodego organizmu oraz możliwe skutki uboczne. Substancja ta bywa wykorzystywana w określonych wskazaniach u dzieci i młodzieży, jednak jej użycie wymaga dokładnego przestrzegania zaleceń dotyczących wieku, dawki oraz ścisłego monitorowania działań niepożądanych. W opisie znajdziesz informacje o sytuacjach, w których haloperydol jest dopuszczony do stosowania u najmłodszych pacjentów, a także ostrzeżenia związane z jego długotrwałym podawaniem i potencjalnymi zagrożeniami.

  • Ilustracja poradnika Haloperydol – wskazania – na co działa?

    Haloperydol to lek o szerokim zastosowaniu w psychiatrii i neurologii, skuteczny w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych oraz niektórych objawów neurologicznych. W zależności od postaci i drogi podania, może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci w wybranych wskazaniach. Poznaj szczegółowo, kiedy i u kogo haloperydol znajduje zastosowanie.

  • Ilustracja poradnika Lamotrygina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lamotrygina jest substancją czynną stosowaną przede wszystkim w leczeniu padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Mimo że większość pacjentów dobrze ją toleruje, jej stosowanie może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych – od łagodnych po potencjalnie poważne. Poznanie możliwych skutków ubocznych pozwala na lepsze zrozumienie leczenia i świadome monitorowanie swojego samopoczucia.

  • Ilustracja poradnika Montelukast – działania niepożądane i skutki uboczne

    Montelukast to lek stosowany głównie w leczeniu astmy i alergii, którego działania niepożądane są najczęściej łagodne i dotyczą głównie układu pokarmowego oraz nerwowego. Występowanie tych działań może się różnić w zależności od wieku pacjenta, postaci leku i dawki. Poniżej znajdziesz szczegółowy przegląd możliwych skutków ubocznych montelukastu, z uwzględnieniem częstotliwości ich występowania oraz praktycznych informacji, które pomogą Ci rozpoznać ewentualne objawy niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Prometazyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Prometazyna to substancja czynna o szerokim zastosowaniu, która najczęściej powoduje łagodne działania niepożądane, takie jak senność czy suchość w ustach. Jednak jej profil bezpieczeństwa zależy od postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe działania niepożądane, aby świadomie i bezpiecznie korzystać z terapii prometazyną.

  • Ilustracja poradnika Lisdeksamfetamina – profil bezpieczeństwa

    Lisdeksamfetamina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Wyróżnia się specyficznym profilem bezpieczeństwa – jej stosowanie wymaga regularnej kontroli zdrowia, zwłaszcza w przypadku osób z chorobami serca, problemami psychicznymi lub zaburzeniami wzrostu. Nie jest zalecana dla kobiet karmiących piersią i wymaga ostrożności w ciąży. Poznaj kluczowe aspekty bezpieczeństwa stosowania lisdeksamfetaminy, uwzględniając różne grupy pacjentów oraz najważniejsze środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Hydroksyzyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hydroksyzyna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu różnych dolegliwości, jednak jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zmęczenie czy suchość w ustach, ale mogą się pojawić także inne, rzadziej występujące dolegliwości. Profil działań niepożądanych zależy od postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj szczegółowe informacje, by świadomie korzystać z terapii hydroksyzyną.

  • Ilustracja poradnika Deksamfetamina – przeciwwskazania

    Deksamfetamina to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu ADHD u dzieci i młodzieży, działająca pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy. Choć może przynieść znaczącą poprawę w objawach zaburzeń koncentracji i nadpobudliwości, jej stosowanie wiąże się z szeregiem przeciwwskazań, które należy starannie rozważyć przed rozpoczęciem terapii. Poznaj sytuacje, w których deksamfetamina nie powinna być stosowana, kiedy wymaga szczególnej ostrożności oraz jakie ryzyko wiąże się z jej przyjmowaniem.

  • Ilustracja poradnika Deksamfetamina – stosowanie u dzieci

    Deksamfetamina to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu ADHD u dzieci i młodzieży, jednak jej stosowanie w tej grupie wiekowej wymaga szczególnej ostrożności. Terapia jest przeznaczona wyłącznie dla pacjentów od 6. roku życia, u których inne metody leczenia okazały się niewystarczające. Regularne monitorowanie zdrowia dziecka, ścisła kontrola dawek oraz obserwacja ewentualnych działań niepożądanych są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa leczenia deksamfetaminą.

  • Ilustracja poradnika Atomoksetyna – działania niepożądane i skutki uboczne

    Atomoksetyna to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu ADHD. Jej profil działań niepożądanych jest dobrze poznany, a większość objawów niepożądanych ma łagodny lub umiarkowany charakter. Częstość i nasilenie działań niepożądanych mogą jednak zależeć od wieku pacjenta, indywidualnych cech organizmu oraz dawki leku. Warto poznać możliwe objawy uboczne, aby lepiej zrozumieć, czego można się spodziewać podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Metylofenidat – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metylofenidat to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Choć u wielu osób działa skutecznie i jest dobrze tolerowana, jak każdy lek może wywoływać działania niepożądane. Ich nasilenie i rodzaj mogą zależeć od dawki, długości stosowania, wieku oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Warto poznać możliwe objawy uboczne, aby w razie potrzeby szybko zareagować i skonsultować się ze specjalistą.

  • Ilustracja poradnika Metylofenidat – stosowanie u dzieci

    Bezpieczeństwo stosowania metylofenidatu u dzieci wymaga szczególnej uwagi ze względu na różnice w rozwoju i metabolizmie w porównaniu do dorosłych. Substancja ta jest wykorzystywana w leczeniu ADHD wyłącznie u dzieci powyżej 6. roku życia, a jej stosowanie musi być poprzedzone szczegółową oceną medyczną. Właściwe dawkowanie, regularna kontrola stanu zdrowia i obserwacja ewentualnych działań niepożądanych są kluczowe, by terapia była bezpieczna i skuteczna.

  • Ilustracja poradnika Metylofenidat – profil bezpieczeństwa

    Metylofenidat to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu ADHD zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Profil bezpieczeństwa metylofenidatu zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, obecność chorób towarzyszących czy stosowana postać leku. Podczas leczenia konieczna jest regularna kontrola stanu zdrowia oraz uwzględnienie indywidualnych przeciwwskazań. Stosowanie metylofenidatu wymaga szczególnej ostrożności w niektórych grupach pacjentów, a decyzja o jego włączeniu powinna być poprzedzona rzetelną oceną ryzyka i korzyści.

  • Ilustracja poradnika Atenza, 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Atenza, stosowany w leczeniu ADHD, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy, nerwowość i bezsenność. Niezbyt częste obejmują myśli samobójcze i omamy. Rzadkie działania to mania, a bardzo rzadkie to zawał serca i nagła śmierć. Długotrwałe stosowanie może wpływać na rozwój fizyczny dzieci. W razie poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atenza, 45 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Atenza jest bezpieczny dla dzieci od 6 lat w leczeniu ADHD, ale nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 6 roku życia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, choroby serca, jaskrę, guz chromochłonny nadnerczy i niektóre zaburzenia psychiczne. Alternatywne leki dla dzieci to atomoksetyna, guanfacyna i klonidyna.

  • Ilustracja poradnika Tractiva, 30 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Tractiva, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u dorosłych i młodzieży. Jest również badany pod kątem leczenia drażliwości związanej z zaburzeniami autystycznymi oraz tików związanych z zespołem Tourette’a. Zalecana dawka wynosi od 10 do 30 mg na dobę, w zależności od schorzenia i wieku pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to akatyzja, nudności, ból głowy, zmęczenie, senność oraz zawroty głowy. Nie zaleca się picia alkoholu podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Aryfrenix, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Aryfrenix, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, drażliwości związanej z autyzmem oraz tików związanych z zespołem Tourette’a. Zalecane dawkowanie wynosi od 10 do 30 mg na dobę, w zależności od schorzenia i wieku pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to akatyzja, nudności, ból głowy, zmęczenie, senność oraz zawroty głowy. Nie zaleca się picia alkoholu podczas stosowania leku. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, ale nie należy przyjmować dwóch dawek jednego dnia.

  • Ilustracja poradnika Metoclopramidi hydrochloridum Noridem, 5 mg/ml – dawkowanie leku

    Metoclopramidi hydrochloridum Noridem to lek przeciwwymiotny stosowany u dorosłych i dzieci. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 10 mg do trzech razy na dobę, a dla dzieci 0,1-0,15 mg/kg masy ciała do trzech razy na dobę. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek lub wątroby konieczne jest dostosowanie dawki. Leku nie wolno stosować u dzieci poniżej 1. roku życia. Najczęstsze działania niepożądane to senność, depresja i niekontrolowane ruchy.