Menu

Terapia celowana

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Nowa szansa dla osób z niedrobnokomórkowym rakiem płuc
  2. Trastuzumab – porównanie substancji czynnych
  3. Sacytuzumab gowitekan – porównanie substancji czynnych
  4. Pralsetynib – porównanie substancji czynnych
  5. Pemigatynib – porównanie substancji czynnych
  6. Kryzotynib – porównanie substancji czynnych
  7. Gemtuzumab ozogamycyny – porównanie substancji czynnych
  8. Erdafitynib – porównanie substancji czynnych
  9. Dakomitynib – porównanie substancji czynnych
  10. Amiwantamab – porównanie substancji czynnych
  11. Adagrazyb – porównanie substancji czynnych
  12. Wismodegib – mechanizm działania
  13. Trastuzumab – mechanizm działania
  14. Tislelizumab – wskazania – na co działa?
  15. Temsyrolimus – wskazania – na co działa?
  16. Tafasytamab – wskazania – na co działa?
  17. Ramucyrumab – mechanizm działania
  18. Pralsetynib – wskazania – na co działa?
  19. Pertuzumab – mechanizm działania
  20. Pegaspargaza – mechanizm działania
  21. Ozymertynib – wskazania – na co działa?
  22. Oksodotreotyd lutetu (177Lu) – wskazania – na co działa?
  23. Oksodotreotyd lutetu (177Lu) – mechanizm działania
  24. Lonkastuksymab tezyryna – mechanizm działania
  • Ilustracja poradnika Nowa szansa dla osób z niedrobnokomórkowym rakiem płuc

    Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła preparat Rybrevant (amivantamab-vmjw) jako pierwsze ukierunkowane leczenie pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca z mutacjami insercyjnymi egzonu 20 receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR).

  • Trastuzumab, lapatynib i pertuzumab to substancje czynne należące do grupy leków ukierunkowanych na HER2, stosowane w leczeniu raka piersi z nadekspresją tego receptora. Chociaż wszystkie mają wspólny cel terapeutyczny, różnią się sposobem działania, zastosowaniami, drogą podania i profilem bezpieczeństwa. W poniższym opisie przedstawiamy szczegółowe porównanie tych trzech leków, aby pomóc zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może zdecydować się na wybór jednej z tych terapii lub ich połączenie. Poznasz podobieństwa i kluczowe różnice w zakresie wskazań, mechanizmu działania, możliwych działań niepożądanych oraz bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów, w tym kobiet w ciąży, osób starszych czy chorych z zaburzeniami pracy serca,…

  • Sacytuzumab gowitekan, enfortumab wedotyny i trastuzumab to nowoczesne leki onkologiczne, które łączy przynależność do grupy przeciwciał monoklonalnych lub ich koniugatów, a także ukierunkowanie na specyficzne cele molekularne obecne w komórkach nowotworowych. Każda z tych substancji ma jednak swoje unikalne zastosowania i odmienny mechanizm działania. Porównanie tych leków pozwala zrozumieć, w jakich sytuacjach terapeutycznych są wykorzystywane, czym różnią się pod względem bezpieczeństwa i jakie mają ograniczenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub w szczególnych grupach, takich jak kobiety w ciąży czy osoby starsze.

  • Pralsetynib, selperkatynib i kryzotynib należą do nowoczesnych leków przeciwnowotworowych, które wykazują skuteczność w leczeniu wybranych typów zaawansowanego raka płuca oraz innych nowotworów. Choć wszystkie są inhibitorami kinaz, różnią się zakresem działania, wskazaniami, a także bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj ich podobieństwa i najważniejsze różnice – od mechanizmu działania po bezpieczeństwo w szczególnych sytuacjach zdrowotnych.

  • Pemigatynib, erdafitynib i futibatynib to nowoczesne leki ukierunkowane na hamowanie działania receptorów czynnika wzrostu fibroblastów (FGFR). Choć należą do tej samej grupy leków i wykazują zbliżony mechanizm działania, ich zastosowanie, bezpieczeństwo oraz szczegóły dotyczące stosowania u różnych grup pacjentów mogą się różnić. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, dowiedz się, kiedy są wykorzystywane i na co zwrócić szczególną uwagę podczas leczenia.

  • Kryzotynib, cerytynib i alektynib to nowoczesne leki przeciwnowotworowe wykorzystywane w terapii niedrobnokomórkowego raka płuca z rearanżacją genu ALK. Choć wszystkie należą do tej samej grupy inhibitorów kinazy ALK i mają zbliżone mechanizmy działania, różnią się zakresem wskazań, sposobem podawania oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj podobieństwa i kluczowe różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego wybiera się określony lek dla konkretnego pacjenta.

  • Gemtuzumab ozogamycyny, inotuzumab ozogamycyny i blinatumomab to innowacyjne leki biologiczne, które znalazły zastosowanie w leczeniu różnych typów ostrych białaczek. Każdy z nich działa nieco inaczej i jest przeznaczony dla innej grupy pacjentów, choć łączy je celowanie w określone komórki nowotworowe. Poznaj ich główne podobieństwa i różnice, dowiedz się, kiedy się je stosuje, jak wpływają na organizm oraz czym się różnią pod względem bezpieczeństwa i możliwych przeciwwskazań.

  • Erdafitynib, afatynib i erlotynib to leki stosowane w terapii różnych nowotworów, należące do nowoczesnych leków celowanych. Choć łączy je podobny mechanizm działania jako inhibitory kinaz białkowych, różnią się one przede wszystkim zastosowaniem, bezpieczeństwem oraz szczegółami dotyczącymi stosowania u pacjentów z różnymi schorzeniami. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i jak mogą być wykorzystywane w leczeniu nowotworów.

  • Dakomitynib, afatynib oraz gefitynib to leki należące do tej samej grupy inhibitorów kinaz tyrozynowych, które są stosowane w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca z określonymi mutacjami w genie EGFR. Mimo że ich mechanizm działania jest zbliżony, różnią się wskazaniami, profilem bezpieczeństwa i sposobem stosowania. Dowiedz się, czym się od siebie różnią i jakie są ich wspólne cechy, aby lepiej zrozumieć dostępne możliwości leczenia w tej grupie nowotworów.

  • W leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca coraz częściej stosuje się nowoczesne leki ukierunkowane na konkretne mutacje w genie EGFR. Do tej grupy należą amiwantamab, afatynib i gefitynib. Choć wszystkie są wykorzystywane u dorosłych pacjentów z mutacjami EGFR, różnią się mechanizmem działania, postacią podania oraz profilem bezpieczeństwa. Sprawdź, czym różnią się te terapie, w jakich sytuacjach są stosowane oraz które rozwiązania mogą być korzystniejsze dla wybranych grup pacjentów.

  • Adagrazyb, sotorasib i kryzotynib to innowacyjne leki stosowane w leczeniu zaawansowanego raka płuca, które działają poprzez blokowanie określonych zmian genetycznych w komórkach nowotworowych. Choć wszystkie należą do grupy nowoczesnych terapii celowanych, różnią się nie tylko mechanizmem działania, ale także wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania i możliwymi przeciwwskazaniami. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo mogą być stosowane.

  • Wismodegib to nowoczesna substancja czynna, która znalazła zastosowanie w leczeniu określonych typów raka skóry. Jego działanie polega na blokowaniu kluczowego szlaku sygnałowego w komórkach nowotworowych, co pozwala zahamować ich rozwój i rozprzestrzenianie się. W opisie wyjaśniamy w przystępny sposób, jak wismodegib działa w organizmie, jak długo utrzymuje się jego efekt oraz jakie informacje na temat bezpieczeństwa i skuteczności przyniosły badania naukowe.

  • Mechanizm działania trastuzumabu opiera się na precyzyjnym blokowaniu sygnałów, które sprzyjają wzrostowi komórek nowotworowych z nadmierną ilością receptora HER2. To właśnie dzięki temu celowanemu działaniu trastuzumab skutecznie spowalnia lub zatrzymuje rozwój niektórych nowotworów piersi oraz żołądka. Poznaj, jak ta innowacyjna substancja czynna działa w organizmie, jak jest wchłaniana i wydalana, a także jakie badania potwierdzają jej skuteczność.

  • Tislelizumab to nowoczesny lek stosowany u dorosłych pacjentów z wybranymi nowotworami, takimi jak niedrobnokomórkowy rak płuca czy rak przełyku. Dzięki swoim unikalnym właściwościom, wspiera układ odpornościowy w walce z chorobą, wydłużając czas przeżycia i poprawiając efekty leczenia. Poznaj szczegółowe wskazania do stosowania tej substancji, różnice w terapii oraz ograniczenia wiekowe.

  • Temsyrolimus to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanych nowotworów u dorosłych. Działa poprzez hamowanie wzrostu komórek nowotworowych, co przekłada się na wydłużenie życia pacjentów z określonymi rodzajami raka. Sprawdź, kiedy temsyrolimus może być zastosowany i jakie są jego główne wskazania u dorosłych oraz czy jest odpowiedni dla dzieci.

  • Tafasytamab to nowoczesne przeciwciało monoklonalne, które wspiera leczenie chłoniaka rozlanego z dużych komórek B u dorosłych pacjentów, u których inne metody terapii okazały się nieskuteczne lub niemożliwe do zastosowania. Stosowany jest w połączeniu z lenalidomidem, a następnie jako samodzielny lek, pomagając osobom, które nie kwalifikują się do przeszczepu komórek macierzystych. Leczenie z użyciem tafasytamabu daje szansę na poprawę jakości życia i wydłużenie przeżycia u chorych z trudną postacią chłoniaka.

  • Ramucyrumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu różnych nowotworów, takich jak rak żołądka, okrężnicy, płuca czy wątroby. Działa w sposób ukierunkowany, hamując rozwój naczyń krwionośnych niezbędnych do wzrostu guza. Poznaj, jak ramucyrumab wpływa na organizm, jak jest rozprowadzany i wydalany, a także jakie wnioski płyną z badań klinicznych i przedklinicznych dotyczących jego działania.

  • Pralsetynib to nowoczesna substancja czynna, która znalazła zastosowanie w leczeniu określonego typu zaawansowanego raka płuca. Dzięki swojemu ukierunkowanemu działaniu pozwala na terapię pacjentów z określonymi zmianami genetycznymi, u których inne metody mogą być niewystarczające. Lek ten przeznaczony jest wyłącznie dla dorosłych i jest stosowany w monoterapii, co oznacza, że można go używać samodzielnie, bez konieczności łączenia z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

  • Pertuzumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu raka piersi z nadekspresją białka HER2. Jego mechanizm działania polega na precyzyjnym blokowaniu sygnałów wzrostu komórek nowotworowych, co skutecznie spowalnia lub zatrzymuje rozwój choroby. Dzięki współdziałaniu z innymi lekami, pertuzumab daje pacjentom szansę na lepsze efekty terapii i wydłużenie życia.

  • Pegaspargaza to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej. Jej mechanizm działania polega na pozbawianiu komórek nowotworowych kluczowego składnika, co hamuje ich wzrost. Pegaspargaza działa inaczej niż typowe leki cytotoksyczne, a jej specyficzny sposób działania oraz losy w organizmie mają istotne znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

  • Ozymertynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu określonego typu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca u dorosłych. Działa poprzez hamowanie sygnałów, które sprzyjają rozwojowi nowotworu, szczególnie wtedy, gdy obecna jest określona mutacja genetyczna. Terapia ta przynosi szansę na skuteczniejsze opanowanie choroby i poprawę jakości życia pacjentów, u których inne metody leczenia okazały się niewystarczające.

  • Oksodotreotyd lutetu (177Lu) to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu określonych nowotworów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego i trzustki. Działa celowanie, wykorzystując promieniowanie, aby niszczyć komórki nowotworowe z minimalnym wpływem na zdrowe tkanki. Terapia ta przynosi szansę na wydłużenie życia i poprawę jego jakości u dorosłych pacjentów z zaawansowanymi, nieoperacyjnymi guzami.

  • Oksodotreotyd lutetu (177Lu) to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu niektórych nowotworów neuroendokrynnych. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu na komórki nowotworowe z ekspresją określonych receptorów, pozwala na celowane niszczenie guza przy minimalnym wpływie na zdrowe tkanki. Poznaj, w jaki sposób oksodotreotyd lutetu działa w organizmie, jak jest wchłaniany, rozprowadzany oraz wydalany, a także jakie badania potwierdzają jego skuteczność i bezpieczeństwo.

  • Lonkastuksymab tezyryna to innowacyjna substancja czynna stosowana w leczeniu określonych typów chłoniaków. Jej działanie opiera się na celowanym ataku na komórki nowotworowe, co pozwala na skuteczniejsze leczenie przy ograniczonym wpływie na zdrowe tkanki. Poznaj, jak dokładnie działa ten lek w organizmie, jak jest wchłaniany, przetwarzany i wydalany oraz jakie badania potwierdzają jego skuteczność i bezpieczeństwo.