Menu

Sorbitol

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Anna Gębska
Anna Gębska
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Mukolina, 50 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  2. Envil kaszel junior, 15 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Envil kaszel junior, 15 mg/5 ml – przedawkowanie leku
  4. Envil kaszel junior, 15 mg/5 ml – skład leku
  5. Envil kaszel junior, 15 mg/5 ml – przeciwwskazania
  6. Macmiror complex, (100 mg + 40000 j.m. – skład leku
  7. Lactulosum Orifarm, 2,5 g/5 ml – skład leku
  8. Lactulosum Orifarm, 2,5 g/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Lactulosum Orifarm, 2,5 g/5 ml – stosowanie u dzieci
  10. Hiconcil, 250 mg/5 ml – skład leku
  11. Hiconcil, 250 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  12. Heminevrin, 300 mg – skład leku
  13. Heminevrin, 300 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Halset, 1,5 mg – przedawkowanie leku
  15. Halset, 1,5 mg – przeciwwskazania
  16. Halset, 1,5 mg – skład leku
  17. Efferalgan, 500 mg – skład leku
  18. Efferalgan, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Depakine, 288,2 mg/5 ml – skład leku
  20. Depakine, 288,2 mg/5 ml – interakcje z lekami i alkoholem
  21. Dentinox N, 15% + 0,34% + 0,32% – wskazania – na co działa?
  22. Dentinox N, 15% + 0,34% + 0,32% – przeciwwskazania
  23. Dentinox N, 15% + 0,34% + 0,32% – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Dentinox N, 15% + 0,34% + 0,32% – działania niepożądane i skutki uboczne
  • Ilustracja poradnika Mukolina, 50 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Mukolina, zawierająca karbocysteinę, nie powinna być stosowana z lekami przeciwkaszlowymi i hamującymi wydzielanie śluzu. Zawiera sorbitol, metylu parahydroksybenzoesan i sód, które mogą wywoływać reakcje u niektórych pacjentów. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Lek Envil kaszel junior może wchodzić w interakcje z antybiotykami, teofiliną i lekami przeciwkaszlowymi. Zawiera substancje pomocnicze, które mogą powodować działania niepożądane u noworodków i osób z nietolerancją fruktozy. Zawiera niewielką ilość alkoholu, co może mieć znaczenie w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu. Przed podaniem leku dziecku lub osobie przyjmującej inne leki, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Przedawkowanie leku Envil kaszel junior może prowadzić do nudności, zmęczenia i nadmiernego wydzielania śluzu. Zalecane dawki to 2,5 ml syropu 2-3 razy na dobę dla dzieci do 5 lat i 5 ml syropu 2-3 razy na dobę dla dzieci od 6 do 12 lat. W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i zastosować leczenie objawowe.

  • Lek Envil kaszel junior zawiera ambroksolu chlorowodorek jako substancję czynną oraz różne substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, kwas benzoesowy, sorbitol, etanol, hydroksyetyloceluloza, glicerol, sacharyna sodowa, aromat Tutti-Frutti i woda oczyszczona. Substancje te pełnią różne funkcje, od stabilizacji po nadanie smaku. Lek jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku do 12 lat i może powodować pewne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości czy problemy żołądkowe.

  • Envil kaszel junior to lek na kaszel u dzieci, który ma pewne przeciwwskazania i wymaga zachowania środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, choroby wrzodowej, zaburzeń czynności nerek i wątroby, osłabionego odruchu kaszlowego oraz astmy oskrzelowej. Ważne jest również unikanie interakcji z innymi lekami oraz monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych.

  • Macmiror Complex to lek stosowany w leczeniu zakażeń pochwy i sromu. Zawiera dwie substancje czynne: nifuratel i nystatynę, które działają przeciwko szerokiemu spektrum mikroorganizmów. Substancje pomocnicze, takie jak xalifin 15, glicerol, sorbitol 70%, glikol propylenowy, karbomer, trietanoloamina i woda oczyszczona, zapewniają stabilność, nawilżenie i odpowiednią konsystencję leku, co zwiększa komfort jego stosowania. Lek może powodować reakcje alergiczne, dlatego ważne jest, aby pacjenci byli świadomi jego składu.

  • Lactulosum Orifarm to lek stosowany w leczeniu przewlekłych zaparć i encefalopatii wątrobowej. Głównym składnikiem jest laktuloza, a substancje pomocnicze to sorbitol, kwas cytrynowy jednowodny, aromat pomarańczowy i woda oczyszczona. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak wzdęcia, bóle brzucha, nudności, biegunka oraz reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i konsultowali się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Lactulosum Orifarm może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak leki zobojętniające kwas solny, doustne leki przeciwzakrzepowe, doperidol i korzeń lukrecji. Może również oddziaływać z substancjami takimi jak sorbitol, fruktoza, galaktoza, laktoza i siarczyny. Lek zawiera niewielką ilość etanolu, która nie powoduje zauważalnych skutków. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

  • Laktuloza może być stosowana u dzieci w leczeniu przewlekłych zaparć, ale wymaga dostosowania dawki i ostrożności. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niedrożność jelit, galaktozemię i nietolerancję laktozy. Alternatywne leki, takie jak makrogole, glicerol i sorbitol, mogą być bezpiecznymi opcjami dla dzieci. Zawsze konsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Hiconcil to antybiotyk zawierający amoksycylinę, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Zawiera również substancje pomocnicze, takie jak aspartam, sodu benzoesan i sorbitol. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i możliwych działań niepożądanych.

  • Hiconcil, zawierający amoksycylinę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak allopurynol, probenecyd, tetracykliny, metotreksat oraz doustne leki przeciwzakrzepowe. Substancje pomocnicze w Hiconcilu, takie jak aspartam, sodu benzoesan i sorbitol, mogą wpływać na jego stosowanie u niektórych pacjentów. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Heminevrin to lek stosowany w leczeniu delirium tremens, ostrych stanów abstynencji poalkoholowej, stanów niepokoju i zaburzeń snu u pacjentów w podeszłym wieku. Głównym składnikiem aktywnym jest klometiazol, a substancje pomocnicze to Miglyol 812, żelatyna, glicerol 85%, Karion 83 70%, tytanu dwutlenek i żelaza tlenek brązowy. Każdy składnik pełni określoną rolę, zapewniając skuteczność i bezpieczeństwo leku.

  • Heminevrin, zawierający klometiazol, może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak cymetydyna, chlorzoksazon, karbamazepina i propranolol. Zawiera sorbitol, który wpływa na biodostępność innych leków. Nie wolno pić alkoholu podczas stosowania Heminevrinu, ponieważ zwiększa to toksyczność klometiazolu.

  • Przedawkowanie leku Halset może prowadzić do podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej, biegunki, nudności i wymiotów. Zalecane dawki to maksymalnie 8 tabletek na dobę dla dorosłych i młodzieży oraz 6 tabletek na dobę dla dzieci powyżej 6 lat. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak płukanie żołądka i podtrzymanie czynności układu oddechowego i krążenia.

  • Przed zastosowaniem leku Halset należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na chlorek cetylopirydyniowy, nietolerancja fruktozy oraz wiek pacjenta. Ważne jest również przestrzeganie środków ostrożności, w tym monitorowanie reakcji uczuleniowych i konsultacja z lekarzem w przypadku ciężkich zakażeń lub wątpliwości dotyczących stosowania leku w okresie ciąży.

  • Artykuł przedstawia szczegółowy opis składu leku Halset, który zawiera cetylopirydyniowy chlorek jako substancję czynną oraz sorbitol, magnezu stearynian, mentol i olejek miętowy jako substancje pomocnicze. Każdy składnik pełni określoną rolę, istotną dla skuteczności i komfortu stosowania leku. Ważne jest, aby pacjenci z nietolerancją fruktozy unikali tego leku ze względu na zawartość sorbitolu.

  • Lek Efferalgan zawiera 500 mg paracetamolu jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze, takie jak kwas cytrynowy bezwodny, sodu wodorowęglan, sodu węglan bezwodny, sorbitol, sodu dokuzynian, powidon, sodu sacharynian i sodu benzoesan. Substancje pomocnicze wspomagają działanie leku i ułatwiają jego przyjmowanie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, aby unikać potencjalnych interakcji i alergii.

  • Efferalgan, zawierający paracetamol, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak inhibitory MAO, salicylamid, leki zwiększające metabolizm wątrobowy, izoniazyd, zydowudyna, NLPZ, doustne leki przeciwzakrzepowe, fenytoina, probenecyd i flukloksacylina. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Efferalganu zwiększa ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sód, sorbitol i benzoesan sodu, które mogą wpływać na jego działanie lub wywoływać reakcje u niektórych pacjentów.

  • Depakine to lek przeciwdrgawkowy zawierający walproinian sodu. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak metylu p-hydroksybenzoesan, propylu p-hydroksybenzoesan, sacharoza, sorbitol, glicerol, etanol, kwas solny stężony lub sodu wodorotlenek oraz woda oczyszczona. Substancje te pełnią różne funkcje, takie jak poprawa smaku, stabilizacja leku czy ułatwienie jego podawania. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i potencjalnych działań niepożądanych, które mogą wystąpić.

  • Depakine (walproinian sodu) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z neuroleptykami, inhibitorami MAO, lekami przeciwdepresyjnymi, benzodiazepinami, fenobarbitalem, prymidonem, fenytoiną, karbamazepiną, lamotryginą, zydowudyną, felbamatem, olanzapiną, rufinamidem, propofolem, nimodypiną, lekami przeciwpadaczkowymi, meflochiną, środkami przeciwzakrzepowymi zależnymi od witaminy K, cymetydyną, erytromycyną, ryfampicyną, inhibitorami proteazy, cholestyraminą, metamizolem i metotreksatem. Może również wchodzić w interakcje z innymi substancjami, takimi jak sorbitol i sacharoza, oraz z alkoholem, co może nasilać działania niepożądane leku.

  • Lek Dentinox N jest żelem stosowanym na dziąsła, który łagodzi dolegliwości związane z bolesnym wyrzynaniem się zębów mlecznych. Stosuje się go 2-3 razy dziennie, smarując niewielką ilość żelu na dziąsła. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, nietolerancję rumianku, lidokainy i fruktozy oraz stosowanie u niemowląt poniżej 3 miesiąca życia. Możliwe działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości skóry i błon śluzowych.

  • Artykuł omawia przeciwwskazania do stosowania leku Dentinox N, który jest żelem do stosowania na dziąsła. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, nietolerancję lidokainy i fruktozy, stosowanie u niemowląt poniżej 3 miesiąca życia oraz u niemowląt poniżej 12 miesiąca życia leczonych środkami wywołującymi methemoglobinemię. Ważne jest unikanie kontaktu leku z oczami oraz skonsultowanie się z lekarzem w przypadku reakcji nadwrażliwości. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leku z innymi środkami miejscowo znieczulającymi.

  • Artykuł omawia interakcje leku Dentinox N z innymi lekami, substancjami oraz alkoholem. Lek nie powinien być stosowany z innymi środkami miejscowo znieczulającymi, a także może powodować podrażnienia z powodu zawartości glikolu propylenowego. Zawiera również sorbitol, co jest istotne dla osób z nietolerancją fruktozy. Lek zawiera małe ilości etanolu, dlatego pacjenci powinni zachować ostrożność w przypadku spożywania alkoholu.

  • Podczas stosowania leku Dentinox N mogą wystąpić różne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości skóry i błon śluzowych, podrażnienie błon śluzowych oraz reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy zaprzestać stosowania leku i skonsultować się z lekarzem. Lek nie powinien być stosowany u niemowląt poniżej 3 miesiąca życia oraz u niemowląt poniżej 12 miesiąca życia, jednocześnie leczonych środkami wywołującymi methemoglobinemię.