Menu

Receptor EGFR

Lista powiązanych wpisów:
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Wandetanib – porównanie substancji czynnych
  2. Lapatynib – porównanie substancji czynnych
  3. Wandetanib – mechanizm działania
  4. Panitumumab – przeciwwskazania
  5. Neratynib
  6. Irynotekan – wskazania – na co działa?
  7. Cetuksymab – przeciwwskazania
  8. Cetuksymab – mechanizm działania
  9. Amiwantamab
  10. Amiwantamab – wskazania – na co działa?
  11. Amiwantamab – przeciwwskazania
  12. Erlotynib – wskazania – na co działa?
  13. Erlotynib – przeciwwskazania
  14. Irinotecan Eugia, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  15. Erlotinib Krka, 100 mg – dawkowanie leku
  16. Irinotecan SUN, 1,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  17. Gefitinib Krka, 250 mg – profil bezpieczenstwa
  18. Gefitinib Krka, 250 mg – przedawkowanie leku
  19. Gefitinib Glenmark – stosowanie w ciąży
  20. Gefitynib
  21. Ozymertynib
  22. Erlotynib
  23. Bewacyzumab
  24. Cetuksymab
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Wandetanib – porównanie substancji czynnych

    Wandetanib, afatynib i erlotynib to leki z grupy inhibitorów kinaz tyrozynowych, stosowane w leczeniu różnych nowotworów. Choć działają na podobne szlaki w komórkach nowotworowych, różnią się pod względem wskazań do stosowania, mechanizmu działania oraz bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów. Ich właściwości i profil bezpieczeństwa zależą także od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Porównanie tych trzech substancji pozwala lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach są wykorzystywane oraz jakie mogą mieć działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Lapatynib – porównanie substancji czynnych

    Lapatynib, afatynib i neratynib to nowoczesne leki stosowane w leczeniu nowotworów, zwłaszcza w zaawansowanych stadiach raka piersi oraz płuc. Mimo że należą do tej samej grupy inhibitorów kinaz tyrozynowych, różnią się zastosowaniem, mechanizmem działania i bezpieczeństwem stosowania. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i u jakich pacjentów mogą być wykorzystywane oraz na jakie skutki uboczne należy zwrócić szczególną uwagę.

  • Ilustracja poradnika Wandetanib – mechanizm działania

    Mechanizm działania wandetanibu opiera się na blokowaniu kluczowych szlaków sygnałowych, które sprzyjają rozwojowi i wzrostowi nowotworów. Substancja ta celuje w specyficzne receptory i enzymy, dzięki czemu hamuje procesy prowadzące do tworzenia nowych naczyń krwionośnych w guzie oraz rozrost komórek nowotworowych. Poznanie, jak działa wandetanib w organizmie, pomaga zrozumieć, dlaczego jest on skuteczny w leczeniu niektórych nowotworów tarczycy i jak długo utrzymuje się jego efekt terapeutyczny.

  • Ilustracja poradnika Panitumumab – przeciwwskazania

    Panitumumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego. Jego działanie polega na blokowaniu sygnałów, które pobudzają komórki nowotworowe do wzrostu. Mimo skuteczności, nie każdy pacjent może go bezpiecznie stosować. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje, w których leczenie panitumumabem wymaga szczególnej ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Neratynib

    Neratynib to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z określoną postacią raka piersi. Lek ten działa poprzez blokowanie receptorów odpowiedzialnych za rozwój komórek nowotworowych, co może zmniejszyć ryzyko nawrotu choroby. Neratynib dostępny jest w postaci tabletek powlekanych i jest przeznaczony do stosowania pod ścisłą kontrolą lekarza.

  • Ilustracja poradnika Irynotekan – wskazania – na co działa?

    Irynotekan to nowoczesna substancja czynna o działaniu przeciwnowotworowym, stosowana głównie u dorosłych pacjentów z zaawansowanymi nowotworami jelita grubego oraz, w specjalnej postaci, także w leczeniu raka trzustki. W zależności od zastosowanej postaci leku oraz skojarzenia z innymi substancjami, irynotekan wykazuje szerokie możliwości terapeutyczne, istotnie wpływając na przebieg leczenia i szanse pacjentów na wydłużenie życia. Poznaj, w jakich sytuacjach irynotekan jest stosowany i jak różnią się wskazania w zależności od postaci preparatu.

  • Ilustracja poradnika Cetuksymab – przeciwwskazania

    Cetuksymab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów, takich jak rak jelita grubego czy rak głowy i szyi. Choć jest skuteczny, nie każdy pacjent może z niego skorzystać – istnieją sytuacje, w których jego podanie jest wykluczone lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz zasady bezpieczeństwa związane ze stosowaniem cetuksymabu, by zrozumieć, kiedy terapia tym lekiem jest możliwa, a kiedy powinna zostać przerwana.

  • Ilustracja poradnika Cetuksymab – mechanizm działania

    Cetuksymab to przeciwciało monoklonalne, które precyzyjnie blokuje receptory EGFR na powierzchni komórek nowotworowych. Dzięki temu hamuje wzrost i rozprzestrzenianie się nowotworów, szczególnie w raku jelita grubego oraz nowotworach głowy i szyi. Poznaj, jak ten lek działa w organizmie i dlaczego jest tak ważny w terapii nowotworowej.

  • Ilustracja poradnika Amiwantamab

    Amiwantamab to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca. Dzięki swojemu działaniu skierowanemu na określone mutacje w komórkach nowotworowych, amiwantamab stanowi ważną opcję terapeutyczną dla wybranych pacjentów. Poznaj najważniejsze informacje o tym leku, jego postaciach, wskazaniach i bezpieczeństwie stosowania.

  • Ilustracja poradnika Amiwantamab – wskazania – na co działa?

    Amiwantamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) u dorosłych. Działa precyzyjnie na określone zmiany genetyczne w komórkach nowotworowych, a jego skuteczność potwierdzają wyniki licznych badań klinicznych. Terapia amiwantamabem może być stosowana zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami, oferując nowe możliwości leczenia dla pacjentów z określonymi typami mutacji genów EGFR.

  • Ilustracja poradnika Amiwantamab – przeciwwskazania

    Amiwantamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu określonych postaci niedrobnokomórkowego raka płuca. Choć lek ten daje szansę na poprawę skuteczności terapii, jego stosowanie nie zawsze jest możliwe. Istnieją sytuacje, w których amiwantamab jest przeciwwskazany lub wymaga szczególnej ostrożności, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Poznaj, kiedy nie należy stosować tej substancji oraz w jakich przypadkach jej podanie wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib – wskazania – na co działa?

    Erlotynib to lek przeciwnowotworowy, który pomaga hamować rozwój komórek raka, szczególnie w niedrobnokomórkowym raku płuca i raku trzustki z przerzutami. Działa poprzez blokowanie specyficznego białka, które jest często aktywne w komórkach nowotworowych, co prowadzi do zatrzymania ich wzrostu i śmierci. Lek ten jest stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i w przypadku niepowodzenia wcześniejszego leczenia. Erlotynib wymaga potwierdzenia obecności mutacji w genie EGFR, co wpływa na skuteczność leczenia. Jego stosowanie może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, takich jak biegunka, wysypka skórna czy zaburzenia wątroby, dlatego ważne jest odpowiednie monitorowanie pacjenta podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib – przeciwwskazania

    Erlotynib to lek przeciwnowotworowy, który należy do grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej. Jest stosowany przede wszystkim w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki. Lek działa na poziomie komórkowym, hamując rozwój komórek nowotworowych poprzez blokowanie sygnałów niezbędnych do ich wzrostu. Mimo skuteczności, erlotynib nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów – istnieją określone przeciwwskazania i sytuacje, w których stosowanie tego leku wymaga szczególnej ostrożności. Warto poznać te ograniczenia, aby bezpiecznie i efektywnie korzystać z terapii erlotynibem.

  • Ilustracja poradnika Irinotecan Eugia, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Irinotecan Eugia jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami. Wskazania obejmują leczenie w skojarzeniu z 5-fluorouracylem, kwasem folinowym, cetuksymabem i bewacyzumabem. Dawkowanie zależy od schematu leczenia i wynosi 350 mg/m² pc. w monoterapii oraz 180 mg/m² pc. w terapii skojarzonej. Przeciwwskazania obejmują przewlekłą chorobę zapalną jelit, nadwrażliwość, karmienie piersią, wysokie stężenie bilirubiny, ciężką niewydolność szpiku kostnego, zły stan ogólny oraz stosowanie ziela dziurawca. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, neutropenia, nudności, wymioty oraz ostry zespół cholinergiczny.

  • Ilustracja poradnika Erlotinib Krka, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Erlotinib Krka stosuje się w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (150 mg na dobę) i raka trzustki z przerzutami (100 mg na dobę). Tabletki należy przyjmować co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub co najmniej dwie godziny po posiłku. W razie konieczności dawkę można modyfikować stopniowo o 50 mg. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz palacze tytoniu powinni być leczeni z ostrożnością.

  • Ilustracja poradnika Irinotecan SUN, 1,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Irinotecan SUN jest stosowany w leczeniu zaawansowanego i przerzutowego raka jelita grubego oraz odbytnicy. Może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, neutropenia, nudności i wymioty oraz ostry zespół cholinergiczny. Przeciwwskazania obejmują przewlekłe choroby zapalne jelit, nadwrażliwość na substancję czynną, karmienie piersią, wysokie stężenie bilirubiny we krwi, ciężkie zaburzenia czynności szpiku kostnego oraz stan sprawności >2 wg klasyfikacji WHO.

  • Ilustracja poradnika Gefitinib Krka, 250 mg – profil bezpieczenstwa

    Gefitinib Krka jest lekiem stosowanym w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuc. Kobiety karmiące piersią nie powinny stosować tego leku. Podczas leczenia mogą wystąpić objawy takie jak osłabienie, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być monitorowani podczas stosowania gefitynibu.

  • Ilustracja poradnika Gefitinib Krka, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Gefitinib Krka może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak biegunka, wysypki skórne, wymioty, nudności oraz osłabienie. Dawki uznawane za przedawkowanie to 1000 mg na dobę oraz 1500-3500 mg tygodniowo. W przypadku zażycia dawki większej niż zalecana, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Leczenie przedawkowania jest objawowe, szczególnie w przypadku ciężkiej biegunki.

  • Ilustracja poradnika Gefitinib Glenmark – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Gefitinib Glenmark u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka. Alternatywne leki, takie jak Trastuzumab, Bevacizumab i Imatinib, mogą być rozważane w niektórych przypadkach, ale wymagają ścisłej kontroli lekarskiej. Decyzja o wyborze leku powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem ryzyka i korzyści dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Gefitynib

    Gefitynib to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu określonych przypadków niedrobnokomórkowego raka płuca. Działa selektywnie na komórki nowotworowe, hamując ich wzrost i rozprzestrzenianie się, szczególnie u pacjentów z określonymi zmianami genetycznymi. Jest dostępny w wygodnej postaci tabletek i stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza, a jego bezpieczeństwo i skuteczność zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Ozymertynib

    Ozymertynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu określonego typu zaawansowanego raka płuca. Wyróżnia się wysoką skutecznością u pacjentów z mutacją T790M w genie EGFR. Terapia ozymertynibem daje szansę na dłuższe życie i poprawę jakości codziennego funkcjonowania, a jej bezpieczeństwo i działania niepożądane są dobrze poznane.

  • Ilustracja poradnika Erlotynib

    Erlotynib to lek stosowany przede wszystkim w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca oraz raka trzustki z przerzutami. Działa poprzez blokowanie receptorów na powierzchni komórek nowotworowych, co hamuje ich wzrost i namnażanie. Jest dostępny w formie tabletek powlekanych o różnych dawkach, które przyjmuje się doustnie. Choć skuteczny, erlotynib może powodować działania niepożądane, takie jak wysypka czy biegunka, a jego stosowanie wymaga uwagi ze względu na możliwe interakcje z innymi lekami i wpływ na stan zdrowia pacjenta, zwłaszcza u osób palących tytoń. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest sprawdzenie obecności mutacji EGFR, które decydują o efektywności terapii.

  • Ilustracja poradnika Bewacyzumab

    Bewacyzumab to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu różnych rodzajów nowotworów. Dzięki swojemu działaniu hamuje wzrost naczyń krwionośnych odżywiających guza, co spowalnia rozwój choroby. Jest podawany w formie wlewu dożylnego i stosowany zawsze w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Dowiedz się, w jakich postaciach występuje, jakie są główne wskazania do jego stosowania, najważniejsze przeciwwskazania oraz jak wygląda profil bezpieczeństwa tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Cetuksymab

    Cetuksymab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu wybranych nowotworów, takich jak rak jelita grubego z przerzutami oraz rak płaskonabłonkowy głowy i szyi. Działa poprzez blokowanie receptorów odpowiedzialnych za wzrost komórek nowotworowych, co pozwala zahamować ich rozwój i rozprzestrzenianie się. Lek podawany jest w postaci dożylnej infuzji, zwykle w połączeniu z innymi metodami leczenia onkologicznego.