Menu

Przetoka

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
  1. Co powinieneś wiedzieć o nietrzymaniu moczu?
  2. Jak leczyć zapalenie uchyłków jelita grubego?
  3. Jak wygląda leczenie choroby Crohna?
  4. Jak zrobić kisiel z siemienia lnianego na jelita?
  5. Dowiedz się więcej o stomii. Jakie są jej rodzaje?
  6. Opatrunki hydrożelowe na rany
  7. Streptodornaza – porównanie substancji czynnych
  8. Joheksol – porównanie substancji czynnych
  9. Fluoresceina – porównanie substancji czynnych
  10. Dimeglumina – porównanie substancji czynnych
  11. Tiwozanib – przeciwwskazania
  12. Temoporfin – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Szczepionka przeciw gruźlicy (BCG) liofilizowana -przedawkowanie substancji
  14. Sunitynib – przeciwwskazania
  15. Streptokinaza – wskazania – na co działa?
  16. Streptokinaza – dawkowanie leku
  17. Streptokinaza – mechanizm działania
  18. Streptodornaza – wskazania – na co działa?
  19. Somatostatyna – dawkowanie leku
  20. Somatostatyna – wskazania – na co działa?
  21. Somatostatyna – profil bezpieczeństwa
  22. Ramucyrumab – profil bezpieczeństwa
  23. Ramucyrumab – przeciwwskazania
  24. Loperamid – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Jakie są rodzaje nietrzymania moczu?

    Nietrzymanie moczu to problem, który dotyka obie płci i może wystąpić w każdym wieku. Nietrzymanie moczu może wydawać się wąskim tematem, jednak tak naprawdę u jego podstaw leżą rozmaite problemy. W poniższym artykule omówimy, co to jest nietrzymanie moczu i jakie są jego rodzaje.

  • Uchyłki jelita grubego są dość powszechnym schorzeniem, którego jednak większość pacjentów nie jest nawet świadoma. W jego przypadku powinno stosować się produkty o wysokiej zawartości błonnika pokarmowego. Jakie leki stosuje się w przypadku uchyłków jelita grubego? Jak długo trwa zapalenie uchyłków? Czy jest groźne?

  • Choroba Leśniowskiego-Crohna jest zapaleniem różnych odcinków przewodu pokarmowego. Przechodzi z okresami zaostrzeń i remisji. Jest o tyle kłopotliwa, że nie znamy bezpośredniej przyczyny występowania dolegliwości. Na szczęście medycyna się rozwija i obecnie mamy dużo nowych możliwości terapii nowoczesnymi lekami.

  • Uchyłki jelita grubego są mało znanym schorzeniem (co nie znaczy, że rzadkim), o którym większość pacjentów nie ma pojęcia. Tymczasem wymaga ono stosowanie odpowiedniej diety bogatoresztkowej, która zawiera dużo produktów z wysoką zawartością błonnika pokarmowego. Jednym z ważniejszych produktów stosowanych w tym schorzeniu jest siemię lniane. Jakie jest jego działanie? Czy jest nieodzowne w przypadku uchyłków jelita grubego?

  • W naszym kraju ze stomią żyje około 40 tysięcy pacjentów. Dotyczy to zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Taka osoba musi być na stałe zaopatrzona w worki stomijne i być pod stałą opieką lekarza chirurga oraz pielęgniarki. Niekiedy konieczne jest również wsparcie ze strony psychologa. Dla większości pacjentów założenie stomii jest przeżyciem bardzo krępującym i musi wymagać odpowiedniego przystosowania się do nowej rzeczywistości i bardzo istotnych zmian w codziennym funkcjonowaniu. W adaptacji do nowej sytuacji życiowej przydatne mogą być doświadczenia innych pacjentów ze stomią i kontakt z Polskim Towarzystwem Stomijnym Pol-ilko lub fundacją STOMAlife.

  • Opatrunki hydrożelowe to galaretowate plastry zawierające nawet ponad 90% wody. Dzięki swojej specyficznej budowie można je wykorzystywać zarówno w przypadku ran sączących, jak i suchych. W związku z tym zastosowanie znajdą m.in. w przypadku obrzęków, stłuczeń, oparzeń,  owrzodzeń, otarć czy odparzeń. Jakimi właściwościami charakteryzują się hydrożele? Czy są lepsze od tradycyjnych opatrunków? Czy zawsze można je stosować?

  • Streptodornaza, dornaza alfa i streptokinaza należą do enzymów stosowanych w leczeniu różnych schorzeń związanych z obecnością martwych komórek, ropy czy zakrzepów. Każda z tych substancji ma swoje unikalne właściwości, mechanizmy działania oraz zalecenia dotyczące stosowania. W niniejszym opisie porównano ich zastosowanie, sposób działania, bezpieczeństwo oraz przeciwwskazania, co ułatwi zrozumienie, kiedy i dla kogo są one przeznaczone.

  • Joheksol oraz amidotryzoinian megluminy i sodu to popularne środki kontrastowe stosowane w diagnostyce obrazowej. Oba mają zdolność poprawiania jakości badań radiologicznych, jednak różnią się zakresem zastosowań, drogą podania oraz bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć ich zalety, ograniczenia oraz sytuacje, w których wybór jednej z nich jest bardziej korzystny.

  • Fluoresceina oraz amidotryzoinian megluminy i sodu to substancje czynne wykorzystywane w diagnostyce obrazowej, ale mają różne zastosowania i sposób działania. Porównując je, można zauważyć zarówno podobieństwa, jak i istotne różnice dotyczące wskazań, bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów czy możliwych przeciwwskazań. Poznaj, czym różnią się te środki i kiedy lekarz decyduje o ich wyborze.

  • Dimeglumina, amidotryzoinian megluminy i gadopentetanian dimegluminy należą do grupy środków kontrastowych, które wspomagają nowoczesną diagnostykę obrazową. Choć wszystkie są wykorzystywane w celu uzyskania wyraźniejszych obrazów narządów i tkanek, różnią się zastosowaniem, sposobem podania oraz bezpieczeństwem stosowania u różnych grup pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice tych substancji czynnych, aby lepiej zrozumieć ich rolę w badaniach radiologicznych i rezonansie magnetycznym.

  • Tiwozanib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego. Pomimo skuteczności w terapii onkologicznej, jego stosowanie nie zawsze jest możliwe. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, sytuacje wymagające szczególnej ostrożności oraz okoliczności, w których leczenie tiwozanibem powinno być dokładnie ocenione przez lekarza.

  • Temoporfin to substancja czynna stosowana w terapii fotodynamicznej, która może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Najczęściej dotyczą one skóry, układu pokarmowego oraz miejsca podania leku, a ich nasilenie i rodzaj mogą zależeć od indywidualnych cech pacjenta oraz przebiegu leczenia. Warto poznać możliwe objawy uboczne, aby odpowiednio zadbać o bezpieczeństwo podczas terapii.

  • Szczepionka BCG jest szeroko stosowana w profilaktyce gruźlicy i podawana najczęściej śródskórnie. Przedawkowanie tej szczepionki może prowadzić do poważniejszych reakcji ze strony organizmu, szczególnie w obrębie węzłów chłonnych. Objawy oraz postępowanie różnią się w zależności od skali przekroczenia dawki i wieku osoby zaszczepionej.

  • Sunitynib to nowoczesny lek przeciwnowotworowy stosowany u dorosłych z zaawansowanymi nowotworami, takimi jak rak nerki, nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego czy wybrane nowotwory trzustki. Chociaż lek ten może przynieść znaczną poprawę stanu zdrowia, nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności podczas terapii sunitynibem, aby zrozumieć, kiedy jego stosowanie jest niewskazane lub wymaga indywidualnej oceny przez lekarza.

  • Streptokinaza to substancja, która pomaga rozpuszczać zakrzepy i ułatwia usuwanie ropnych wydzielin. Stosowana miejscowo, często w połączeniu ze streptodornazą, wspiera leczenie różnych stanów zapalnych oraz trudno gojących się ran, zarówno w obrębie jamy ustnej, jak i okolic odbytu czy narządów miednicy mniejszej. Dzięki temu znajduje zastosowanie w terapii wielu dolegliwości u dorosłych, zwłaszcza tam, gdzie konieczne jest upłynnienie skrzepów lub ropnych wydzielin.

  • Streptokinaza, stosowana miejscowo w połączeniu ze streptodornazą, jest wykorzystywana w leczeniu stanów zapalnych, ropnych i zakrzepowych, zarówno w okolicach odbytu, jak i w jamie ustnej. Różne postacie leku i drogi podania sprawiają, że schematy dawkowania są dostosowane do rodzaju schorzenia oraz wieku pacjenta. Dzięki elastycznym opcjom dawkowania można skutecznie dobrać terapię do indywidualnych potrzeb.

  • Streptokinaza to substancja czynna, która pomaga rozpuszczać zakrzepy i martwe komórki w miejscach stanów zapalnych lub zakażeń. Działa miejscowo, umożliwiając szybsze gojenie się ran i lepsze dotarcie leków do chorych tkanek. Poznaj jej mechanizm działania oraz to, jak organizm radzi sobie z jej obecnością.

  • Streptodornaza, często stosowana w połączeniu ze streptokinazą, pomaga rozpuszczać ropne i martwicze masy w tkankach, ułatwiając proces gojenia. Substancja ta wykorzystywana jest miejscowo, głównie w leczeniu zapaleń, ropni oraz powikłań po zabiegach chirurgicznych. Dzięki swoim właściwościom jest ceniona w terapii dolegliwości zarówno w obrębie jamy ustnej, jak i narządów miednicy mniejszej.

  • Somatostatyna to substancja stosowana głównie w szpitalach do leczenia ostrych stanów, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego czy przetoki. Jej dawkowanie wymaga precyzji i jest ściśle uzależnione od wagi pacjenta, stanu zdrowia oraz funkcji nerek. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące schematów dawkowania, zalecanych modyfikacji w szczególnych przypadkach oraz praktyczne podsumowanie w formie tabeli.

  • Somatostatyna to hormon wykorzystywany w leczeniu poważnych stanów związanych z przewodem pokarmowym. Dzięki swojemu działaniu na różne procesy w organizmie, jest stosowana głównie w szpitalach, szczególnie u dorosłych pacjentów z krwawieniami z przewodu pokarmowego, przetokami czy zaburzeniami związanymi z guzami endokrynnymi. Poznaj jej zastosowania i dowiedz się, w jakich przypadkach może być używana.

  • Somatostatyna to substancja stosowana wyłącznie w warunkach szpitalnych, która wykazuje szerokie działanie na organizm, zwłaszcza na układ pokarmowy i hormonalny. Jej bezpieczeństwo zależy od stanu zdrowia pacjenta, szczególnie czynności nerek i serca. Stosowanie somatostatyny wymaga ścisłej kontroli medycznej oraz indywidualnego podejścia w wybranych grupach pacjentów, takich jak osoby starsze czy pacjenci z zaburzeniami nerek.

  • Ramucyrumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu wybranych nowotworów, podawana wyłącznie dożylnie. Jej profil bezpieczeństwa jest dobrze udokumentowany, jednak wymaga szczególnej ostrożności u niektórych pacjentów. Sprawdź, jakie środki ostrożności należy zachować podczas terapii ramucyrumabem, jakie grupy pacjentów wymagają szczególnej uwagi i na co warto zwrócić uwagę podczas leczenia.

  • Ramucyrumab to nowoczesny lek przeciwnowotworowy, stosowany u dorosłych w leczeniu różnych zaawansowanych nowotworów, takich jak rak żołądka, okrężnicy, płuca czy wątroby. Jego działanie polega na hamowaniu rozwoju naczyń krwionośnych odżywiających guzy, co może zahamować postęp choroby. Jednak nie każdy pacjent może z niego skorzystać – w pewnych przypadkach jego podanie jest całkowicie wykluczone, w innych wymaga dużej ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka. Sprawdź, w jakich sytuacjach ramucyrumab nie powinien być stosowany i kiedy konieczna jest szczególna ostrożność.

  • Loperamid to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu biegunek o różnym podłożu. Dzięki szerokiej gamie dostępnych postaci, takich jak tabletki, kapsułki czy tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, możliwe jest dobranie odpowiedniego schematu dawkowania zarówno dla dorosłych, jak i dzieci powyżej określonego wieku. Bezpieczne i skuteczne stosowanie loperamidu wymaga jednak przestrzegania określonych dawek, które mogą się różnić w zależności od wieku pacjenta, masy ciała, a także obecności innych schorzeń. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania loperamidu w zależności od postaci leku, drogi podania oraz grupy pacjentów.