Menu

Poliomyelitis

Produkty powiązane z poliomyelitis
Bexsero, zawiesina do wstrzyknięć
Bexsero, zawiesina do wstrzyknięć
Cervarix, zawiesina do wstrzykiwań, 20+20 µg
Cervarix, zawiesina do wstrzykiwań, 20+20 µg
FSME-Immun Junior, zawiesina do wstrzykiwań, 0,25 ml
FSME-Immun Junior, zawiesina do wstrzykiwań, 0,25 ml
FSME-Immun, zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml
FSME-Immun, zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml
Gardasil 9, zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml
Gardasil 9, zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml
Hexacima, zawiesina do wstrzyknięć
Hexacima, zawiesina do wstrzyknięć
Infanrix hexa, iniekcje
Infanrix hexa, iniekcje
Prevenar 13, zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml
Prevenar 13, zawiesina do wstrzykiwań, 0,5 ml
Varilrix, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Varilrix, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
VaxigripTetra, zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 1 dawka
VaxigripTetra, zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 1 dawka
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Ile wkłuć w szczepieniach dla dzieci? 5w1 czy 6w1 – praktyczny poradnik
  2. Adiuwanty, formaldehyd i metale ciężkie w szczepionkach – fakty
  3. Wirus poliomyelitis inaktywowany – porównanie substancji czynnych
  4. Wirus kleszczowego zapalenia mózgu, inaktywowany – porównanie substancji czynnych
  5. Salmonella typhi (inaktywowana) – porównanie substancji czynnych
  6. Wirus poliomyelitis inaktywowany – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Wirus poliomyelitis inaktywowany – dawkowanie leku
  8. Wirus poliomyelitis inaktywowany -przedawkowanie substancji
  9. Wirus poliomyelitis inaktywowany – mechanizm działania
  10. Wirus poliomyelitis inaktywowany – stosowanie w ciąży
  11. Wirus poliomyelitis inaktywowany – stosowanie u dzieci
  12. Wirus poliomyelitis inaktywowany – stosowanie u kierowców
  13. Wirus poliomyelitis inaktywowany
  14. Wirus poliomyelitis inaktywowany – wskazania – na co działa?
  15. Wirus poliomyelitis inaktywowany – przeciwwskazania
  16. Dexamethasone Zentiva, 4 mg – przeciwwskazania
  17. Dexamethasone Zentiva, 1 mg – przeciwwskazania
  18. Sanergy Heavy, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  19. Pankaine Spinal Heavy, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  20. Pankaine Spinal Heavy, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Medoxa, 30 mg – przeciwwskazania
  22. Medoxa, 25 mg – przeciwwskazania
  23. Bupivacaini Noridem, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci
  24. Bupivacaini Noridem, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Szczepienia dodatkowe dla dzieci – korzyści, kalendarz i wybór 5w1/6w1
    Zdrowie dziecka, Dziecko

    Każdy rodzic pragnie chronić swoje dziecko przed światem pełnym ukrytych zagrożeń. Choć obowiązkowe szczepienia są fundamentem tej ochrony, coraz więcej rodziców zadaje sobie pytanie: czy warto rozważyć szczepienia dodatkowe dla dzieci? W naszym artykule zagłębiamy się w temat dodatkowych szczepień dla dzieci, które mogą dać Twojemu dziecku jeszcze większe bezpieczeństwo. Odkrywamy, jakie dodatkowe szczepienia dla dzieci warto rozważyć, dlaczego mogą być kluczowe dla zdrowia Twojego dziecka, i jak mogą ochronić przed chorobami, o których istnieniu nawet nie myślisz na co dzień.

  • Ilustracja poradnika Co jest w szczepionkach: adiuwanty, formaldehyd i metale ciężkie
    Szczepionki, Na receptę

    Substancje pomocnicze zawarte w szczepionkach bywają źródłem niepokoju, gdyż niekiedy łączy się je z potencjalnymi działaniami niepożądanymi. Jakie substancje pomocnicze najczęściej wykorzystuje się przy produkcji szczepionek i czy faktycznie mogą one nam zaszkodzić? Dowiedz się, co jest w szczepionkach, czy adiuwanty są bezpieczne i dlaczego formaldehyd w szczepionkach nie stanowi zagrożenia.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany – porównanie substancji czynnych

    Porównanie szczepionek opartych o wirusy inaktywowane pozwala zrozumieć, jak różnią się one między sobą pod względem zastosowania i bezpieczeństwa. Szczepionka z inaktywowanym wirusem poliomyelitis jest kluczowa w profilaktyce polio, podczas gdy preparaty z inaktywowanym wirusem zapalenia wątroby typu A i kleszczowego zapalenia mózgu chronią przed innymi poważnymi chorobami zakaźnymi. Każda z tych szczepionek ma własne wskazania, grupy docelowe i zasady podawania, które warto poznać, aby świadomie zadbać o zdrowie swoje i najbliższych.

  • Ilustracja poradnika Wirus kleszczowego zapalenia mózgu, inaktywowany – porównanie substancji czynnych

    Jak wybrać odpowiednią szczepionkę dla siebie lub dziecka? W tej analizie porównujemy szczepionki przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A oraz polio. Sprawdzamy, jakie są ich główne cechy, w jakich sytuacjach są zalecane i jak różnią się pod względem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice, które mogą mieć znaczenie dla Twojego zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Salmonella typhi (inaktywowana) – porównanie substancji czynnych

    Szczepionki inaktywowane, takie jak Salmonella typhi, wirus kleszczowego zapalenia mózgu i wirus poliomyelitis, odgrywają kluczową rolę w profilaktyce groźnych chorób zakaźnych. Mimo że wszystkie należą do grupy szczepionek inaktywowanych, różnią się wskazaniami, grupami pacjentów, dla których są przeznaczone, oraz szczegółami bezpieczeństwa. Sprawdź, czym się różnią i jakie mają wspólne cechy, jeśli chodzi o zastosowanie, mechanizm działania i zalecenia dotyczące szczególnych grup pacjentów.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wirus poliomyelitis inaktywowany, wykorzystywany w szczepionkach przeciw polio, jest jednym z najważniejszych narzędzi w zapobieganiu tej groźnej chorobie. Choć szczepionka jest dobrze tolerowana przez większość pacjentów, mogą pojawić się pewne działania niepożądane, które najczęściej są łagodne i przemijające. Zdarza się jednak, że u niektórych osób występują reakcje wymagające większej uwagi. Poznaj najczęstsze i rzadsze działania niepożądane związane ze szczepieniem, a także dowiedz się, jak postępować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany – dawkowanie leku

    Szczepionka zawierająca inaktywowany wirus poliomyelitis jest stosowana w celu ochrony przed chorobą Heinego-Medina. Schemat dawkowania różni się w zależności od wieku oraz historii szczepień pacjenta. Zarówno dzieci, jak i dorośli otrzymują szczepionkę w formie zastrzyku, a jej stosowanie opiera się na aktualnych zaleceniach krajowych i Światowej Organizacji Zdrowia. Warto poznać zasady podawania szczepionki, aby zapewnić sobie i swoim bliskim skuteczną ochronę przed poliomyelitis.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany -przedawkowanie substancji

    Wirus poliomyelitis inaktywowany to składnik szczepionki przeciwko polio, który chroni przed groźną chorobą zakaźną. Przedawkowanie tej szczepionki nie jest zjawiskiem odnotowywanym w praktyce medycznej, co potwierdzają dane źródłowe. Dzięki temu stosowanie szczepionki jest bezpieczne, a jej podanie odbywa się zawsze pod kontrolą personelu medycznego.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany – mechanizm działania

    Wirus poliomyelitis inaktywowany to substancja czynna stosowana w szczepionkach przeciwko polio, której zadaniem jest pobudzenie układu odpornościowego do obrony przed groźnym wirusem. Dzięki zastosowaniu inaktywowanego wirusa, szczepionka jest bezpieczna i nie wywołuje choroby, a jednocześnie skutecznie chroni przed zachorowaniem. Poznaj, jak działa ta szczepionka, jak długo utrzymuje się odporność i jakie badania potwierdzają jej bezpieczeństwo.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany – stosowanie w ciąży

    Stosowanie szczepionek w ciąży i podczas karmienia piersią budzi wiele pytań i wątpliwości. Inaktywowany wirus poliomyelitis to składnik szczepionki chroniącej przed groźną chorobą zakaźną. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa jego stosowania w tych szczególnych okresach życia kobiety.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany – stosowanie u dzieci

    Szczepionka przeciwko poliomyelitis inaktywowana odgrywa kluczową rolę w ochronie dzieci przed groźną chorobą zakaźną, jaką jest polio. Stosowanie jej u pacjentów pediatrycznych wymaga jednak szczególnej uwagi, zarówno pod kątem dawkowania, jak i potencjalnych przeciwwskazań czy środków ostrożności. Dowiedz się, jakie są zasady bezpiecznego stosowania tej szczepionki u dzieci, w jakim wieku można ją podawać oraz na co zwrócić uwagę, aby szczepienie przebiegło bezpiecznie.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany – stosowanie u kierowców

    Niektóre leki i szczepionki mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie, w tym na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku szczepionki zawierającej inaktywowany wirus poliomyelitis, warto wiedzieć, jak wygląda jej wpływ na te czynności oraz czy istnieją szczególne zalecenia dotyczące ostrożności po szczepieniu.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany

    Wirus poliomyelitis inaktywowany to substancja czynna wykorzystywana w szczepionkach, których celem jest skuteczna ochrona przed chorobą Heinego-Medina, czyli polio. Szczepionka zawiera inaktywowane (zabite) wirusy trzech typów poliomyelitis, co pozwala wywołać odpowiedź immunologiczną bez ryzyka zachorowania. Stosowana jest u niemowląt, dzieci, młodzieży oraz dorosłych, zarówno w ramach szczepień podstawowych, jak i przypominających.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany – wskazania – na co działa?

    Wirus poliomyelitis inaktywowany to substancja czynna stosowana w szczepionkach, które chronią przed chorobą Heinego-Medina, znaną także jako polio. Szczepionka ta przeznaczona jest zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, i ma na celu skuteczne zapobieganie tej poważnej chorobie zakaźnej, wywoływanej przez wirusy polio. Zastosowanie szczepionki opiera się na wieloletnich badaniach i zapewnia długotrwałą ochronę przed zakażeniem.

  • Ilustracja poradnika Wirus poliomyelitis inaktywowany – przeciwwskazania

    Wirus poliomyelitis inaktywowany, stosowany w szczepionkach przeciw polio, jest bezpieczną i skuteczną metodą ochrony przed tą poważną chorobą zakaźną. Jednak nie każda osoba może otrzymać szczepionkę – istnieją określone przeciwwskazania oraz sytuacje wymagające zachowania szczególnej ostrożności. Warto poznać, kiedy szczepienie nie jest zalecane oraz jakie środki bezpieczeństwa należy zachować w szczególnych przypadkach.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 4 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Dexamethasone Zentiva, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość, ostre zakażenia wirusowe, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne, niektóre choroby pasożytnicze, choroba Heinego-Medina, zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu przeciw gruźlicy oraz gruźlica. Należy również zachować szczególną ostrożność w przypadku niedoczynności kory nadnerczy, infekcji, chorób psychicznych, chorób oczu, perforacji jelit, cukrzycy, reakcji anafilaktycznych oraz osteoporozy. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ mogą one wpływać na działanie deksametazonu lub odwrotnie.

  • Ilustracja poradnika Dexamethasone Zentiva, 1 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Dexamethasone Zentiva obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostre zakażenia wirusowe, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne, zakażenia grzybicze, niektóre choroby pasożytnicze, chorobę Heinego-Medina, zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu przeciw gruźlicy oraz przebycie gruźlicy bez równoczesnego stosowania środków przeciwgruźliczych. Należy zachować ostrożność w przypadku choroby wrzodowej żołądka i jelit, osteoporozy, ciężkiej niewydolności serca, trudnego do wyrównania nadciśnienia tętniczego, trudnej do wyrównania cukrzycy, chorób psychicznych, jaskry oraz uszkodzeń i owrzodzeń rogówki.

  • Ilustracja poradnika Sanergy Heavy, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Sanergy Heavy to lek stosowany do znieczulenia miejscowego, ale jego stosowanie wiąże się z pewnymi przeciwwskazaniami, takimi jak nadwrażliwość, ostre czynne choroby mózgu lub kręgosłupa, krwotok śródczaszkowy, posocznica, zakażenie ropne, ciężki uraz, gruźlica, stenoza kanału kręgowego, wstrząs kardiogenny, wstrząs hipowolemiczny, niewydolność serca, zaburzenia krzepnięcia oraz choroba dotycząca rdzenia kręgowego wraz z anemią. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszystkie potencjalne zagrożenia i korzyści. Ważne jest również, aby być świadomym możliwych interakcji z innymi lekami oraz działań niepożądanych, które mogą wystąpić.

  • Ilustracja poradnika Pankaine Spinal Heavy, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Pankaine Spinal Heavy obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zakażenie skóry, sepsę, wstrząs kardiogenny i hipowolemiczny, zaburzenia krzepnięcia krwi, choroby serca lub rdzenia kręgowego, krwotok śródczaszkowy, niedokrwistość oraz niedawne urazy, gruźlicę lub guzy rdzenia kręgowego. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami serca, wątroby lub nerek, hipowolemią, płynem w płucach lub schorzeniami nerwowo-mięśniowymi. Należy również poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, aby uniknąć szkodliwych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Pankaine Spinal Heavy, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Pankaine Spinal Heavy jest stosowany do znieczulania podczas operacji. Może powodować działania niepożądane, takie jak niskie ciśnienie krwi, nudności, wolne bicie serca, ból głowy, wymioty i problemy z oddawaniem moczu. Rzadkie skutki uboczne obejmują zawał serca, trudności w oddychaniu, osłabienie lub utratę czucia, długotrwały ból pleców lub nóg oraz ograniczone odczuwanie. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak niskie ciśnienie krwi, zwolnienie tętna, niemiarowe bicie serca, zawroty głowy, drętwienie warg, języka oraz problemy ze słuchem i wzrokiem. W razie wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 30 mg – przeciwwskazania

    Lek Medoxa, zawierający prednizon, jest stosowany w leczeniu wielu chorób wymagających ogólnoustrojowego podawania glikokortykosteroidów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na prednizon, ostre zakażenia wirusowe, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, okres około 8 tygodni przed i do 2 tygodni po szczepieniach ochronnych z zastosowaniem żywych szczepionek, ogólnoustrojowe zakażenia grzybicze i zarażenia pasożytnicze, zapalenie istoty szarej rdzenia, zapalenie węzłów chłonnych po szczepieniu BCG, ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne oraz gruźlicę w wywiadzie. Środki ostrożności obejmują twardzinę skóry, osteoporozę, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, choroby psychiczne, jaskrę, uszkodzenia i owrzodzenia rogówki, przełom guza chromochłonnego, ryzyko perforacji jelita, miastenię, bradykardię, reakcje anafilaktyczne, zahamowanie wzrostu u dzieci…

  • Ilustracja poradnika Medoxa, 25 mg – przeciwwskazania

    Lek Medoxa, zawierający prednizon, jest stosowany w leczeniu wielu chorób, ale istnieją pewne przeciwwskazania i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na prednizon, ostre zakażenia wirusowe, bakteryjne, grzybicze, niektóre choroby pasożytnicze, opuchnięte węzły chłonne po szczepieniu przeciw gruźlicy, przewlekłe czynne wirusowe zapalenie wątroby, chorobę Heinego-Medina oraz okres przed i po szczepieniach ochronnych z użyciem żywych szczepionek. Środki ostrożności obejmują twardzinę skóry, osteoporozę, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, choroby psychiczne, jaskrę, uszkodzenia i owrzodzenia rogówki, guz chromochłonny, perforację jelita, miastenię, bradykardię, wzrost dzieci oraz pacjentów w podeszłym wieku. W artykule omówiono również najczęściej zadawane pytania oraz…

  • Ilustracja poradnika Bupivacaini Noridem, 5 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Lek Bupivacaini Noridem nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat, a jego bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone u dzieci poniżej 1. roku życia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, infekcje skóry, wstrząs kardiogenny, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia krzepnięcia oraz choroby mózgu lub kręgosłupa. Bezpiecznymi alternatywami dla dzieci są lidokaina, prilokaina i ropiwakaina.

  • Ilustracja poradnika Bupivacaini Noridem, 2,5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Bupivacaini Noridem jest stosowany do znieczulenia miejscowego i łagodzenia bólu. Wskazania obejmują znieczulenie podczas zabiegów chirurgicznych, łagodzenie bólu porodowego oraz łagodzenie ostrego bólu u dorosłych, niemowląt i dzieci powyżej 1. roku życia. Dawkowanie zależy od rodzaju znieczulenia, miejsca wstrzyknięcia, masy ciała, wieku i kondycji fizycznej pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, infekcje skóry, wstrząs kardiogenny, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia krzepnięcia, choroby mózgu lub kręgosłupa oraz znieczulenie okołoszyjkowe. Możliwe działania niepożądane to niskie ciśnienie krwi, nudności, wymioty, zawroty głowy, uczucie mrowienia, wysokie ciśnienie krwi, spowolniony rytm serca oraz zaburzenia w oddawaniu moczu.